حسین علیزاده: عوام‌زدگی هنر یعنی وارد شدن جمله "گیر نده" به ادبیات فارسی

کدخبر: 891816

این هنرمند پیشکسوت گفت: اینکه موفق یا نا موفق بودن یک هنرمند را به تعداد جمعیتی که از کارش دیدن می‌کنند نسبت می‌دهند یکی از نشانه‌های همین عوام زدگی است

به گزارش خبرنگار «نسیم»، چهارمین نشست "در مکتب هنرمندان معاصر ایران" با محوریت بررسی "شرح احوال و آثار داریوش طلایی و با سخنرانی حسین علیزاده، مجید کیانی، ساسان فاطمی و ارشد تهماسبی برگزار شد. در ابتدای این نشست، ناهید عبدی معاون پژوهشی پژوهشکده هنر فرهنگستان هنر پشت تریبون قرار گرفت و ضمن خوشامدگویی به حاضران، مختصری درباره ضرورت ها و روند شکل گیری چنین نشست هایی سخن گفت. در ادامه برنامه حسین علیزاده به روی سن آمد و درباره داریوش طلایی گفت: دقیقا 50 سال است که از دوستی من و داریوش طلایی می گذرد. سال 1343 در هنرستان موسیقی برای اولین بار با هم آشنا شدیم و چه خوب است که زنده هستیم و در زمان حیاتمان شاهد برگزاری چنین برنامه بزرگداشتی شده ایم. این موسیقیدان در ادامه افزود: من و داریوش طلایی خاطرات مشترک بسیاری داریم؛ او در هنرستان موسیقی «بچه درسخوان» بود؛ البته برخلاف ما درس های دیگرش مانند ریاضیات و ادبیات هم خوب بود. خیلی«شیطان نبود؛ البته به موقع«شیطانی» هم می کرد. در واقع او جزو هنرجوهای تیز هوش هنرستان به حساب می آمد. وی همچنین عنوان کرد: با اینکه من یک سال از داریوش طلایی بزرگتر هستم اما او یک سال زودتر از من وارد هنرستان شده است؛ هر دوی ما زیر سایه پر برکت استاد هوشنگ ظریف آموزش دیدیم و دوستی صمیمی و خاصی از همان دوران بین مان شکل گرفت؛ طوری که بسیاری از مواقع از هنرستان تا خانه را پیاده می رفتیم و پول های مان را جمع می کردیم تا با هم به سینما برویم. آن زمان هم سینمایی بود که می گفتند دو فیلم با یک بلیت می شود؛ به اتفاق دوستان به آنجا می رفتیم. حسین علیزاده ادامه داد: ما پا در این مسیر گذاشتیم؛ آن زمان این تفکر شکل گرفته بود که باید موسیقی را از سطح عوام بالاتر آورد و دلیل انتخاب ما هم همین بود. این هنرمند افزود: از سن 10 - 12 سالگی من و داریوش طلایی با هم زندگی کردیم و بزرگ شدیم و شاهد رشد یکدیگر بودیم. خاطرم هست سال 46 - 47 بود که نزد استاد علی اکبر شهنازی رفتیم. درس های استاد شهنازی روی ما اثر عمیقی می گذاشت و این همه علاقه ما به موسیقی ردیفی دستگاهی ایران برای همه عجیب بود. خوب به خاطر دارم وقتی آواز اصفهان را از استاد شهنازی درس گرفتیم با چه شوق و علاقه ای برای اولین بار نخستین تجربه ردیف نویسی مان را انجام دادیم. وی در مورد ادامه روند رشد داریوش طلایی عنوان کرد: انقلاب شد و داریوش طلایی از ایران رفت. در سفرهایی که بعدها داشتم و یا هر از گاهی که او به ایران می آمد یکدیگر را می دیدیم. نکته جالبی را باید از این دوره زندگی داریوش طلایی عنوان کنم که به نظرم بسیار مهم است. در حالی که امروزه بسیاری از افراد با نوشتن نامشان در کنار هنرمندان خارجی سعی در کسب اعتبار دارند در آن زمان بسیاری از هنرمندان خارجی افتخار می کردند که نام شان در کنار نام داریوش طلایی قرار بگیرد. علیزاده درباره نقش داریوش طلایی در موسیقی ایران گفت: شخصیت هایی در تاریخ موسیقی ایران وجود دارند که نقش شان عوام زدایی است و داریوش طلایی چنین نقش در موسیقی ایران دارد. جامعه شرایط عوام زدگی را تجربه می کند و اگر نگاهی به دانشگاه ها و نهادهای مختلف و تاثیر گذار موسیقی نیز بیندازیم این عوام زدگی را در آنجاها نیز می بینیم. اینکه موفق یا نا موفق بودن یک هنرمند را به تعداد جمعیتی که از کارش دیدن می کنند نسبت می دهند یکی از نشانه های همین عوام زدگی است. این موسیقیدان گفت: شخصیت هایی در 100 سال گذشته وجود داشته اند که ثمره کارشان همین عوام زدایی بوده تا جامعه عوام زده را از عوام زدگی اش جدا کند. وقتی موسیقی ممنوع شد و اهل فکر از ایران مهاجرت کردند موسیقی به دست عوام افتاد و ما همواره به دنبال جدا کردن موسیقی از این عوام زدگی بوده ایم. وی افزود: اینکه ما بیایم فکر کنیم آنچه در جامعه به صورت عوامانه ترویج دارد از آن تاثیر بگیریم و آنگونه کار بسازیم همان عوام زدگی است. باید دقت کنیم که این توهین به عوام نیست؛ به هر حال مردم آگاه و هم مردم ناآگاه وجود دارند. حسین علیزاده گفت: من در پایان سخنانم چند تک جمله را در معنی عوام زدگی نوشته ام که برایتان می خوانم. عوام زدگی یعنی عکس یادگاری گرفتن با جنازه هنرمندان. عوام زدگی یعنی وقتی به سئوال خبرنگار صدا و سیمای گرگان در باره استاد لطفی با اندوه پاسخ می دهی بگوید«خوب استاد حالا یک دهن برای ما بخوانید.» عوام زدگی یعنی وقتی نظر فروشنده سی دی، آهنگساز، مسئولان و دست اندرکاران دولتی، و صدابردار در مورد موسیقی یک چیز باشد. عوام زدگی یعنی وارد شدن جمله«گیر نده» به ادبیات فارسی. عوام زدگی یعنی بدون ریشه متحول شدن و یا در ریشه پوسیدن.

ارسال نظر: