انسیهشاه حسینی: متاسفانه در کشور ما همچنان خبری از مهندسی فرهنگی نیست
این كارگردان به «نسیم»، گفت: اگر میخواهیم مشکلی مثل بیحجابی را برطرف کنیم باید مدیر فرهنگی به فکر سفارش كار به فیلمساز باشد؛ هیچ ایرادی هم ندارد/ یک مدیر فرهنگی باید مانند دیده بان خوب، عمل کند
انسیه شاه حسینی در گفتگو با خبرنگار «نسیم»، با بیان اینکه یکی از مشکلات سینمای ایران مربوط به بیکیفیت بودن و یا نبود فیلمنامه های درخشان و با کیفیت است، بیان کرد: فیلمنامه در سینمای کشور ما هنوز جایگاه لازم را پیدا نکرده و بارها مشاهده شده است که یک فیلم سینمایی دارای کارگردانی خوب بوده و همه چیز در آن جایگاه مناسبی داشته است اما چون یک فیلمنامه خوب نداشته نتوانسته است آنچنان که باید مخاطب را از خود راضی نگاه دارد.
*بخشی از مشكلات به مدیر فرهنگی برمیگردد
وی ادامه داد: بخشی از مشکلات فیلمنامه در سینمای ایران مربوط به هدایت و مدیریت فرهنگی کشور است، به این معنا که یک مدیر فرهنگی باید مانند یک دیده بان خوب عمل کند و با شناسایی استعدادها و ظرفیت های موجود آن ها را در یک جهت درست هدایت کند.
شاه حسینی در همین رابطه تصریح کرد: در امریکا، دولت ها برای اینکه یک فرهنگ و یا یک عقیده را در میان مردم نهادینه کند از 10 سال قبل از عملی کردن تصمیم خود آن فرهنگ و عقیده را از طریق فیلم های خود به مردم ارائه می دهند.
وی افزود: برای مثال اگر بخواهند به کشور عراق حمله کنند 10 سال قبل از حمله به عراق این ذهنیت را با فیلم های خود به مردم می دهند که عراقی ها مردمان خوبی نیستند در نتیجه زمانی که بخواهند به عراق حمله کنند مردم آمریکا که سربازان آنجا محسوب می شوند با این ذهنیت به جنگ می روند که حمله به عراق درست ترین کار ممکن است که به این کار مهندسی فرهنگی می گویند.
*متأسفم كه مهندسی فرهنگی نداریم
این نویسنده و کارگردان در همین رابطه ادامه داد: متاسفانه در کشور ما مهندسی فرهنگی وجود ندارد، ما باید در سینما به سمت مهندسی فرهنگی پیش برویم مثلا اگر می خواهیم مشکل حجاب را برطرف کنیم و یا مشکل اعتیاد و یا هرچیز دیگر در ابتدا باید مدیران فرهنگی باید به فکر سفارش دادن به فیلمنامه نویسان برای تولید متن هایی در رابطه با همین زمینه باشند.
شاه حسینی بیان کرد: باید به فیلمنامه نویسان کشور طرح هایی بدهند و به آنها بگویند که هرطور که میخواهی آزادی که در رابطه با مشکل اعتیاد، مشکل طلاق، و انواع آسیب های اجتماعی و فرهنگی بنویسی اما در آخر باید مخاطب را به این نتیجه برسانی که برای مثال دروغ، خیانت، اعتیاد و... بد است.
این كارگردان تدكید داشت: با این شرایط فیلمنامه نویس می تواند بدون داشتن دغدغه مالی و معنوی بنویسد و در این صورت است که می شود در حوزه سینما هم به مقوله مهندسی فرهنگی رسید و هم فیلمنامه های درخشانی را تولید کرد.
* هیچ مدیری نیست که دغدغه فرهنگی نداشته باشد
وی خاطر نشان کرد: من عقیده دارم که هیچ مدیری نیست که دغدغه فرهنگی نداشته باشد، اتفاقا همه مدیران فرهنگی کشور اهل فرهنگ و ادب و هنر و با سواد و معلومات هستند اما باید به سمتی هدایت و حمایت کننده از حوزه فرهنگ و هنر به خصوص سینما پیش بروند.