اخبار آرشیوی
هوشنگ جاوید در گفتگوی تفصییلی با «نسیم»: »: چند سال است که فریاد میزنم، با کنار زدن هنرمندان موسیقی نواحی بخش از جشنواره، تیشه به ریشه 'موسیقی اقوام' میزنیم/ موسیقی نواحی، سمبل هنر ایران اسلامی است/ جای تاسف است که جوانان ما شکلهای مختلف موسیقی مذهبی و اسلامی آشنا نسیتند
هوشنگ جاوید، پژوهشگر موسیقی نواحی و اقوام کشور با انتقاد از غیبت هنرمندان موسیقی مناطق در جشنواره بینالمللی موسیقی فجر به «نسیم» گفت: متاسفانه چند سالی است که مسئولین برپایی جشنواره بینالمللی موسیقی فجر به بهانه برپایی جشنواره موسیقی نواحی، بخش موسیقی اقوام و نواحی را از جشنواره فجر حذف کردند که با قاطعیت اعلام میکنم این بهانه، دروغی بیش نیست و صرفا در جهت تنویر افکار عمومی اعلام شد. وی افزود: متاسفانه یکی دیگر از بهانههای این عده برای حذف بخش موسیقی نواحی از جشنواره فجر، کمبود بودجه و صرفه جویی در هزینه اعلام شده است که این مسئله هم با علم به بودجه برپایی جشنواره تا حدودی شبیه به یک لطیفه است. جاوید در ادامه خاطرنشان کرد: واقعا عجیب و خنده دار است که جشنواره "بینالمللی" موسیقی را در خاک خودمان برگزار میکنیم اما در این فستیوال که برخی کشورها با هدف معرفی موسیقی اصیل و مختص خود در آن حضور مییابند ما که به عنوان میزبان این جشنواره حضور داریم، هنرمندان مطرح موسیقی نواحی کشورمان به عنوان سمبل موسیقی ایرانی در آن حضور ندارد که این مسئله خود گواه همه چیز است. وی تصریح کرد: از سال 88 که بخش موسیقی نواحی را
از جشنواره موسیقی فجر کنار زدند مدام فریاد زدم که با بی عدالتی بخش "موسیقی اقوام" را از جشنواره حذف کردند و با این کار تیشه بر ریشه این هنر اصیل ایرانی زده میشود. نویسنده کتاب "موسیقی رمضان در ایران"، موسیقی مذهبی در کشور را مظلوم ترین نوع موسیقی دانست و گفت: من برای شناساندن این نوع موسیقی در گام نخست به سراغ موسیقی رمضان رفتم. هوشنگ جاوید ا بیان اینکه این کتاب بر اساس تحقیقات 10 ساله وی در زمینه موسیقی آیینی ایرانی شکل گرفته است، گفت: ما در زمینه ارائه اطلاعات و آموزش و ایجاد ماخذ برای موسیقی آیینی و مذهبی کشورمان کمبود داریم و به همین دلیل در راستای نگارش کتاب هایی در زمینه این نوع موسیقی، کتاب "موسیقی رمضان در ایران" را به نگارش در آوردم. وی ادامه داد: بر خلاف تصور بعضی از افراد، تنوع موسیقی ماه رمضان در ایران بسیار زیاد است و جای پرداخت به این موسیقی وجود دارد. جاوید در تشریح مطالب آورده شده در کتاب، گفت: در این کتاب به نقاره زنی یا نوبت زنی که تعاریف زیادی از آن وجود دارد، پرداخته شده است. همچنین به معرفی یکی از اسناد کهن ایرانی مربوط به 300 سال قبل با عنوان :"آداب آوازهای گلدسته" اشاره شده است و با
شناسایی این سند مشخص گردید خطبه ولایت در مقام دو گاه در گذشته در ایران خوانده می شد. وی اضافه کرد: به نقاره زنی در شهرستان های مختلف و شعر شاعران ایرانی، شکل گیری نقاره خانه در ایران، گفتگو با نقاره زن های ایرانی و نقاره در باورها و نشانه ها در این کتاب پرداخته شده است. در این اثر برای اولین بار نقاره زنی در آستان مقدس رضوی در سه نوبت به صورت نت در آمد تا افرادی که خواستار استفاده از این ریتم موسیقی هستند، بهره ببرند. جاوید موسیقی مذهبی در جهان را دارای تعریف دانست و افزود: برای آشنایی نسل جوان در غرب ، موسیقی به صورت علمی و آکادمیک درآمده است و این شامل موسیقی مذهبی در غرب نیز می شود. موسیقی مذهبی در کشورهای غربی شکل دستور العمل پیدا کرده و حتی برای ساختن سوگ سروده ها، ترکیب ادوات موسیقی نیز مشخص شده است. وی اضافه کرد: در ایران به شکل علمی به موسیقی مذهبی پرداخته نشده و لازم است برای آشنایی نسل آینده به موسیقی حرف های علمی برای گفتن داشته باشیم. موسیقی مذهبی مظلوم ترین بخش موسیقی کشور است و من برای شناساندن این نوع موسیقی در گام نخست به سراغ موسیقی رمضان رفتم. وی به اثر جدید خود با عنوان "پرند ستایش" اشاره
کرد و افزود: در این کتاب به 22 شاخه موسیقی مذهبی و معرفی گوشه های موسیقی مذهبی برای استفاده در شکل آکادمیک اشاره شده است. با علمی کردن موسیقی مذهبی می توان این شکل از موسیقی را از شکل تأسف بار آن خارج کرد. جاوید اظهار داشت: موسیقی مذهبی در ایران دارای پیشینه قوی بوده و این در حالی است که در دوره تیموریان برای هر کدام از روزهای ماه رمضان آهنگی خاص نواخته می شد که این مسئله باعث افتخارات موسیقی ما می شود. جاوید با اشاره به اینکه موسیقی مذهبی می تواند شان مذهب و موسیقی را به طور همزمان حفظ کند، گفت: ما می توانیم برای فهماندن مسائل مختلف از هنر موسیقی استفاده کنیم. در حال حاضر یک ذاکر خوب با خوانش خود می تواند تاثیرات عمیقی بر اذهان افراد جامعه بگذارد. در گذشته عالمان بسیاری بودند که از هنر برای انتقال مفاهیم خود به افراد استفاده مناسب می کردند اما در جامعه کنونی هر کس راه خود را می رود. این موسقیدان بر علمی شدن موسیقی مذهبی در کشور تاکید ویژه ای کرد و گفت: این نوع موسیقی باید به شکل آکادمیک درآید تا خواننده مذهبی ما بداند که چه بخواند و چگونه بخواند تا درآینده به مسائلی که باعث بوجود آمدن وهن در اذهان می شود،
برنخوریم. هوشنگ جاوید بیان داشت: اکنون کشورهای عربی همچون مصر و عراق به زیبایی هر چه تمامتر موسیقی مذهبی خود را اکادمیک کرده اند تا جاییکه قاریان مصری به خوبی دستگاه های موسیقی را می شناسند. موسیقی ایرانی ، موسیقی عربی را متحول کرد و اگر موسیقی خود را به شکل آکادمیک در نیاورد جای بسی تاسف است. جاوید معتقد است موسیقی مذهبی این قدرت را دارد که به شکل بخش مجزا در جشنواره های بین المللی شرکت کند.