اخبار آرشیوی
برنامه هفت/۱-دهنمکی: آدمی که حرف امام و معارف را ندیده و نشنیده، مسلما به فیلم من ایراد میگیرد/ از ساختار سینمای ایران الهامی نمیگیرم؛ بازیگران ما توانایی بالایی دارند/ اگر فیلم من بد است چرا با آمارسازی سعی در رقابت با من میکنید؟/ جز از جانب خدا و مردم، از بقیه روی خوشی ندیدم
به گزارش خبرنگار «نسیم»، مسعود ده نمکی با حضور در این برنامه طی گفتگویی عنوان کرد: نگویید که من پدیده هستم و از این حرفا نزنید دوباره شروع میکنند علیه من حرف زدن. خدا چه در زمان مطبوعات و چه در سینما و همین حواشی که اطراف من است به نوعی به من لطف داشته و همیشه چشم و گوشی متوجه آثار من کرده است. وی ادامه داد: فیلمساز اگر حرف جدید نداشته باشد اعتماد عمومی را از خود سلب میکند. نباید به تکرار خودمان در فیلمسازی برسیم. مخاطب امروز ما مخاطب عام دهه پنجاه نیست بلکه با سواد و تحصلی کردهاند و ساده پسند هم نخواهند بود. وی همچنین در ارتباط چگونگی ورودش به سینما با وجود نداشتن تحصیلات سینمایی گفت: اتفاق جدیدی برای من نیست که سینما نخواندهام اما در سینما هستم. همچنانکه بسیاری از فیلمسازان امروز ما درسنخوانده سینما هستند گرچه من هم پیشنهاد نمیدهم بدون سواد سینمایی دست به فیلمسازی بزنند. وی تأکید داشت: از یک مقطعی سینما را جدی گرفتم، پشت دوربین برخی فیلمسازان نامحسوس میرفتم و در زمان فیلمسازی هم از تجربه برخی استفاده میکردم. بعد از "اخراجیها1" بطور جدی از تجربه ابراهیم حاتمی کیا استفاده کردم. ده نمکی همچنین اشاره
داشت: بعد از مستندسازی نیز یک فیلم 40 دقیقه ای هم با حضور برخی بازیگران مثل لیلا بلوکات و سپندامیرسلیمانی و ... ساخته بودم که بعد از آن "اخراجیها" شکل گرفت. "اخراجیها1" را از منظر ابراهیم حاتمی کیا هم دیدم و سعی کردم از تجربیات او در دومین فیلمم استفاده کنم. این کارگردان که نگارش فیلمهای خود را نیز برعهده دارد، در این باره گفت: مجبورم خودم آن چیزی که در ذهن هست را خودم به فیلمنامه تبدیل کنم. ایده اولیه برای خیلی مهم است و قبل از شروع فیلمسازی نیز حدود 10 ایده ویژه را مدنظرم قرار داده ام که اگر اینها را بسازم کارم را در سینما به نوعی انجام دادم. وی درباره بازیگران آثار خود نیز گفت: بازیگری که انعطاف پذیر نباشد شاید نتواند در فیلم من بازی کند چون مرتب فیلمنامه را تغییر میدهم به جز "اخراجیها1" که همه چیزش از قبل مشخص بود، بقیه فیلمهایم در حین اجرا دکوپاژش را تعیین میکنیم. ده نمکی در ارتباط با سوژههای ملتهب آثارش بیان کرد: من واقعا به التهاب قصه فکر نمیکنم فقط دنبال چیزی هستم که دغدغه دارم. فیلمنامه دیگران را هم نمیتوانم بسازم چون من دغدغه های خودم را دارم. ده نمکی ادامه داد: من خط قرمز را از دریچه خودم و
مخاطب میبینم و بجایی نمیرسم که به قول دوستان به ممیزی بخورد. اتفاقا براحتی میشود خط قرمزها را هم رد نکرد و فیلم ساخت. من هم در "رسوایی" و "اخراجیها" به خط قرمز نخوردم درحالیکه اگر کمی لغزش داشتم فیلمهایم شاید توقیف هم میشدند. وی تأکید داشت: خب معلوم است آدمی که دیالوگهای امام(ره)، معارف و ... را نشناسد ممکن است به فیلم من هم گیر بدهد. قصه روزمره که کاری ندارد قصه و فیلم شود این مبانی اعتقادی و مفاهیم ایدئولوژیک سخت است که باید بتوان تبدیل به فیلمش کرد. شعار را باید به درام تبدیل کرد که مخاطب زده نشود. وی تأکید داشت: فیلمهای ایرانی الان آنها که حرفی برای گفتن دارد را نگاه میکنم اما نه برای ساختار. بلکه بخاطر بازیگر و توانایی آنها حتما میبینم چون توانایی بازیگرای ما بالاست. الگویی از ساختار فیلمهای ایرانی نگرفته ام چون به تکرار می افتم. در حد معمول هم فیلم میبینم. سعی میکنم از ساختار سینمای ایران بهره ای نگیرم. این کارگردان در ادامه گفتگو با محمود گبرلو، یادآور شد: سینما را بعنوان یک دغدغه اصلی توجه دارم نه اینکه باری به هرجهت آمده باشم. طولانی ترین پیش تولیدها را فیلمهای من دارند مثل مرحله ایده و
فیلمنامه نویسی و پژوهش. بنابراین در این سینما فعالیتم هم جدی است. وی افزود: سینما جز لاینفک فعالیت من خواهد بود جز اینکه نخواهم و به نوعی مرا دلزده کنند. وقتی میبینم عده ای به مردم و استقبالشان توهین میکنند، من هم دلسرد میشوم. وی در این باره توضیح داد: حتی عده ای برای مخالفت با من، در مورد فروش فیلمهایشان و ... آمارسازی میکنند و به جعل آمار دست میزنند؛ نمیدانم اگر من و فیلمهای من به قول آنان، بد است چرا با آمارسازی سعی در رقابت با یکی مثل من دارید؟ وی با گلایه از برخوردها نسبت به فیلمهایش در جشنواره ها و مسئولین نیز گفت: قدرناشناسی که از عوامل و بازیگران فیلم در جشنواره ها دارند و سیستمی که باید قدر بداند اما نمیداند نارحت کننده است. درحالیکه توقع دارم به هرحال فیلمی ساختم که چندمیلیون نفر را به سینما کشانده آنهم در ارتباط با فیلم دفاع مقدسی اما جز از جانب خدا و مردم، از بقیه روی خوشی ندیدم. ده نمکی گفت: من با این قدرناشناسی ها شرمنده عوامل و بازیگرانم شدم. کلا آدمای غریبه نواز و مرده پرستیم گویا. برای من منفعت مادی این سینما نداشته و تنها سعی کردم سالنهای سینما را پر کنم و شکل فرهنگی به آن بدهم. ده نمکی
در پایان با اشاره به نگارش فیلمنامه "رسوایی2"، تأکید داشت: اگر بخواهم دوباری فیلمی بسازم دنبال دغدغه ام میروم. امیدوارم همه فیلمها از کارهای من هم بیشتر بفروشد و این برای سینما مایه امیدواری است.