اخبار آرشیوی

کدخبر: 833169

محمدرضا عباسیان در گفتگوی تفصیلی با «نسیم»: فیلم خوب؛ فصل مرده اکران را زنده می‌کند/ گرانی بلیط و مافیا بزرگترین آسیب اکران است/ باید در برپایی جشنواره فیلم فجر تجدیدنظر شود؛ چه معنا دارد این همه فیلم پذیرفته شود/ دادن مجوز به انیمشن توسط مرکز رسانه‌های دیجیتال تخلف است

محمد رضا عباسیان علاوه بر تهیه کنندگی سینما و تلویزیون، سابقه دبیری جشنواره فیلم فجر و ریاست موسسه رسانه های تصویری را در کارنامه اش دارد. همچنان هم در مستندسازی مشغول است البته تمرکزش را در حوزه صدا و سیما گذاشته. به بهانه اکران نوروزی و آغاز فصل جدید اکران سینمایی کشور به سراغ او رفتیم. عباسیان با حضور در خبرگزاری «نسیم» در این گفتگو به بررسی وضعیت کنونی اکران سینما در کشور پرداخت و ضمن برشمردن مشکلات موجود و برخی از دلایل آن، راه حل هایی نیز ارائه کرد. مسائلی چون گرانی بلیط و لزوم حمایت از فیلمها در اکران، مافیای اکران، شبکه نمایش خانگی، خرید رایت آثار سینمایی توسط صدا وسیما و نمایش همه فیلمها در جشنواره فجر از جمله این موارد است که مشروح آن را در ادامه می خوانید: *گرانی بلیط سینما و راهکار حمایت از فیلمها در فروش بازگشت سرمایه در سینمای ایران از سه شاخه ی مشخص تأمین می‌شود، این سه شاخه اکران، شبکه نمایش خانگی و تلویزیون است.در رابطه با اکران که در سال‌های اخیر تنزل بسیار زیادی صورت گرفته و تنها دلیل آن مربوط به کم بودن سینماها نیست و به نظر من دلیل اصلی برای تنزل در این حوزه بحث قیمت فیلم است زیرا یک خانواده 4 نفره اگر بخواهند یک فیلم را در سینما ببینند باید حداقل 50 هزار تومان هزینه کنند و این مبلغ در سبد هزینه خانواده مقدار قابل توجهی است راهکاری که ما به آقای شمقدری پیشنهاد دادیم و متأسفانه به جایی هم نرسید این بود که حمایتمان را به جای تولید در بحث اکران متمرکز کنیم به طور مثال می توان این حمایت را به این شکل ارائه داد که ابتدا فیلم‌ها طبقه بندی شود و پس از آن طبق این طبقه بندی یارانه برای بهای بلیط در نظر گرفته شود. یعنی فیلم مورد حمایت قیمت بلیط ارزانتری داشته باشد و مابه التفاوت آن با قیمت بلیط واقعی را ارشاد در قالب حمایت از فیلم بدهد. به این صورت مسلما پای مردم نیز به سینماها باز خواهد شد و از یارانه ای هم که ارشاد برای فیلم ها در نظر می گیرد برگشت پول خواهد داشت. و فروش هم برای سینماگر مهم می شود. بنابراین معقول تر این است که حمایت‌ها بیشتر در حوزه پخش باشد تا تولید. *مافیا در حوزه اکران؛ بزرگترین آسیب مشکل بعدی در حوزه اکران بحث واقعیت مافیای اکران است در حال حاضر اگر یک فیلم در یک دفتر اکران خاص پخش شود فروش خیلی خوبی خواهد داشت ولی همان فیلم اگر در یک دفتر درجه دوم پخش شود فروش مناسبی نخواهد کرد و متأسفانه این واقعیتی انکار ناپذیر است همین الان گاهی می بینیم که یک فیلم بعد از 4 هفته اکران پایین می آید اما گاهی بعضی از فیلم‌ها حتی بعد از 4 ماه هم اکرانش به پایان نرسیده است البته خودمان هم با فصل بندی ها به این موضوع دامن می زنیم به این ترتیب که در بین مردم جا انداخته ایم که بهترین روزها ایام عید نوروز و عید فطر است مردم هم این موضوع را قبول کرده‌اند در حالی که زمان هایی بوده است که ما در بدترین فصل فیلم خوبی را گذاشته ایم و خیلی خوب هم به فروش رفته بنابراین می توان فیلم های خوب را در فصل های کم فروش آورد زیرا فروش خوب را خواهد داشت. *میل و اشتیاق مخاطب به سمت طنز و ملودرام فاکتورهای فروش نیز در حال حاضر کاملا مشخص است متأسفانه سلیقه مخاطب هم به طیف خاصی از فیلم ها گرایش پیدا کرده است رتبه اول از نظر سلیقه مخاطب ابتدا به فیلم طنز و پس از آن به فیلم هایی با ملودرام عاشقانه تعلق دارد البته از جهت این که یکی از موضوعات مهم در ملودرام عاشقانه مثلث عشقی است بنابراین این ملودرام ها دچار ممیزی خاصی می شود، حتی داستان‌های جذاب شکسپیر هم دارای مثلث عشقی است. متأسفانه در سال های اخیر کارهای مذهبی ما کم فروش بوده است به طور مثال حتی فیلمی مثل ملک سلیمان نیز به نسبت سرمایه ای که در ان گذاشته شد فروش خوبی نداشت فیلمی مانند قلاده‌های طلا فروش خوب داشت و آن هم به خاطر موضوع سیاسی خاصی بود که در آن مطرح شده بود. *شبکه خانگی ضعف اکران را پر می‌کند اما به شرط کنترل موضوع دیگر هم که باعث تنزل اکران فیلم ها در سینما شده است بحث تسریع در توزیع شبکه خانگی و فاصله بسیار کوتاهی است که در رابطه با بحث توزیع خانگی وجود دارد نباید تا این اندازه فاصله اکران فیلم با توزیع نسخه ویدئویی فاصله کوتاهی باشدحداقل فاصله این زمان باید 6 ماه باشد. در حال حاضر شبکه خانگی ضعف اکران ما را پر کرده است و فیلم ها از شبکه نمایش خانگی بازگشت سرمایه خوبی را دریافت می کنند اما مشکل جدی که در این رابطه وجود دارد این است که کنترل درستی از سوی سیاست گذاران فرهنگی روی شبکه نمایش خانگی وجود ندارد و ان چیزی که سینمای ایران از شبکه خانگی توقع داشت برآورده نشد زیرا دقیقا همان فرمولی که برای اکران وجود دارد برای شبکه خانگی نیز وجود دارد یعنی اگر فیلمی در اکران فروش خوبی داشته باشد در شبکه خانگی نیز به همان دلیل به خوبی توزیع می شود اما اگر فروش خوبی نداشته باشد توزیع خوبی هم نخواهد داشت در حالی که این موضوع می توانست در وضعیت بهتری قرار بگیرد به شرط این که توزیع در شبکه خانگی نظام بند و کنترل شده باشد. * صنعت سینما متفاوت از سریال و فیلم تلویزیونی صنعت سینمای ما صنعتی ملی است و باید از آن حمایت شود اما صنعت سریال سازی ماو تله فیلم سازی ما صنعتی نیست که بتوان در سینما از ان حمایت کرد خواستگاه تله فیلم و سریال تلویزیون است بنابراین اگر سریال و یا تله فیلم در شبکه نمایش خانگی ساخته نشود به سریال سازی و تله فیلم سازی آسیبی نخواهد رسید اما سینماسازی اگر آسیب ببیند جای دیگری نیست که از آن حمایت کند بنابراین شبکه خانگی باید اولویتش در اختیار فیلم سینمایی باشد. شبکه خانگی این پتانسیل را دارد که حداقل هفته‌ ای 4 فیلم را توزیع کند یعنی چیزی در حدود 210 فیلم در سال بنابراین باید حداقل از این 210 تا 100 عنوان به سینما تعلق داشته باشد اما متأسفانه الان این گونه نیست به طوری که حجم سریال‌های خارجی و ایرانی بالغ بر 50 میلیون نسخه سریال ایرانی در 3 سال گذشته بوده است و این حداقل معادل 50 میلیارد سود می باشد که از طریق فروش سریال‌ها به دست آمده در حالی که باید 20 تا 30 میلیارد آن به سینمای ایران تزریق می شد و اگر این اتفاق می افتاد به طور قطع در حال حاضر وضعیت بهتری را شاهد بودیم. *تکلیف صدا و سیما بر مواجه با قیمت رایت سینمایی از طرفی صدا و سیما نیز قیمت رایت سینمایی را پایین نگه داشته است و چون این موضوع انحصاری است و در این رابطه رقابتی وجود ندارد صدا و سیما هم قیمت آن را پایین نگه داشته است و این در حالی است که برای ساخت یک تله فیلم 150 میلیون تومان هزینه می شود استقبال زیادی هم از ان صورت نمی گیرد در حالی که اگر برای رایت ویدئویی مبلغی حداقل 200 میلیون تومان در نظر بگیرد چون هم مخاطب زیادی برای فیلم سینمایی وجود دارد و هم می تواند آگهی زیادی جذب کند و این موضوع اگر توسط صدا و سیما ثابت شود باعث ارتقا وضعیت سینمای کشور و بالا رفتن سطح کیفی و محتوایی فیلم‌های سینمایی هم خواهد شد.زیرا تهیه کننده با خودش می گوید که برای من این 200 میلیون مهم است بنابراین وضع حجاب و دیگر مسائل فرهنگی را در فیلم خود رعایت می کند تا فیلم مورد تأیید صدا و سیما باشد البته برای من هنوز هم این سؤال مطرح است که چرا باید معیارها و ممیزی‌ها در صدا و سیما با سینما متفاوت باشد زیرا منطقی ان است که ان چیزی که در سیما مورد تأیید نیست در سینما نیز مورد تأیید نباشد این اختلاف در ممیزی‌ها باعث ایجاد دوگانگی در نگاه فرهنگی در کشور خواهد شد. دو موضوع که در بحث اکران باید در نظر گرفت این است که باید حمایت را در حوزه پخش جدی گرفت از طرفیباید شبکه نمایش خانگی را هم به لحاظ توزیع و هم به لحاظ فاصله بیرون آمدن نسخه فیلم کنترل کرد تا به این ترتیب بتوان یک فضای گلخانه‌ای در سینما به وجود آورد که مردم بروند و خودشان با رغبت dvd ایرانی تهیه کنند. *تخلف مرکز رسانه های دیجیتال غیرقانونی در ارائه پروانه به انیمیشنها وضعیت ارائه پروانه‌ فیلم های خارجی و مخصوصا انیمیشن های خارجی در وزارت ارشاد به افتضاح‌ترین شکل ممکن است جالب اینجاست که در یک اتفاق غیرقابل باور پروانه انیمیشن به جای این که توسط معاونت سینمایی داده شود که باید طبق قانون محتوای عناوین تأیید شود اما به خاطر گردش مالی بالا و رانت بزرگی که وجود دارد بیش از یک سال است که این پروانه توسط مرکز رسانه‌های دیجیتال داده می شود و ما نیز هر چه با وزیر قبلی و وزیر فعلی صحبت کردیم متأسفانه این قدرت را نداشتند که این موضوع را حل نمایند در حال حاضر هنوز هم پروانه انیمیشن ها توسط مرکز رسانه‌های دیجیتال داده می شود در حالی که این موضوع هیچ جایگاه قانونی ندارد و تخلفی آشکار و کاملا غیرقانونی است و ارقام و اعدادی که در این زمینه جا به جا می شود رقمی عجیب است. جالب این است که گاهی هنوز فیلمی در آمریکا از کمپانی خارج نشده پروانه‌اش بدون دیدن و بررسی محتوا به نام مؤسسات ثبت می شود به طور مثال انیمیشن یخ زده پروانه اش برای برج 8 صادر شده اما اولین نمایش فیلم در ژانویه 2014 بوده یعنی سه ماه پس از زمانی که پروانه ساخت داده شده است و این تخلفی است که در وزارت ارشاد صورت می گیرد و مربوط به دولت فعای هم نیست بلکه از دولت قبل وجود داشته و حالا نیز ادامه دارد و این تخلف علاوه به مؤسسات ویدئو رسانه و شبکه خانگی آسیب جدی می رساند. *جشنواره فیلم فجر گاه آسیب‌زاست من تخصصم در اکران نیست و آن چه می گویم شاید خیلی تخصصی و علمی نباشد اما آن چه را که می بینم این است که اسفند ماه و بعد از جشنواره مرده ترین زمان برای اکران است اما همین الان اگر با ضرب پر معراجی ها بر روی پرده اکران برود آیا فروش نخواهد رفت جواب کاملا مشخص است و مسلما خیلی خوب هم به فروش خواهد رفت. خود ایام جشنواره فجر بدترین زمان برای دیدن فیلم است پس چرا سینماها این قدر شلوغ می شود؟ این به این دلیل است که فضایی برای فیلم دیدن به وجود آمده است، اما نشان دادن تمام فیلم ها در جشنواره فجر بزرگترین اسیب به فیلم هاست حتی خود شما خبرنگاران نیز تنها در ایم فجر فیلم می بینید زیرا یک فیلم ممکن است در فجر به نمایش درنیاید اما بتوان با یک تبلیغان مناسب فروش ان را بهتر کرد. نحوه گسترده نمایش فیلم در کشور و در تهران بزگترین آسیب است زیرا علاوه بر 20،22 سینمای رسمی بسیاری از سینماها هم به طور غیررسمی فیلم های فجر را نشان می دهند مانند سینمای حوزه هنری، سینمای صدا و سیما، سینمای ارشاد و... بنابراین اگر می خواهیم به اکران فیلم ها و بهبود وضعیت ان کمک کنیم باید در نحوه برگزاری فجر باید تجدید نظر داشته باشیم از طرفی اگر قرار باشد که جشنواره فجر تخصصی باشد 22 فیلم در بخش سینمای ایران و 11 فیلم در بخش نگاه کافی است و معنا ندارد که این همه فیلم وارد جشنواره شده و این همه سیمرغ هم داده شود اما متأسفانه نحوه فعلی برگزاری فجر چه در گذشته و چه در حال حاضر به جز دوره سی ام که برگزاری اش با ما بوده است همین گونه بوده است.
ارسال نظر: