اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»؛ محمدمهدی عسگرپور، کارگردان این فیلم گفت:‌ - این فیلم به پیشنهاد منوچهر محمدی قصه اش نوشته شد و پروسه طولانی داشتیم اما به موقع به جشنواره فیلم فجر رسید. - خواستم نسلی را در این فیلم پیدا کنم که ما به آنان وفاداریم و برای ما شناخته شده هستند. - خیلی چیزها در سینما کلیشه است اما بستگی به این دارد که فیلمساز چگونه از آن در ساخت فیلم استفاده کند. فرار از کلیشه ها ممکن است به فرار از واقعیتها منجر شود و کار را خراب کند. بنابراین اینکه از کلیشه ها استفاده کنیم عیب نیست. - ما خیلی تلویزیونیزه شدیم و دوست داریم فیلمهای سینمایی ما طوری باشد که در آشپزخانه هم بتوانیم آنرا ببنیم؛ باید جلوی این رویه را گرفت و برعکس آثار الان تلویزیون دنبال اثاری باشیم دنبال آثاری باشیم که بیننده را به تفکر وا دارد. - تلویزبون سطح توقع بیننده را با این نوع فیلمها پایین آورده و شتاب زیادی هم گرفته است در حالیکه فیلمهای ما باید طوری باشد که مخاطب را وادار به فکر کردن کند نه اینکه طوری ساخته شوند که بتوان هم آنرا دید و هم آشپزی کرد. - نسخه اولیه فیلم حدود 140 دقیقه بود و تلاش کردم بخشهایی در فیلم وجود داشته باشد که نمایانگر زندگی ایرانی هم باشد؛ بنابراین بخشهایی از آن را حذف کردیم. - آنچه در این فیلم برای من مهم بود تقاطع بین واقع گرایی و ارمانگرایی بود و از 20 سال پیش تا به الان نیز در پی این موضوعم. منوچهر محمدی. تهیه کننده این اثر نیز بیان داشت: - دو فیلم آخرم یعنی بوسیدن روی ماه و همین فیلم که هردو راجع به خانواده شهدا بود از ناخودآگاه من شکل گرفت. فکر کردم در پرداختن به خانواده شهدا که دردانه ترین فرزندان را تقدیم انقلاب اسلامی طوری عمل کنیم که مایه شرمساری برخی شویم که در این مورد کوتاهی کرده اند. - من خیلی فیلم نمی بینم بویژه خارجی اما فیلمنامه زیاد میخوانم. با این حال این فیلم هم روایتش عشق است ولی از فیلمی اقتباس نکردم و دنبال تجربه جدیدی برای روایت عشق در خانوده ای متعلق به شهدا بودم. - همیشه برای فیلمهایم تلاش می کنم یک طرح از خودم ارائه دهم و اگر بتوانم کارگردان و فیلمنامه نویسی را پیدا کنم مرتبط با ایده ام حتما دنبال ساخت فیلم میروم اما هیچ وقت اجباری برای پذیرفتن و مشارکتم در فیلم توسط فیلمساز ندارم. - من سعی میکنم در فیلم بعدیم مسایل روز جامعه را بسازم که امیددهی را نشانه گرفته با محمدمهدی عسگرپور هم صحبتهایی کرده ام اما فعلا تولیدش معلوم نیست. باز هم مشخص نیست که کار بعدیم راجع به شهدا باشد ممکن است دوباره بخواهم راجع به روحانیت فیلم بسازم. بهروز شعیبی. بازیگر این کار گفت: - من نقش تلخ و شیرین را چندان تفاوتی نمی گذارم. گرچه فکر نمی کنم نقش تلخ بازی کرده باشم. به لطف دوستان تولید فیلم از بهترین نقشهایم را در این فیلم داشتم. - من خوشحالم که در فیلم این کارگردان حضور داشتم همچنانکه از روز اول هم همکاری خوبی برای برای بازی در نقش جانباز داشتم و البته زندگی انان را از نزدیک بارها دیدم و تجربه کردم. آهو خرمند، بازیگر فیلم نیز بیان داشت: - کمی نقشم بعنوان مادر جانباز حساس بود اما سعی کردم که خودم همراه خانواده شهدا و جانبازان زندگی کنم و تصور هم میکنم به این نقش و پردازش آن رسیده باشم. - من قبلا هم تقش مادر شهید را بازی کرده بودم اما این نقش برایم خاصتر بود چون هرکدام از آنان نیز حس و حال خود را دارند. فکر میکنم اگر کمک کارگردان نبود نقشم به این یکدستی نمیشد.