اخبار آرشیوی
ابوالفضل بهرامپور در گفتگو با «نسیم»: خصوصیت پیغمبر(ص) این گونه بوده است که برای انجام وظیفه رسالت جان میداد/ در سوره شمس خداوند به پیامبرش میگوید آنقدر به تو اجازه شفاعت میدهیم که تو راضی شوی؛ پیامبر امت خود را این گونه دوست دارد
بهرام پور، کارشناس قرآنی، در گفت و گو با «نسیم»، با توجه به آیه 128 سوره توبه در توصیف صفات ذکر شده از پیامبر اسلام(ص) در قرآن، گفت: در این آیه ذکر می کند که از میان خود شما رسولی را برانگیختیم که زحمت و شما برای او سنگین است و او بر سعادت شما حریص است و در فکر سعادت دنیایی و اخروی شما است و نسبت به مومنان رءوف و مهربان است. وی در ادامه گفت: کسی را ابلاغ می دهند که کاری را انجام دهد و این امر غیر از آن است که آدم را مکلف می کنند که مثلا خانواده و خویشان خود را به مقصدی برساند، این فرد نمی تواند همانند آن کارمند این وظیفه را انجام دهد چرا که خانواده او جان او هستند؛ پیامبر نسبت به امت خود این گونه بوده است؛ رابطه دانشجو با استاد در دانشگاه عشقی نیست؛ در حوزه های علمیه به شاگرد و بالعکس شاگرد به استاد عشق می ورزیدند و در انتخاب استاد تحمیلی نیست و بین این دو عشق و رابطه معنوی پدید می آید؛ خصوصیت پیغمبر(ص) این گونه بوده است که برای این وظیفه جان می داد. بهرامپور با ذکر آیه ایی از قرآن، گفت: در قرآن ذکر شده است ما قرآن را برای مشقت پیامبر(ص) نفرستادیم که او به زحمت بیفتد، ایمان مردم باید با اراده باشد چرا که
پیامبر برای ایمان نیاوردن مردم غصه می خورد و نگران دنیا و آخرت مردم بود؛ در آیه ایی از سوره شمس خداوند به پیامبرش می گوید آنقدر به تو اجازه شفاعت می دهیم که تو راضی شوی؛ پیامبر امت خود را این گونه دوست دارد. وی در ادامه اذعان داشت: زمانی در مدرسه آلمانی ها تعلیم میدادم؛ یک بار جزوه ی مختصری از خصوصیات پیامبر اسلام(ص) و زندگی ایشان برای شاگردانم تهیه کردم؛ روزی مادر یکی از شاگردانم که مسیحی بود به من مراجعه کرد و قصد داشت مسلمان شود؛ زمانی که علت را پرسیدم گفت که رفتار پیغمبر اسلام(ص) همانند حضرت عیسی (ع) است و حتی خیلی خیلی بالاتر است و لذا من به دنبال شرف معنوی و انسانی و کمالی هستم و این امر در پیامبر اسلام کامل است. بهرامپور اذعان داشت: روزی اسیرانی را که زن بودند را به نزد پیامبر (ص) آوردند؛ در بین این اسیران دختر حاتم الطائی نیز بود و پیامبر زمانی که از حضور این زن اطلاع یافت دستور آزادی او را صادر کرد و فرمودند نمی توانیم پذیریم کسی که صفت الهی دارد در اسارت باشد، آن زن آزادی را نپذیرفت مگر این که دوستان او را نیز آزاد سازند؛ پیامبر فرمود خود او را بخاطر پدر و دوستانش را بخاطر شرف خودش آزاد سازید؛ همه
این اسیران با دیدن این رفتار پیامبر اسلام آوردند. وی در ادامه گفت: روزی در مدینه به پیامبر(ص) خبر دادند زنی از مکه آمده است؛ زمانی که زن وارد شد پیامبر(ص) برخاستند و عبای خود را چهار لا نمود و زیر او پهن نمود؛ این کار پیامبر(ص) باعث شد صحابه به بگومگو بیفتند که مگر پیامبر(ص) نمی داند این زن یهودی است؟ بعد از بدرقه ی آن زن پیامبر(ص) به صحابه فرمودند انسان نباید خدمات دیگران را از ذهن بیرون کند، این زن در مکه یک روز در میان به خانه ما می آمد و خدیجه را از تنهایی در می آورد و به او کمک می کرد؛ در قرآن از پیامبر(ص) به عنوان رحمه للعالمین ذکر کرده است و موارد این چنینی از پیامبر اسلام (ص) بسیار ذکر شده است.