سیدمحمد بهشتی: سینمای ایران در همان سه دهه قبل متوقف شده است

کدخبر: 891644

این مدیر سابق سینمایی افزود: در ۱۱ سالی که مسئولی سینما بودم حتی یک بار سوار ماشین هیچ یک از اهالی سینما نشدم و خانه هیچ یک نرفتم؛ حتی اقرار نمی‌کردم که فیلمی را دیدم تا مبادا ناگزیر باشم در موردش اظهارنظر کنم

به گزارش خبرنگار «نسیم»، سید محمد بهشتی مدیرعامل سابق بنیاد سینمایی فارابی نیز در مراسم رونمایی از كتاب "سینمای نوین ایران" در سخنانی گفت: در این کتاب شاهد مرور دورانی از تجربه فرهنگی در کشور هستیم. دوست دارم روزی فرا برسد که بدون حضور ما این جلسات نقد را برگزار کرده و ایراد های احتمالی را بررسی کنید.

وی افزود: نسبت من با "فخر الدین انوار" همانند دو برادر از سال 1351 تا به امروز بوده و هست. حتی بحث و جدل های فراوان برادرانه ای هم باهم داشته ایم. در جمعی که سینما را مدیریت می کردیم همیشه از راهنمایی ها و مدیریت "فخر الدین انوار" برخوردار بودیم.

* همانند ارکستر با هم کار می کردیم

بهشتی ادامه داد: در آن زمان سینما ما همه جمعی بودیم که همانند ارکستر با هم کار می کردیم و گاها هم با هم اختلاف نظرهایی هم داشتیم. سعی می کردیم تا این اختلاف نظر ها را با بحث و گفتگو از بین ببریم.

وی اضافه کرد: ما در سال 62 و در آن 3 ماه و سپس در سال های 64 و 65 با هم بحث و گفتگو کرده و موضع های خود را هماهنگ می کردیم. ما در مدیریت خود در آن زمان نفوذ کلام داشتیم. البته اختلاف اخلاق هایی باهم داشتیم ولی این موضوع به اصل فعالیت ما آسیبی وارد نمی کرد.

بهشتی افزود: از همه اهالی سینما بپرسید که در طول 11 سالی که مسئولیتی در سینمای کشور داشتم حتی یک بار هم سوار ماشین هیچ یک از اهالی سینما نشدم و خانه هیچ یک از اهالی سینما هم نرفتم. حتی اقرار نمی کردم که فیلمی را دیدم که مبادا ناگزیر باشم تا در موقعیتی اظهارنظر کنم.

*در میان فرهنگ های جهان، فرهنگ ایرانی در ذات خود جهانی است

وی یادآور شد: در میان فرهنگ های جهان من فرهنگ ایرانی را فقط می شناسم که در ذات خود جهانی است. در حقیقت با توجه به نگاه به سابقه ارتباطات ایران با سایر نقاط جهان، از ویژگی های فرهنگ ایرانی می توان جهانی بودن آن اشاره کرد.

بهشتی خاطرنشان کرد: متاسفانه در قرون اخیر نسبت به همین ویژگی مثبت خود دچار نوعی فراموشی شدیم زیرا تعامل برون سرزمینی ما کاهش پیدا کرده است. اما وقتی سینمای ایران توانست روی پای خود بایستد و به کیفیت کارهای خود بیافزاید مظهر فرهنگ ایرانی شد.

وی ادامه داد: این هنر سینمای ایران بود که حرف هایی داشت و این حرفها دارای عطر و طعمی بود که اولا می توانست با جهان ارتباط برقرار کند و دوم اینکه برای جهان تازگی داشت. علت آن چیست ؟ این است که فرهنگ ما جهانی است.

*در 20 سال اخیر سینمای ما در دهه 60 متوقف شده است

بهشتی یادآور شد: متاسفانه در طول 20 سال گذشته، سینمای ما در دهه 60 متوقف شده است. در شرایطی که جهان و تکنولوژی و عرصه فیلم سازی تغییر کرده ولی هنوز که هنوز هست سینمای ما می خواهد با معیارهای دهه 60 به حیات خود ادامه بدهد.

وی در پایان گفت: دهه 60 تنها نقطه اتکای سینمای ایران است و می بینیم که آنهایی که با سینمای ایران بد هستند لگد به دهه 60 می زنند و انهایی هم که خوب هستند باز هم به دهه 60 اتکا می کنند. در حقیقت سینمای ایران باید از چنبره دهه 60 خارج شود.

امیر فضل اللهی نویسنده کتاب "سینمای نوین ایران" نیز در سخنانی گفت: در مقدمه کتاب آورده ام فردی که "سید محمد بهشتی" را مدیریت کند چگونه فردی است. آیا بر اساس سن بر جایگاه مدیریت قرار گرفته و یا بر اساس کیفیتی و مدیریت و تحلیل در امر سینما فراتر از "سید محمد بهشتی" است.

*قبل از نگارش کتاب تصور نادرستی نسبت به فخر الدین انوار داشتم

وی افزود: هرچه "سید محمد بهشتی" در سینما کارشناس و خبره است. "فخر الدین انوار" دریچه های ذهنی وسیعی دارد. در حقیقت عمق نگاه او در عین وسعت بسیار شگفت آور است. اعتراف می کنم که پیرامون "فخر الدین انوار" باور خطایی داشتم.

فضل اللهی در مورد زمین های پیدایش این کتاب گفت: از سال 73 تا سال 86 با هرکسی که پیرامون سینما گفتگو می کردم خودآگاه و یا ناخداگاه یه گریزی به سینمای دهه 60 میزد و من را به دوران این دو بزرگوار یعنی "انوار" و "بهشتی" ارجاع می دادند.

وی خاطرنشان کرد: در نهایت من به جایی رسیدم که با خودم گفتم ببینم در آن دوران چه خبر بوده است. و این دو بزرگوار چه افرادی بودند. من آمدم با نگاهی فلسفی در حوزه مدیریت سینما یک مطالعه تطبیقی داشته باشم.

*انواری و بهشتی در زمان مدیریت خود بر سینما باج خواهی نمی کردند

فضل اللهی ادامه داد: این دو استاد در این کتاب در قالب یک مطالعه موردی در موضوع مدیریت سینما قرار گرفتند. پاک دستی و تقوای شخصی این دو استاد موجب جاودانگی آنها شده است. در حقیقت در تصمیم گیری ها آنها اقدام به باج خواهی و سهم خواهی نمی کردند.

وی یادآور شد: زمانی در گذشته بود که جهان ایران را به نفت می شناخت ولی بعد از مدیریت این دو بزرگوار بود که دنیا اسم ایران را با سینما شناخت.

فضل اللهی اضافه کرد: این کتاب چهار بخش دارد. سخن اول، مصاحبه سید محمد بهشتی، مصاحبه فخر الدین انوار و سخن آخر این چهار بخش را تشکیل می دهند. این کتاب 4 سال برای این موضوع توقیف بود که معاون فرهنگی دو دوره دولت احمدی نژاد با شخص "فخر الدین انوار" مشکل داشت.

وی در پایان گفت: در آن دوران با کج سلیقه هایی از من خواستند که 35 صفحه از این کتاب را حذف کنم که من به "دری" گفتم شما انقضای خدمت دارید ولی این کتاب می ماند و چاپ هم می شود. در حقیقت کج سلیقه ای و بد سلیقه ای موجب توقیف این کتاب شده بود.

ارسال نظر: