حجت‌الاسلام سیدحمیدعلم الهدی: تقویت مقاومت فرهنگی لازمه مقابله با تهاجم فرهنگی است

کدخبر: 924349

برادر شهید علم‌الهدی در گفتگوی تفصیلی با «نسیم» گفت: حسین، اراده قوی خود را با مقاومت در زیر شکنجه‌های ساواک نشان داد/ در ترویج فرهنگ ایثار و شهادت ابتدا باید ایدئولوژی شهدا را تبیین کنیم

سید حسین علم‌الهدی؛ متولد اهواز فرزند آیت الله سید مرتضی علم‌الهدی می‌باشد، وی از فعالان قبل و بعد از انقلاب ایران و فرمانده سپاه هویزه در جنگ ایران و عراق بود، علم‌الهدی در سن ۲۲ سالگی در عملیات «نصر» به شهادت رسید. گفتگوی تفصیلی خبرنگار «نسیم» با حجت الاسلام سید حمید علم الهدی، استاد دانشگاه و برادر شهید سید محمد حسین علم‌الهدی به شرح زیر است: ***شهید علم الهدی در چه خانواده‌ای رشد یافتند و دررابطه با ویژگی‌های اخلاقی ایشان توضیح بفرمایید؟ حسین متولد 1337 ودر خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمد که پدر ما یکی از روحانیون بسیار با تقوا، باسواد و فاضل و بسیار انقلابی و همراه با حضرت امام (ره) بودند؛ مادر ما همچنین در حمایت از حرکت‌های انقلابی بسیار کوشا بودند و حسین در یک چنین خانواده‌ای رشد یافت. حسین بسیاراجتماعی، خون گرم، مهربان، باهوش و زیرک و همچنین بسیار مانوس با اعضا خانواده بود. حتی خواهر و برادرش که بزرگتراز حسین بودند با او مشورت و در دودل داشتند؛ بسیار دل سوز، پرتلاش و خستگی ناپذیر بود؛ در مسایل روزمره بسیار اراده‌ای قوی داشت که این اراده قوی را در زندان ساواک ازخودش نشان داد که توانست زیر شکنجه‌های وحشتناک مقاومت کند. ***با توجه به اینکه به شکنجه‌های ایشان توسط ساواک اشاره کردید، لطفا در این خصوص توضیح بفرمایید؟ حسین برای اولین بار در 14 سالگی در سال 1353 در یک راهپیمایی در روز عاشورا که اوج انقلاب بود دستگیرشد؛ ماجرا از این قرار بود که ما وقتی به مجسمه شاه رسیدیم به جای اینکه دور مجسمه بیاییم، به خیابان کناری رفتیم و زمانیکه احساس کردیم پلیس اطراف بچه‌ها در حال حرکت است و ماموران ساواک مشکوک نگاه می‌کنند گفتیم که بچه‌ها پخش شوند که من خودم هم در آن روز حضورداشتم بچه‌ها هم پخش شدند و قاتی جمعیتی شدند که داشتند سینه زن‌ها را نگاه می‌کردند که چند روز بعد چند تا از بچه‌ها از جمله حسین را دستگیر کردند که در آن زندان حسین را بسیار اذیت کردند و این مطلب را چندسال پس از شهادت حسین یکی از هم کلاسی‌هایش تعریف کرد، می گفت حسین تعریف می‌کرده که وقتیکه مامور ساواک شکنجه می‌داده من فریاد می‌زدم و ناسزا می‌گفتم مامور شکنجه هم عصبانی می‌شد و بیشتر می‌زد تا حدی که فراموش می‌کرد چه سوال می‌خواهد از من بپرسد. بی نهایت شجاع و زیرک بود و ساواک را سرکار می‌گذاشت و یک بار هم در سن 18 سالگی به دلیل تشکیل گروه مسلحانه موحدین دستگیر شد که مدت کوتاهی دستگیریش طول کشید ولی حکم اعدامش را صادر کرده بودند؛ زمانیکه به ملاقاتش رفتیم به ما گفتکه قرار 4روز دیگر من را اعدام کنند و بعد می‌خندید و می‌گفت خدا کریم. آن زمان روزهای اوج انقلاب بود و فکر کنم هم زمان با رفتن شاه یعنی26دی ماه شد و فرصت اعدام ایشان بدست نیامد و تمامی زندانی‌های سیاسی را چونکه اوج انقلاب بود، آزاد کردند. ***درباره دوران دانشگاه و فعالیت‌های شهید علم الهدی در زمان انقلاب، بفرمایید؟ رهبرمعظم انقلاب فرمودند: زنده نگه داشتن یاد و خاطرات شهدا کمتر از شهادت نیست این جمله برای ما بسیار آموزنده است تا بدانیم شهدای عزیز همانند ستارگان درخشان هستند که همواره بایستی زندگی خودمان را با آن چراغ ها و ستارگان جهت یابی تا راه را گم نکنیم؛ شهید علم الهدی یکی از شهدای انقلاب اسلامی است که افتخار داشته در این راه مقدس جان خودش را تقدیم کند و او زندگانی بسیار پرتلاش، پرتلاطم و لحظات سختی را در مبارزه با دشمن تحمل کرد ومقاومت او در برابر شکنجه گران ساواکی تقریبا کم نظیر است. ایشان معلمی توانا در کلاس درس بود و معلمی او و کارهای تحقیقات علمی اونیز بسیار شگفت آفرین است که یک جوان در سن 20 سالگی این گونه تحقیقات علمی و فعالیت‌های وسیع فرهنگی داشته باشد درعین حال در همین دوران، مبارزات سیاسی بسیار گسترده و عمیق داشته باشد. فعالیت‌های خود را با راه اندازی کلاس درس در مدارس و با دعوت از معلمان دینی و اساتید که در آن زمان بود و اجرای دکلمه و قرائت قرآن در مدرسه و مساجد مختلف آغاز کرد. تا اینکه ایشان در سال 56 در رشته دلخواه خود یعنی تاریخ در شهر مشهد پذیرفته شد با وجود اینکه ما در اهواز زندگی می‌کردیم ولی ایشان در مشهد درس خواندند و بسیار خوشحال بود از اینکه در رشته تاریخ درس می‌خواند و وقتی که با تعجب از او پرسیدیم چرا این قدر خوشحالی گفت: به خاطر اینکه وقتی ما تاریخ را بدانیم اشتباه گذشتگان را تکرار نمی‌کنیم من از این جهت خوشحالم که در این رشته قرار است تحصیل کنم؛این رشته را هم خودش انتخاب کرد وگرنه در رشته‌های دیگر هم نمره داشت و درمدتی که در دانشگاه مشهد بود تحول بزرگی در حسین ایجاد شد. با وجود اینکه یکسال دانشجو بود ولی مطالعات بسیار دقیق و شگرفی داشت و عموما کنفرانس می‌داد و با اساتیدی که دیدگاه‌های مارکسیستی داشتند بحث می‌کرد؛ درهمین دوران فعالیت‌های دانشجویی بسیار گسترده‌ای داشت و به دلیل اینکه ایشان جاذبه فراوان داشت بسیاری از دانشجویان مشهد را بعنوان یک محور جمع کرده بود و فعالیت‌های مختلفی داشتند تا اینکه دوران اوج انقلاب پیش آمد. زمان انقلاب 18سال سن داشت یک سال در دانشگاه مشهد بودند که وقتی اوج انقلاب می‌شود ایشان با همراهی چند نفری از دوستان که در اهواز بیشتر مستقر بودند، گروه مسلحانه موحدین را در ایام حکومت نظامی تشکیل می‌دهند که حکومت نظامی حدود 6ماه طول کشید و یک گروه چریکی تشکیل دادند که فعالیت‌های بسیار مهمی را انجام می‌دادند که البته در حین فعالیت‌ها توسط ماموران ساواک دستگیر شدند. ایشان برای کمیته استقبال حضرت امام خمینی (ره) نیز نقش مهمی داشت تا انقلاب پیروز شد؛ ایشان بعد از انقلاب عضو سپاه و به دانشگاه اهواز منتقل شدند که هم زمان درس هم می‌خواند. سال 58 فقط کار فرهنگی می‌کرد و سخنرانی‌های متعددی داشت. ***در خصوص فعالیت‌های ایشان در زمان جنگ بفرمایید؟ انتهای تابستان 59 جنگ شروع شد و ایشان یک عنصر بسیار فعال در جنگ بود؛ ما دراوایل جنگ فرماندهی نداشتیم و نیروهایی که از سراسر کشور می‌آمدند انفرادی و بدون ساماندهی بودند و ایشان در یک مدرسه بزرگی در اهواز مستقر و با پلیس راه هماهنگ کردند که نیروهایی که به جنگ می آیند در این مدرسه جمع شوند. به خاطر ارتباط صمیمی که با آقا داشتند در آن زمان با اینکه مسئولیت نظامی نداشت ولی در شورای نظامی شرکت می‌کرد. آقای خامنه‌ای و چمران فرماندهان نظامی بودند و جاهایی که لازم بود نیرو بفرستند، حسین نیرو های مردمی را اعزام می‌کرد و تا چند ماه این کار را داشت و تا مدت‌ها سخنرانی های مردمی داشت. در آن زمان اهواز دایما بمباران می‌شد و تا چند ماهی از جنگ گذشته بود که ایشان یکی از شاگردان خوبش در کلاس منطقه هویزه سوسنگرد به شهادت رسید و یکباره تصمیم گرفت که خودش به منطقه هویزه برود خیلی از او خواستند که در همان کار سنگین یعنی اعزام نیروهای کشور به جبهه بماند، اما می‌گفت دیگر کافی هر چه تا به حال از نهج البلاغه درس دادم الان می‌خواهم عمل کنم و حدود 40روز در هویزه بود اما در این 40روز آن قدر کارهای مهم و اساسی انجام داد که با گذشت حدود 25تا30سال هنوز حسین علم الهدی را می‌شناسند. در آن دوران سخت جنگ به فکر آذوقه مردم بود، صدام هم صحبتش این بود که آمدم مردم عرب را نجات بدهم حسین بلافاصله فکری کرد و این طرح به ذهنش رسید که حدود 1000نفر از عشایر را در آن شرایط سخت جمع و به دیدار امام برد و ایشان هم یک سخنرانی تاریخی کردند. بنی صدر بارها به اینها گفت از این جا عقب نشینی کنند اما حسین محکم ایستاده بود و می‌گفت این بهترین مکان برای عملیات است. ***به چه علت هویزه را برای محاصره دشمن و عملیات نصر انتخاب کردند؟ هویزه نزدیک عراق است و از پشت هویزه ارتش عراق تا اهواز آمده بود؛ حسین می‌گفت بهترین موقعیت است چونکه اگر ما حرکت کنیم می‌توانیم کل ارتش عراق را که آمدند اهواز از پشت محاصره کنیم و یک سری نیرو از نقاط مختلف کشور جمع آوری شد و هم زمان دانشجویان پیرو خط امام که در تسخیر لانه جاسوسی نقش داشتند آمدند بودند و حسین با همراهی دوستان خود آن عملیات بزرگ نصر در منطقه هویزه را انجام دادند و حدود 800 نفر از عراقی‌ها را اسیر گرفتند که این واقعه بعد از گذشت 4ماه پس از جنگ تحمیلی رخ داد. آقا یک روز قبل از عملیات بچه‌ها را در خط مقدم دیده بودند که آقا از حسین می‌پرسند با چی تا اینجا آمدید؟ حسین جواب داد که پیاده آمدیم آقا می‌فرماید من خیلی ناراحت شدم که اینها حتی یک عدد وانت هم در اختیار نداشتند و 25 کیلومتررا پیاده از هویزه تا محلی که به شهادت رسیدند، آمدند ولی با این حال ارتش عراق را زمین گیر کردند ***در خصوص نحوه به شهادت رسیدن حسین بفرمایید؟ روز اول بچه‌های هویزه، عراقی‌ها را غافلگیر می‌کنند و روز بعد تانک‌های عراق، از منطقه دوری، نیروهای ما را دور می‌زنند. خلاصه بچه‌ها یکسری تانک می‌بینند که می‌آید و فکر می‌کنند که تانک‌های خودی است و بعد می‌فهمند عراقی است. بلافاصله حسین فکر می‌کند و می‌گوید چاره‌ای نیست باید مقاومت کنیم. باید این‌ها را مشغول کنیم و با آن‌ها درگیر بشویم تا به سمت شهر نروند وگرنه مردم زیادی را می‌کشند. البته بهترین شکل این بود که هم مقاومت کنند و هم شهید نشوند. حسین بچه‌ها را دسته‌بندی می‌کند و می‌گوید آن‌هایی که آرپی‌جی دارند با من بیایند جلو و بقیه از حلقه محاصره تانک‌های عراق فرار کنند. خودش آر پی جی زن بود و چهار تا خرج داشت و این‌ها را می‌زند به تانک‌‌ها و همزمان چند تانک به طرف این چند نفر شلیک می‌کنند و شهید می‌شوند. ***اقدامات فرهنگی که در زمینه شناساندن شهید علم الهدی صورت گرفته است، بفرمایید؟ کتاب لحظه های آشنا نوشته خودم و کتاب سفر سرخ نوشته نصرت الله محمود زاده است. حسین دست نوشته‌های زیادی داشت که بسیار هم ارزشمند بودند ولی متاسفانه در جابه جایی‌ها از بین رفتند از جمله نهج البلاغه‌ای داشت که دایما در آن مطلب می‌نوشت و همچنین چند جزوه که در یک کوله پشتی بود که بعد از اینکه بچه‌ها می‌خواستند به عملیات بروند کوله پشتی را در مقر سپاه می‌گذارند که ارتش عراق مقر سپاه را ویران می‌کند و همه چی از بین می‌رود و دست نوشته‌های فراوان داشت که به دست ما رسید چندتا دست نوشته از حسین داریم از جمله نامه‌ای که به خواهرانش داد و مطالب دیگری که بسیار ارزشمند هستند و چند کتاب داستان دیگرنیز از زندگانی ایشان چاپ شده است. ***آیا وصیت نامه‌ای داشتند؟ وصیت نامه نیز جزو مواردی بوده که در این کوله پشتی بوده است و البته در آن زمان زیر نورماه یادداشت‌هایی را نوشته بودند که آنها چاپ شده‌اند. ***رمز پیروزی انقلاب اسلامی را در چه چیزی می‌دانید؟ به لحاظ نیروی نظامی ما یک طرف بودیم و یک طرف دنیا بود که عقبه عراق بودند؛ از چندین کشور اسیر داشتیم و اتحادیه عرب را برای پشتیبانی از صدام درست کردند و همه کشورهای عرب با این نگاه که صدام عرب و ازماست آن را مورد حمایت قرار دادند و میلیاردها دلار هزینه کردند در حالیکه به ما هیچ کشوری اسلحه نمی‌فروخت، ولی آخرش چی شد؟ امام خمینی (ره) در این زمینه فرمودند که ما با مظلومیتمان در جنگ، انقلابمان را به دنیا صادر می کنیم. *** زنده نگه داشتن یاد وخاطره شهدا مورد تاکید مقام معظم رهبری است، به نظر شما تاکنون توانسته‌ایم آن اندازه که شایسته است حق شهدا را ادا کنیم؟ در معرفی شهدا باید ایده خود شهدا را ایفا کنیم، شهید علم الهدی و رزمندگان انقلابی جنگ منتظر نبودند تا امکاناتی جمع آوری شود و بعد به جنگ بروند در حالیکه می‌توانستند بگویند که ما مسیولیت نظامی نداریم پس برویم دنبال زندگی خودمان ولی این کارو نکردند و وارد میدان شدند وبالاخره نقش خودشان را ایفا کردند و تاثیر بسیار مهمی که عملیات نصر داشت این بود که بعد از شهادت بچه‌ها، نیروهای مردمی در سراسر کشور هجوم به سمت جبه هجوم بیاورند یعنی 4ماه از جنگ گذشته بود ولی برای مردم مشخص نشده بود که تکلیف چیست؟ در اوایل از هر شهری سه چهار نفر آمدند ولی بعد از شهادت این بچه ها گردان‌ها تشکیل شد واز5 نفر به 1000 نفر گسترش یافتند و امروز هم همین است اگر بخواهیم منتظر بمانیم که فلان نهاد یا ارگان امکانات را در اختیار ما قرار دهد تقریبا خیلی مشکل و شایدم محال باشد. راه حل اینست که نیروهای جوان و با انگیزه بیان و بگویند که آن بچه‌ها چه طور شهید شدند و در معرفی شهدا جان فشانی کنیم. کشور ما بسیاری از پیشرفت‌های علمی که بدست آورده به خاطر همان صفا و اخلاصی بوده که در بین جوانان دلسوز ماست که به ظاهر پیدا نیست؛ مثلا حضور مردم در روز 22بهمن یا راهپیمایی روز قدس که مردم خودشان خود جوش در صحنه حاضر می‌شوند. *** با توجه به اینکه دشمن نتوانست به خاک ما تجاوز کند، امروز از طریق تهاجم فرهنگی درصدد ضربه زدن است؛ فرهنگ مقاومت تا چه حد می‌تواند پاسخ کوبنده‌ای در قبال این امر باشد؟ باید فرهنگ مقاومت در برابر هرگونه انحراف را در ساختارهای اجتماعی نظام نهادینه کنیم و تقویت مقاومت فرهنگی لازمه مقابله با تهاجم فرهنگی است. باید به سه عنصر جهاد، ایثار و شهادت که عناصر اصلی فرهنگ مقاومت است توجه جدی شود؛ ما برای حفظ فرهنگ مقاومت به مقاومت فرهنگی نیاز داریم و باید درگیر شویم چرا که غرب با ناکام ماندن در رسیدن به اهداف خود در جنگ تحمیلی هم اکنون درصدد تا بر افکار و عقاید نسل جوان نفوذ پیدا کنند.

ارسال نظر: