حجتالاسلام میرلوحی: سیدالشهداء(ع) اگر به مقتل رفت برای احیاء غدیر بود
این کارشناس مذهبی در گفتگوی تفصیلی با«نسیم» به بررسی ابعاد قیام حسینی، امر به معروف و نهی از منکر اباعبدالله(ع) و مصائب اهل بیت پس از عاشورا پرداخت
به گزارش خبرنگار «نسیم» بی شک روزهای ماه صفر سال 61 هجری روزهایی پر از مصیبت و غم برای خاندان و اهل بیت پیامبر(ص) است زیرا به فرمایش امام سجاد(ع) هرچند اهل بیت(ع) عادت به شهادت دارند اما اسارت در میان آن ها سابقه نداشته است و روزهای ماه صفر یادآور روزهای اسارت این خاندان است. به بهانه روزهای این ماه پر از درد و در آستانه نزدیک شدن به روز اربعین حسینی با حجت الاسلام سید مصطفی میرلوحی به گفتگو نشستیم تا به بررسی برخی از ابعاد قیام حسین(ع) بپردازیم. متن زیر شرح این گفتگو است
تمامی اعمال خوب در مقابل امر به معروف و نهی از منکر مانند قطرهای در برابر دریا است
نسیم: با توجه به این که امام حسین(ع) هدف از قیامشان را امر به معروف و نهی از منکر می دانند بهتر است از این مبحث شروع کنیم که جایگاه امر به معروف و نهی از منکر در اسلام چگونه جایگاهی است؟
میرلوحی: یکی از مهمترین مباحث قضایای عاشورا و امام حسین(ع) مسئله امر به معروف و نهی از منکر است.
در روایات داریم که اگر تمامی اعمال خوب را کنار امر به معروف و نهی از منکر بگذاریم معادل یک قطره آبی در مقابل امواج خروشان است.به این ترتیب که میفرماید " ما اعمال البرّ کلّها والجهاد فی سبیل الله عند الأمر بالمعروف و النّهی عن المنکر إلا کنفثةٍ فی بحرٍ لجّیٍ " یعنی تمامی اعمال خوب حتی جهاد فی سبیل الله که از اعمال بزرگ است را در کنار هم بگذارید مثل یک قطره آبی در مقابل دریای عمیق است. یعنی تا این حد امر به معروف و نهی از منکر در مقایسه با همه اعمال خیر و نیکی بالاتر است. دلیل این اهمیت نیز روشن است. زیرا آن کسی که کار امر به معروف و نهی از منکر میکند امر به همه خوبیها می کند.امر به معروف یک چیزی در کنار بقیه عبادات نیست بلکه امر به معروف، امر به همه خوبی ها است چه این خوبیها، خوبی های عبادی مثل نماز و روزه و حج و جهاد باشد و چه خوبی های اخلاقی باشد، نهی از منکر نیز نهی از همه پلشتیها و زشتیهاست. بنابراین این فریضه مهم، یک عنوان جامع است.
نسیم: آیا امر به معروف و نهی از منکر وظیفه عده ای خاص است یا همگی موظف به انجام آن هستند؟
میرلوحی: قرآن مجید در عین حال که امر به معروف و نهی از منکر را یک امر عمومی و واجب الاتباع نسبت به همه مؤمنین میداند از برخی جهات نیز آن را تخصصی میخواند. یعنی همان طور که دین اسلام معتقد است که همه امت اسلامی باید امر به معروف و نهی از منکر کنند ولی در عین حال از جهات تخصصی نیز آن را امری تخصصی نیز دانستهاند که باید یک جمعی متخصص آن را انجام بدهند. به طور مثال وظیفه غریق نجات است که فردی را که در آب دست و پا میزند نجات بدهد اما اگر شما کنار آب ایستادی و یک نفر داشت غرق میشد و شما شنا بلد نبودی در حدی که یک چوب بدهی و او را از آب بیرون بکشی که میتوانی کمکش کنی. بنابراین نمیشود کسی خودش را از امر به معروف و نهی از منکر معاف بداند و بگوید من که تخصص ندارم لذااین کار مربوط به دولت است.البته درست است که یک مراحلی از این مهم، کار دولت و حکومت است.
پیامبر فرمود که رأس امر به معروف و نهی از منکر این است که حرف من را که میگویم من کنت مولاه فهذا علی مولاه گوش کنید
در خطبه غدیر پیغمبر اکرم(ص) که خطبهای مهمتر از آن و پیامی بالاتر از آن در اسلام وجود ندارد خداوند به پیامبرش فرمود "یا ایها الرسول بلغ" یعنی ولایت امیرالمؤمنین(ع) را ابلاغ کن.امام حسین(ع) و نهضت ایشان نیز گوشه مهمی از آن بلغ بود یعنی در حقیقت امام حسین(ع)ولایت الهی را ابلاغ کرد. پیش از آن پیغمبر(ص) این پیام را به مردم رساند و سپس حتی فاطمه زهرا(س) نیز سحر به خانه مهاجران و انصار می رفت و این پیام را به آن ها میرساند. امیر المؤمنین(ع) در مسجد وامام حسن(ع) نیز این پیام را ابلاغ کردند.
امام حسین(ع) نیز برای ابلاغ غدیر به میدان آمد
اواخر آن خطبه یک نکته خیلی لطیف و دقیقی وجود دارد و آن این است که پیغمبر فرمود: مردم این امر به معروف و نهی از منکر که در رأس همه واجبات هست ابعاد و مراحل و مراتبی دارد. والاترین و مهمترین قسمت امر به معروف و نهی از منکر این است که خطبه غدیر من را شما صد و چند هزار نفر به همه عالم ابلاغ کنید.
پیامبر(ص) فرمودند "رأس الامر بالمعروف و النهی عن المنکر ان تنتهوا الی قولی" یعنی رأس امر به تمام خوبیها و نهی از تمام زشتیها این است که حرف من را که میگویم من کنت مولاه فهذا علی مولاه گوش کنید و بعد میفرماید نه اینکه فقط این موضوع را به زن و بچهتان بگویید بلکه تا زمان قیامت هر مسلمانی که میآید باید این خطبه را به همه عالم بگوید.پیامبر(ص) می فرماید "فَلْیُبَلِّغِ الْحاضِرُ الْغائِبَ وَالْوالِدُ الْوَلَدَ إِلى یَوْمِ الْقِیامَةِ" حاضران به غائبان و همه پدر و مادران به فرزندانشان تا روز قیامت پیام ولایت امیرالمؤنین(ع) را برسانند.
عاشورا از جلوات امر به معروف و نهی از منکری است که پیامبر در خطبه غدیر به آن امر فرمود
عاشورا یکی از جلوات امر به معروف و نهی از منکری است که پیغمبر در غدیر به همه دستور آن را داد. اول از همه نیز خود پیغمبر به آن عمل کرد. امام حسین(ع) موقع خروج از مکه جمله مشهوری دارند که در وصیت نامهشان به محمد حنفیه فرمودند که "إِنِّی لَمْ أَخرُجْ أَشِراً وَلا بَطِراً" زیرا وقتی ظالمی مثل معاویه که 40 سال حکومت اموی و اسلامی سفیانی فراهم کرده بود از دنیا رفت، آشوبی شد و هرکس ادعایی کرد، عبدالله ابن زبیر یک ادعا و عبدالله بن عمر یک ادعایی... حضرت این جمله را فرمودند تا کسی خیال نکند که من هم یکی مانند آنها هستم بلکه من آمدهام تا " أریدُ أنْ آمُرَ بالمعروفِ و أنهَی عن المنکرِ " یعنی آن قصه حسینی عاشورایی ابی عبدالله قصه اجرای امر به معروف و نهی از منکر است.
ما در تاریخ حادثهای مهمتر از عاشورا سراغ نداریم، حماسهای و فاجعهای مهمتر از عاشورا در عالم نیست این تعابیر فقط در عاشورا آمده است که جلت و عظمت مصیبتک و عاشورا تنها مصیبتی است که در بین انبیاء و ابناء انبیاء این تعابیر برای آن وارد شده است.
در بارگاه قدس که جای ملال نیست سرهای قدسیان بر زانوی غم است
ما برای امام حسین(ع) و عاشورا چیزهایی عجیب و غریبی داریم که برای هیچ پیغمبر وارد نشده است، البته این اختصاصات عاشورا مبحث جدایی میطلبد که وقت آن اکنون نیست. این حادثه، حادثهای است که به تعبیر محتشم در بارگاه قدس که جای ملال نیست سرهای قدسیان بر زانوی غم است این تعابیر همان تعابیر روایات است.
عاشورا نقطه عطف عالم است
قصه عاشورا در عالم یک نقطه عطفی است از زمان آدم تا امام حسین و بعد از امام حسین(ع) به بعد هم چنین حادثهای سراغ نداشته و نخواهیم داشت. در عظمت این حادثه همه پیشینیان، حضرت آدم، نوح و ابراهیم نیز گریستهاند. خدا توبه حضرت آدم را به برکت خون امام حسین(ع) و سرزمین کربلا بخشید. بعد از این مصیبت نیز همگان بر این حادثه اشک ریختند، امام رضا(ع) میگوید بر هر مصیبتی خواستی گریه کنی برجدم حسین(ع) گریه کن.
امام زمان هم که میآید تا آن نهضت و انقلاب بی نظیر جهانی که چکیده و عصاره همه نهضت انبیاء است را ایجاد کند و زمینی را که در این 10 هزار سال از ظلم پاک نشده برای اولین و آخرین بار از ظلم و جور کاملاً پاک کند، خودشان را به امام حسین وصل می کنند و می فرمایند یا اهل العالم انا بقیه الله، الا یا اهل العالم ، انَّ جدّی الحسین قتلوه عطشاناً. پس همه عالم متفرع امام حسین هستند و خودشان را طفیلی امام حسین می دانند و ذاکر و گریه کن امام حسین(ع) هستند.
تمامی عالم برای حسین(ع) اشک می ریزند و حسین برای امر به معروف و نهی از منکر خون میدهد
خود جبرئیل اولین روضه خوان ذاکر امام حسین(ع) برای پیغبر است، امام زمان در زیارت ناحیه مقدسه می فرماید اگر نبودم تا در رکابت شهید شوم در عوض صبح و شام برای تو مجلس عزا بپا میکنم و به جای اینکه اشک بریزم خون گریه میکنم و حالا این امام حسین(ع) که در تاریخ دومی نداشته و نخواهد داشت میفرماید من برای امر به معروف و نهی از منکر قیام کردم .
اگر ما هیچ دلیلی در قرآن و سنت بر عظمت امر به معروف و نهی از منکر نداشتیم همین که امام حسین(ع) دلیل این حادثه عظیم را امر به معروف و نهی از منکر میدانند باعث می شود تا در رابطه با این فریضه الهی حجت بر ما تمام شود.
البته در هر زمانی نیز شیاطین و دشمنان مشغول فعالیت هستند و همان طور که شیطان آدم، یونس، یوسف، یعقوب و موسی و عیسی را رها نکرد به کس دیگر نیز رحم نمی کند و به قول شاعر، پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت ناخلف باشم اگر من به جویی نفروشم.
در این 36 سال هر وقت مسئله امر به معروف و نهی از منکر مطرح شد بعضی به نحوی می خواستند جلوی آن را بگیرند
وقتی انبیاء از شر شیطان به راحتی ایمن نبودند دیگر وای به حال ما. در این 36 سال نیز هر وقت مسئله امر به معروف و نهی از منکر مطرح شد بعضی به نحوی می خواستند جلوی آن را بگیرند.از آن اول انقلاب که امام فرمود بعد خواستند در قانون اساسی بیاورند بعد مجلس خواست تصویب کند و هر وقت هر نهادی خواست اسم امر به معروف و نهی از منکر را بیاورد عدهای راه افتادند و حتی بعضی از ظاهر الصلاحان را وسوسه کردند که آقا الآن فلان اشکال هست و الآن.... و در نهایت یک طوری نگذاشتند این مسئله پیش برود.
هدف از این انقلاب ما و شعار اصلی ما این بوده است که نهضت ما حسینی است اگر نهضت ما حسینی است هدف اصلیاش هم باید امر به معروف و نهی از منکر باشد اما هر وقت خواستند به این مسئله کمی رسیدگی و توجه کنند یک شیاطینی پیدا شدند با یک حرفهای ظاهر الصلاحی جلوی آن را بگیرندف مثلاً میگفتند الآن جنگ است بهتر است صبر کنید الآن فلان مشکل است باید صبر کرد و این گونه است که 36 سال است نمیگذارند این اتفاق صورت بگیرد و در این اواخر هم که یک بهانهای درست میکنند، یک خبیثی یک اراذلی اسید میپاشد و جنایت میکند که واقعاً نمیدانیم چه چیزی و چه کسی است. امیدوارم موضوع روشن شود تا مسئله امر به معروف و نهی از منکر تحت این فتنه و غبار و این و ابر تیره مسئله اسیدپاشی ذبح نشود البته همیشه در همه حال در همه کارها و در همه امور صحنههای افراط و تفریطهایی بوده ما نمیگوییم بعضیها تحت عنوان امر به معروف و نهی از منکر افراط نکردند.
افراط و تفریطها در امری نباید باعث شود اصل آن مورد آسیب قرار بگیرد
همانطور که این همه تفریط و کوتاهی کردیم همان طور هم ممکن است افراطهایی انجام شود. یعنی به همان ترتیب که در رابطه امر به معروف و نهی از منکر ممکن است 95 درصد کوتاهی کرده باشیم، در مقابلش شاید 5 درصد هم افراط بوده هست و خواهد بود. مگر در مسائل دیگر نیست اما وقتی که یک آسیب مختصری در یک جهتی وارد شد نباید اصل آن را از بین برد مگر نمازهای تظاهری و ریایی خوانده نمیشود پس باید بگوییم نماز خوانده نشود؟
گاهی انفاق و احسانهایی که میشود بعضیها برایش سرو صداهایی میکنند که فلان مدرسه و فلان یتیمخانه و فلان.... را ساختم گاهی بعضیها برای تظاهر و جمع رأی و خودنمایی این کار را میکنند پس باید بگوییم بیمارستان ساختن و.... یک چیز منفی است؟ خیر بلکه باید اصل کار را انجام داد و جلوی آسیبهایش را گرفت.
افراد افراطی اوایل انقلاب امروز سینه چاک دموکراسی شده و به دامن دشمن پناه بردهاند
حالا مثلا به دروغ یا حتی به دلیل افراط کسی آمده باشد و یک حرکت زشتی یا محکومی انجام داده باشد نباید اصل موضوع را زیر سؤال برد. در حقیقت این موارد افراطی که از نظر فقهاء و بزرگان ما محکوم هم بوده، غالباً در این سالهای گذشته خصوصاً اوایل انقلاب از طرف کسانی انجام میشد که هیچوقت مراجع و امام و رهبری تأییدشان نمیکردند.
اینها آن زمان یک مشت آدمهای افراطی بودند که با ادعای انقلابیگری و امر به معروف در همین میدان ولی عصر با تیغ و اسید به زنان بی حجاب حمله میکردند اما حالا سینهچاک دموکراسی و آزادی شدند در حقیقت از آنطرف در دامن دشمن افتادند و به دامن بی بی سی و ووآ پناه بردند. و از آن طرف دارند به اسلام و انقلاب ضربه میزنند.
این ها خودشان اولین افراطیها بودند حالا آمدند به طور کلی نماز و دین و انقلاب و اسلام را کنار گذاشتند و رفتند در دامن دشمن با این معالم و شعائر، دشمنی اساسی میکنند. همان موقع هم که این اشخاص این کارهای افراطی را میکردند امام فرمودند که با آنها برخورد کنید و به وزیر کشور وقت دستور دادند که اینها را دستگیر کنید و حق ندارند این کار را انجام دهند و حالا شاهد هستیم که همان اشخاص به دامن غرب پناه بردند و با اصل امر به معروف و نهی از منکر و با ولایت فقیه و انقلاب و ارزشهای نظام مخالفت میکنند.
راه اهل بیت تنها راهی است که در آن نه افراط است و نه تفریط
ما نه آن افراطهای آن زمان و نه تفریط را قبول نداریم، بلکه باید در مسیر صراط مستقیم اهل بیت علیه السلام و گوش به فرمان ولایت عمل کنیم و در طریق هدایت و درستی هم که داریم از سستی و ضعف و شدت و قلت و کثرت جمعیت هم نه خوشحال شویم و نه ناامید، به فرموده زین العابدین علیه السلام "لا تستوحشوا فی طریق الهدی لقلة اهله" یعنی اى مردم، در راه هدایت از کمى اهل آن وحشت نکنید. به این معنا که یک وقت میبینی مسیر درست و هدایت، مشتریاش کم میشود و سرد میشود انسان نه آن زمان اگر در مسیر درست قدم برداشته باید بترسد و نه آن زمانی که همهمه و شعار به نفع او سر میدهند و دستش را میبوسند باید خرسند باشد. و در هیچ زمانی نباید دچار افراط و یا تفریط شود بلکه باید مسیر صحیح را پیش برود.
همین مردم که امیرالمؤمنین(ع) را سال ها خانهنشین کردند و حتی سلام هم به حضرت نمیکردند یک دفعه همگی ریختند به سمت ایشان برای این که امام علی(ع) خلافت را بپذیرد. آن قدر جمعیت زیاد بود که لباسهای حضرت زیر دست و پا پاره شد.اما چه آن سال ها که سلام هم به حضرت نمیکردند و چه در این زمان که مشتاق خلافت ایشان بودند برای حضرت فرقی نداشت زیرا علی معزول خانه نشین، همان امیر المؤمنین است.
امیرالمؤمنین، امیرالمؤمنین است چه مردم بپسندند یا نپسندند، این ولایت، ولایت الهی است و مشروعیتش نیز مشروعیت الهی.
مراجع و علماء نیز فتوایی که در رساله و کتابهای فقهی مینویسند مطابق میل مردم نیست. یا مردم میپذیرند یا نمیپذیرند ممکن است مواردی باشد که مردم از آن خوششان نیاید اما این بر روی فتوای مراجع تأثیر نخواهد داشت. فقهاء ما این گونه بوده و هستند که در رسالههایشان فتوایشان مطابق چیزی است که خدا فرموده است.
همه فقها که یک دوره کتاب فقهی نوشتند یک کتاب درباره امر به معروف دارند
نسیم: در کل امر به معروف و نهی از منکر چه مراتبی دارد و نسبت امر به معروف مردم به مردم، مردم به حکومت و حکومت به مردم چگونه نسبتی است؟
میرلوحی: همه فقهاء ما که یک دوره کتاب فقهی نوشتند یکی از کتابهایشان امر به معروف و نهی از منکر بوده است.
این فریضه نیز مثل نماز مثل روزه و مثل طهارت باید درسش را خواند همینطوری نمیشود که کسی از جانب خودش حرفی بزند اما اجمالاً میشود گفت که در یک مقدمات و بدیهیات کار، همان طور که مقام معظم رهبری بارها و بارها به عنوان تذکر لسانی از آن یاد کردهاند در یک مراحل اولیهای همه به انجام این فریضه مکلفند فرض کنید در خیابانی در حال حرکت هستید، کسی چاقویی در می آورد و با کسی درگیر می شود. شما میگویید که من نه هیکل ورزیده و نه سلاح مناسب دارم و نمیتوانم با آن درگیر شوم. اما آیا توان زنگ زدن به 110 هم ندارید؟
جوانان بزرگترین سرمایه انقلاب اند/ مراقب رواج بی عفتی در جامعه باشیم
در تعابیر روایات امر به معروف و نهی از منکر را سه مرحله کردند اول از همه این که وقتی که شما یک منکری را میبینید که علنی انجام شده باید قیافهتان را عبوس کنید یعنی با یک انزجاری نشان دهید که با این ظلم موافق نیستید. قدم دوم این است که با زبان اقدام کند و بگوید که این کار را نباید انجام دهید.
یکی از موضوعات جامعه ما مسئله بد حجابی است که البته مسئله کمی هم نیست زیرا اگر جامعه فاسد شد اگر امواج هوسها و شهوات در جامعه راه افتاد، آن جامعه دیگر رنگ فضیلت نمیبیند و رنگ انسانیت نمیبیند بنابراین نباید چنین موضوعی را دست کم گرفت.
باید مراقب جوانانمان باشیم. اینها بزرگترین سرمایههای ماهستند. در انقلاب سلاح ما فکر و ایمان عاشورایی جوانان ما است.
آن چیزی که در انقلاب ما را در مقابل 35 کشوری که به ما حمله کردند پیروز کرد همین عواطف عاشورایی، قلب نورانی، نماز شب، نافله و پاکیزگی اخلاق، دامن پاک و مطهر جوانان دختر و پسر ما بوده است لذا باید مراقب باشیم که سعی دارند تا این سلاح را از ما بگیرند بنابراین عدهای در رابطه با حجاب نیز میگویند حجاب که مسئله مهمی نیست در صورتی که بد حجابی و بی حجابی یکی از منکرات بزرگ است که خطرات عظیمی نسبت به عقائد جوانان ما دارد اما متأسفانه گاهی این فاجعه به شکل یک معصیت خیلی جزئی نگاه میشود. مثلاً میگویند برویم به گرانی برسیم بله گرانی، تورم، مفاسد اقتصادی مصیبت است و مفاسد سیاسی مصیب هست و همه اینها را قبول داریم ولی از کنار بی عفتی هم نباید به راحتی گذشت.
بازگردیم به سخن اول که بیان مراحل امر به معروف و نهی از منکر بود. پس قدم اول در روایات بیان شده که انسان با صورتش و با حالت انزجارش مخالفتش را اعلام کند و قدم دوم با لسان و زبان بگوید این کار را نکن. اما گاهی منکری است که دیگر به مرحلهای رسیده که شخصی که مرتکب منکر شده است باید دستگیر شود اینجا دیگر مردم حق ندارند که بگویند تشخیصمان این است که ما باید این را بکشیم. در این زمان وظیفه پلیس و حاکم و نظام و قوه قضائیه و قوه قهریه و عدلیه است که او را نهی از منکر کند.
هر کسی راه بیفتد یک کسی را بکشد و بپرسی برای چه کشتی مثلاً بگوید این شخص داشت یکی را میکشت این دیگر به معنای هرج و مرج است.
آن چیزی که مقام معظم رهبری در رابطه با امر به معروف و نهی از منکر اجازه دادند و حتی واجب است تا انجام شود همین ابراز انزجار با صورت، دست، عمل و نگاهمان نسبت به نهی است
اگر کسی هم جهر به فسق میکند و نشان میدهد که من دارم مخالفت با احکام خدا میکنم به زبان به او باید تذکر بدهید و بعد چند نفر دیگر هم تذکر بدهند. البته اگر ممکن است این تذکر هم در جایی باعث هرج و مرج شود شرایطش فرق دارد. ولی اینکه به این بهانهها کلاً امر به معروف و نهی از منکر را ترک کنیم درست نیست. انسان باید بسته به شرایطی که در آن قرار دارد عمل کند.
همان طور که شرکت در انتخابات واجب است امر به معروف نیز برای همگان واجب است
نتایج عرایض بنده این است که باید بگویم امر به معروف و نهی از منکر وظیفه همگانی است. چطور امام فرمودند شرکت در انتخابات واجب است در یک جایی در بعضی از راهپیماییها چه بسا وجود تک تک مان نیاز است تا برای حفظ انقلاب مثلا به راهپیمایی برویم یعنی همه باید بیایند و همه باید در این امر مهم حضور داشته باشند.
فسادهای بانکی که اتفاق افتاد در نتیجه غالب شدن سیطره منکر در فضاهای مرتبط بود
یک منکر و معصیت و گناهی هم که اتفاق میافتد باید همه نهی از منکر کنند و وای به حال کسانی که یک فضایی را در یک ادارهای محلهای درست کنند تا آمر به معروف و ناهی از منکر بترسد از این که به این فریضه عمل کند، به طوری که مثلا مورد قهر بگیرد. به طور مثال در یک اداره رئیس هر کار که دوست دارد بکند و کسی جرأت تذکر نداشته باشد و فرد هم بداند که اگر تذکری هم بدهد خود اوست که باید اخراج شود. مسلما این گونه برخوردها و اتفاقات است که باعث می شود مفاسد اقتصادی هم اتفاق بیفتد. کما این که جاهایی که این مفاسد بانکی صورت گرفت جاهایی بود که کسی جرأت امر به معروف و نهی از منکر نداشت به گونه ای که وقتی دو سه تا رئیس بانک با هم تبانی میکردند تا این اتفاق بیفتد کارمندانشان جرأت نداشتند که نهی از منکر کنند و حتی جرأت نداشتند تماس بگیرند با حراست بانک یا قوه قضائیه و این موضوع را خبر بدهند زیرا طوری جو سیطره منکر آنجا غالب شده بوده که آمر به معروف و ناهی از منکر ترسیده بود، مثل اینکه در مقابل یک گرگی انسان زبانش بند بیاید یا در مقابل یک شیر درنده زبانش قفل شود. جو این گونه بوده است. مفسدین تلاش می کنند تا جو را طوری درست کنند که اگر کسی از مفسده آن ها باخبر شد جرأت نداشته باشد تذکر بدهد.به طوری که دهها کارمند زیر دستشان میفهمند که در این اداره فساد رخ داده ولی ماهها لام تا کام حرف نمیزنند
ترساندن جامعه از امر به معروف بزرگترین منکر است
گاهی هم طوری رفتار میکنند که جو امر به معروف و ونهی از منکر چنان دچار تنگی سینه شود که اصلاً کسی جرأت نکند و این عمل یعنی ترساندن جامعه از امر به معروف از خود منکر هم بزرگتر است که انسان با سر و صدا، با استفاده از رسانه، با هیاهو کردن و با متهم کردن آمرین به معروف و ناهیان از منکر سعی کنند آن ها را آدمهای بی رحم،آدمکش و اسیدپاش معرفی کنند و اینهایی هم که عمداً به این موضوعات دامن میزنند، مرتکب منکر فوق این منکرها شدند.
نهضت حسینی(ع) یک بخشی از سناریوی بزرگی است که اگر نگوییم از زمان حضرت آدم شروع شده باید بگوییم که حداقل از زمان پیغمبر شروع شده است
نسیم: در رابطه با قیام اباعبدالله الحسین(ع) برخی مسئلهای که مطرح می کنند این است که در زمان امام حسین(ع) امر به معروف و نهی از منکر رعیت به حکومت بوده اما الان این برعکس شده و تنها حکومت به مردم نهی میکند
میرلوحی: گاهی عده ای خیال میکنند قصه عاشورا قصه یک رمان است که از یک تاریخی تقریبا دو سه ماه قبل از عاشورا شروع شده و بعد از اربعین نیز تمام شده است. خیر این گونه نیست بلکه این ماجرا یعنی نهضت حسینی(ع) یک بخشی از سناریوی بزرگی است که اگر نگوییم از زمان حضرت آدم شروع شده باید بگوییم که حداقل از زمان پیغمبر شروع شده است به عبارتی دیگر ما باید شروع داستان عاشورا را از زمان پیغمبر ببینیم و در حقیقت از زمانی که وقتی خدای متعال پیغمبر را فرستاد و دین را کامل کرد و آن دین نظام نامه زندگی بشر شد.
آیا بنا بود که بعد از رحلت پیغمبر(ص) این سیستم قطع شود و به تعبیر دشمن ابتر شده و امت نیز به همان جاهلیت خودشان برگردند؟ مسلما خیر، خدا میخواهد این سیستم تا قیام قیامت ادامه داشته باشد. ما در خطبه غدیر هم داریم که خدای متعال فرمود با ولایت علی این حلقه تکمیل می شود چرا خدا به رسولش میگوید "بلغ" اگر ابلاغ نکردی نه من و نه تو؛ این خیلی تعبیر تندی است که خداوند به پیغمبر خود میکند. اگر ولایت علی را ابلاغ نکردی 23 سال تبلیغ تو هیچ است. چرا؟ مگر مسئله قوم و خویشی و... است.
رسالت محمد(ص) با ولایت علی(ع)ادامه یافت
خیر مسئله آن است که آن رسالت و آن سیستم باید ادامه داشته باشد و ادامهاش با ولایت امیر المؤمنین است. بعد از امیرالمؤمنین(ع) به برکت فاطمه زهرا تا قیام قیامت فرزندان فاطمه زهرا حجتهای اثنی عشر هستند.
یک روز هم اگر از عمر دنیا باقی باشد زمین خالی از حجت خدا نیست حتی روایت دارد اگر حتی دو روز و دو نفر روی زمین باقی بماند حتماً یکی از آن دو حجت خدا است. از زمان پیغمبر تا امام زمان یعنی بعد از پیغمبر و از غدیر تا 250 سال بعد که امام زمان دوره غیبتشان شروع شد ما این 12 امام را یک امام و یک وجود و یک نور ببینیم همه آنها یک راه را میرفتند منتهی مثل یک پازلی که همدیگر را تکمیل میکنند ما هر کدامشان را خیال میکنیم که یک سیرهای داشته و هر کدامشان یک مسیری را رفتند ولی همه در یک مسیر و به دنبال ابلاغ ولایت الهی بودند.
تا مردم نخواستند پیامبر(ص) حکومت اسلامی تشکیل نداد
میرلوحی: ولایت الهی چگونه است؟ تا آنجایی که مردم بپذیرند باید حکومت اسلامی اقامه شود و احکام الهی جاری شود. خود پیغمبر 13 سال در مکه بودند و دعوت هم میکردند ولی حکومت و لشکر و کشور درست نکردند زیرا پذیرش در یک حدی نبود که بتوان حکومت کرد. البته این به آن معنا نیست که پیامبر(ص) دعوت خود را بر حق نمی دانستند زیرا حق بودن یک مطلب را مردم تعیین نمی کنند در صورتی که امروزه دموکراسی غربی در ادعا میگوید آن چیزی که اکثریت بگویند مشروعیت دارد. حتی اگر عمل شنیع همجنس بازی باشد اگر اکثریت جامعه آن را قبول داشته باشند می گویند این کار خوب است و میشود قانون.
در حقیقت آن ها میگویند حق و واقعیتی وراء عالم وجود ندارد ولی اسلام نمیگوید اگر اکثریت مردم مکه بت پرستند پس بت پرستی درست است. زمانی در اطراف پیامبر(ص) هیچ کس نبود. امیر المؤمنین فرمود ما سه نفری هفت سال نماز میخواندیم پیغمبرجلو میایستادند من هم کمی عقبتر و خدیجه هم پشت سر من. و اکثریت مردم مشرک و بت پرست بودند. آیا چون اکثریت با آن ها نبوده است یعنی برحق نبودند و مشرکان و بت پرستان برحق بودند.اسلام این عقیده را ندارد اما از طرفی پیغمبر نمیخواهد به زور مردم را وادار کند باید آنقدر بادعوت و با تبلیغ و با رسالت قلبها را بنوازد و آنقدر برایشان بخواند تا اکثریت مردم دل هایشان اسلام را بپذیرد و آماده تبعیت شود. مثل اتفاقی که در مدینه افتاد پیامبر 13 سال نامه نگاریها پیغام و تبلیغها کرد و زحمات و خون دل ها خورد طوری که در این مدت حتی پیغمبر را آنقدر سنگ زدند تا حضرت بیهوش شدند اما پیغمبر دست بر نداشت (حضرت نوح 950 سال تلاش کرد و نپذیرفتند) آنهایی که میروند جایی تبلیغ میکنند اگر دیدند فایده ندارد رها میکنند. ولی پیغمبر و ولی خدا رها نمیکند حتی 950 سال هم طول بکشد. پیغمبر هم همین کار را کرد تا بالاخره راه باز شد و یک جامعه کوچکی به نام یثرب شد مدینه النبی.
وقتی پیامبر(ص) دولت تشکیل داد و مدینه النبی برقرار شد دیگر نباید افراد جامعه رها شوند تا هر کار دوست دارند انجام دهند
پیغمبر آنجا توانست حکومت را تشکیل دهد و اکثریت قاطع آنجا مطیعش شدند و وقتی حکومت تشکیل داد دیگر آنجا وظیفه حاکم است که امر به معروف و نهی از منکر کند اگر کسی سه روز مسجد نمیآمد پیغمبر سراغش میفرستاد که چرا نیامد اگر مریض است برویم عیادتش و اگر تنبلی میکند تذکر بدهیم و اگر جنگ و جهاد میشد و سه نفر تخلف میکردند این نبود که دلش خواسته نیاید خیر وقتی که بیعت کردی و جزء جامعه اسلامی شدی حق نداری تخلف کنی آن سه نفر که جنگ نیامدند پیغمبر و مردم آنها را بایکوت کردند و حتی زن و بچههایشان با آنها حرف نزدند تا آمدند و توبه کردند. وقتی دولت تشکیل شد و وقتی مدینه النبی برقرار شد دیگر این نیست که رهایشان کنید.
امام خمینی در تبعید ترکیه و نجف است و صدایش نمیرسد اما وقتی که امام خمینی آمد ایران و 90 و چند درصد مردم به او رأی دادند و گفتند ما میخواهیم که شما حکومت تشکیل دهید دیگر امام خمینی نباید اجازه دهد که کسی چوب لای چرخ نظام بگذارد.اگر کسی بیاید و بخواهد فتنه و آشوب به پا کند باید سرکوبش کنند.اول دعوت می کنند تذکر می دهند اما اگر باز هم قصد بر آشوب داشته باشد نمی توان مقابل او ساکت بود.
امر به معروف نه تنها وظیفه مردم نسبت به حکومت است بلکه وقتی حکومت اسلامی تشکیل شد وظیفه حکومت نسبت به مردم نیز است
بنابراین امر به معروف و نهی از منکر فقط وظیفه مردم نسبت به حکام نیست خیر وظیفه حکام نسبت به مردم هم هست. برای مثال چقدر مردم عاشق زیارت بیت الله هستند اما مردم 20 سال است که در نوبت هستند و التماس میکنند که ما را زودتر ببرید. در روایت داریم اگر یک زمانی مسلمانان به دلایل تنبلی و بی حالی حاضر نشدند بروند و دور کعبه دارد خالی میشود وظیفه امام است که از باب امر به معروف و نهی از منکر وادار کند که بروند چون هر کسی در عمرش یک بار باید برود. یک وقتی ممکن است که حاکم اسلامی بگوید مردم واجب است بروند یک زمانی ممکن است اگر خدای نکرده کیان اسلام در معرض خطر باشد فتوا بدهند که همه باید بروند جبهه. همانطوری که یک زمانی فتوا بدهند که کسی حق ندارند برود مکه و اتفاقا همین را هم شاهد بودیم که سه سال امام فتوا دادند که کسی حق ندارد مکه برود. زیرا با آن جنایتی که آل سعود انجام داد و در حریم امن الهی 400 نفر را به خاک و خون کشید و شهید کرد و هزاران نفر را نیز زخمی کرد، امام تشخیص دادند سه سال مکه تعطیل شود که بله این یک نوع امر به معروف و نهی از منکر بود و این کار را مرحوم آیت الله اصفهانی نیز 70 سال پیش انجام داده بود به این دلیل که ابو طالب یزدی مظلوم در گرمای کنار کعبه حالش به هم خورد و بالا آورد. آن وهابیهای خبیث از خدا بی خبر گفتند که عمداً آمده پرده کعبه را نجس کند و گردنش را زدند.
البته این وهابیها همیشه دروغهایی به ما می بندند و هزاران نفر را بر علیه ما تحریک میکنند.
ما در مراسم مکه با محبت کنار برادران دینی خود می نشینیم و این در حالی است که وهابیها پشت بلندگو به عربی به ما تهمتها می زنند
نسیم:اگر ممکن است درباره بعضی از این شبهات هم که این ها به شیعه وارد می کنند توضیح دهید:
میرلوحی: یکی از دروغهای بسیار عجیبی که 99 درصد شیعیان اصلاً حتی به گوششان هم نخورده است این است که میگویند شیعیان مستحب میدانند بعد از هر نمازی سه بار بگویند خان الامین خان الامین خان الامین و بعد هم می گویند شیعیان خان الامین را به این خاطر می گویند که خدا به روح الامین جبرئیل گفت برو رسالت را به علی بده و او خیانت کرد رفت به محمد داد و اینها مستحب میدانند که این لعنت را سه بار بعد از نماز بگویند. در صورتی که کمتر شیعه ای اصلا این موضوع به گوشش خورده است.
جالب این است که ما در مسجد الحرام با محبت مینشینیم در کنار برادران مسلمان ولی آنها پشت بلندگو به عربی توی گوش اینها میخوانند که اینهایی که کنار شما نشستند بت پرستند.
جالب تر این که به مهر ما میگوینددر صورتی که خودشان بر روی فرش هم سجده می کنند. خدا حفظ کند سید حسن نصر الله را که باعث افتخار اسلام شده است. وی در سخنانش میگوید مشکل وهابی ها مشکل جنگ و امنیتی نیست، اینها مشکل فکری دارند و با این شبهاتی که در دنیا پخش میکنند به جوانان سنی که قلب پاکی هم دارند تلقین کرده و به دروغ میگویند که شیعه کافر و مشرک است و باید به خاطر رضای خدا اینها را کشت، این داعشیها هم یک سری آدم نادان هستند.
رسانههای ما و ائمه جمعه و جماعت ما هم در معرفی شناخت وهابیت کوتاهی میکنند
این جمله رهبری ما در دیدار با علماء اهل سنت است که فرمودند امروز آن دست پلیدی که از آستین این خبیثها بیرون آمده و دارد بین شیعه و سنی تفرقه ایجاد میکند دست پلید وهابیت است و با همین دروغها سیل جوانان سنی را بر علیه شیعه تحریک میکنند که به خاطر خدا بیاید بین زائران اهل بیت خودش را منفجر کند و به خیال خودش هفتاد مشرک را بکشد. خود این هم یک نوع امر به معروف و نهی از منکر است که ما بیاییم و روشن کنیم تا دروغهای اینها را خنثی کنیم.
همه ائمه دارند این ابلاغ ولایت الهی را انجام می دهند. خود پیغمبر در مکه نتوانست آمد مدینه و وقتی دولت تأسیس کرد یکی از شئون دولت را امر به معروف و نهی از منکر قرار داد اما پیغمبر فرمود خدای متعال راضی نیست که پای جنازه من خون ریخته شود اگر مردم زیر پای ولایت نرفتند علی خودش را بکشد کنار تا اصل دین باقی بماند شاید بعداً فرصتی ایجاد شود. علی هم خودش را کشید کنار اما امیر المؤمنین در خانه نشسته و مثل یک استاد دانشگاهی است که الآن نمیگذارند برود سر کلاس و به جای او یک آدم بی سوادی را که انگشت میزند سر کلاس آوردند تا ریاضی درس بدهد.
امام علی(ع) صبر پیشه کرده است اما خون به دلش کرده اند که میفرماید خار در چشمم و تیغی در گلویم است ولی وقتی اینها نمیخواهند نمیتوانم خودم را به زور تحمیل کنم صبر میکنم یک سال یا... دیگر شاید بفهمند و به مجردی که شاگردان آمدند و از علی خواستند که به آنها درس بدهد دیگر حضور ایشان واجب میشود. هر لحظهای که هر کدام از ائمه ما بتوانند بیایند و کار را به دست بگیرند و اداره جامعه اسلامی را انجام دهند واجب است. در روایات است که حتی امام باقر به آن خراسانی که از ایران رفته بود خدمتشان که آقا ما به شما ارادت داریم و... حضرت فرمودند این گله گوسفند را میبینی اگر به تعداد این گوسفندان (که 17 تا بودند) من را یاری کنند و من هم بتوانم بدون اینکه خلاف مصالح باشد و بدون این که اصل اسلام ضربه بخورد بیایم وحکومت را به دست بگیرم واجب است که این کار را انجام دهم. آیا ممکن است که امامی امکان حکومت داشته باشند و بعد اجازه دهد که کسی که هیچ صلاحیتی ندارد بیاید جای پیغمبر روی منبر بنشیند.
انکرالمنکرات حاکمیت طاغوت است
نسیم: بعد از رحلت پیامبر اکرم(ص) عملا جامعه اسلامی کم به کم به سمتی حرکت کرد که روز به روز منکرات زشتی خود را و معروف ها ارزش خود را از دست داده بودند و این تنها مختص زمان امام حسین(ع) نبود. به طوری که در دوران امام علی(ع) و امام حسن(ع) نیز شاهد این تغییرات جامعه اسلامی بودیم. اما کار به کجا رسید که امام حسین(ع) دست به قیام زدند و دلیل قیامشان را هم امر به معروف و نهی از منکر خواندند.
میرلوحی: در فقه داریم که اصلاً بزرگترین منکر، انکر المنکر و پلیدترین منکرها حکومت طاغوت است چطور یک زنا و یک شرابخواری و یک روزه خواری گناه است از همه این گناهها بالاتر این است که سرنوشت یک جامعهای به دست یک انسان اراذل و اوباش بیفتد اصلاً یک جایی که یک انسان کشته شود بدتر است یا این که سرنوشت یک کشوری که هفتاد میلیون باشد دست یک آدم نادانی بیفتد. فلان معصیت کبیره مثلاً یک شرابفروشی در فلان شهر عربستان باشد این منکرتر است یا یک یهودی بیاید رئیس حرمین شریفین شود. که حتی امنیت حجاج و امنیت عرفات و مشعر را به دست یک شرکت صهیونیستی بدهد؟ کدام اینها مهمتر است؟ و کدام اینها منکرش بزرگتر است. مثلاً یک شیشه شرابی که در فلان شهر جده خورده شده بدتر است یا اینکه اصل حکومت دست یک آدم فاسد است؟
لذا همین است که پیغمبر می فرماید امر به معروف و نهی از منکر این است که خطبه من را ابلاغ کنید یعنی کار را دست علیها دست حسن و حسین و دست امام صادق و امام رضا بسپارید و این از همه معروفها مهمتر است.
انتظار فرج به معنای اشتیاق به انجام همه معروف ها و ترک منکرها است
چرا گفته می شود که افضل اعمال امتی انتظار فرج است؟ زیرا این انتظار فرج به معنای آن است که من مشتاقم تا همه معروف ها انجام شده و منکرها ترک شود.
لذا هیچ امر به معروفی بالاتر از اقامه حکم عادله نیست و هیچ منکری هم بالاتر از حکومت یزید و امثال یزید نخواهد بود که آن را کنار بگذاریم. بنابراین امام حسین فرمود "وَ عَلَى الاِسْلامِ، ألسَّلامُ إِذْ قَدْ بُلِیَتِ الاُمَّةُ بِراع مِثْلَ یَزِیدَ"، هنگامى که امّت اسلامى به زمامدارى مثل یزید گرفتار آید، باید فاتحه اسلام را خواند!
یعنی بدترین منکر این است که سرنوشت امت میلیاردی اسلامی که 50 کشور زیر بیرق آن قرار دارد در دست یزید و در اختیار رجل شارب الخمر قاتل النفس المحترمه باشد. یک آدم شرابخوار میمون باز و سگ باز که نعوذبالله سگ و میمون را شکل پیغمبر درست میکرد و روی منبر می برد و با حالت مستی رسول خدا را مسخره میکرد.آیا می توان در برابر این منکرات امام حسین(ع) سکوت کند.
همه ائمه به دنبال احیای غدیر بودهاند
بنابراین ائمه به دنبال این بودند که اولین و مهمترین معروف که ولایت الهیه غدیریه خودشان بود را احیا کنند که این ولایت از امیر المؤمنین شروع میشود و به امام زمان منتهی می شود. در راه این ولایت هم بود که از هیچ تلاشی دریغ نکردند، زندان لازم شد رفتند، خطبه لازم شد خواندند، دانشگاه 5 هزار نفری امام صادق علیه السلام لازم شد تأسیس کردند هر جا و هر وقت که می شد امام سجاد(ع) به وسیله دعا این پیام را رساندند. حسین ابن علی(ع) هم اگر به مقتل رفت برای احیاء غدیر بود
در سخت ترین لحظات که امام حسین(ع) خون خود را به صورت مبارکشان مالید به فکر احیای غدیر بود
در مقتل خوارزمی که یکی از مقاتل برادران اهل سنت ما است این جمله را نقل کرده است که میگوید عصر عاشورا و در آن لحظه آخری که حضرت از تشنگی دیگر نتوانستند باز هم بجنگد و آن لحظه که مولایمان یک نفر در مقابل چند ده هزار نفر بودند دشمنان یا با شمشیر و نیزه میزدند یا گاهی که میترسیدند جلوی حضرت بیایند با تیر به ایشان حمله می کردند، خون از بدن حضرت رفته و تشنگی به ایشان فشار آورده بود و دیگر بدنشان طاقت نداشت و در آن لحظات آخر یک لحظه حضرت دیگر بازوانش طاقت شمشیر زدن هم نداشت یک لحظه امام روی اسب نشستند تا یک نفسی بکشند و جان بگیرند و دوباره حمله کنند در همان وقت یک ملعونی یک سنگی زد به پیشانی حضرت و خون جاری شد این خونی که از پیشانی حضرت جاری شد موجب ضعف بیشتر حضرت شد. یک ملعونی به نام صالح ابن وهب مزنی از پشت سر یک نیزهای به پشت حضرت زد و حضرت را از بالای اسب به روی زمین انداخت و این سختترین لحظات امام حسین(ع) بود و در اینجا است که تیر آخری که حرمله به سینه حضرت زد حضرت نتوانستند از بدنشان در بیاورند و از پشت در آوردند و خون مثل ناودان از ایشان جاری شد و شما بدنی را تصور کنید که عطش دارد و از صبح تا حالا عرق میریزد و بعد خون مثل ناودان از آن جاری شود در همین لحظه است که حضرت این خون را به سر و صورتشان مالیدند و فرمودند که روز قیامت میروم پیش خدا و پیش جدم رسول خدا و میگویم که قتلنی فلان و فلان در این لحظه هم امام(ع) غدیر را احیا کرد یعنی در حقیقت بیان داشتند که اینها ما را نکشتند بلکه ما را در سقیفه کشتند یعنی وقتی که ولایت علی را زیر پا گذاشتند باعث شدند که منبر پیغمبر و جایگاهی که رسول خدا رویش مینشسته است الان جایگاه ملعونی مثل یزید شراب خوار قمارباز سگباز باشد و این بزرگترین منکر است.
احیای ولایت علی یعنی نباید حکومت مسلمانان و منبر پیامبر(ص) به دست آل سعود یهودی باشد
امام حسین(ع) به ما آموختند که برای نهی این منکر(یعنی نشستن شخصی مثل یزید بر حکومت مسلمانان) اگر لازم باشد خون گلوی من و خون قلب من روی زمین ریخته شود این کار را خواهم کرد تا ولایت الهی علی(ع) را نجات دهم چون ولایت امیرالمؤمنین(ع) همان ولایت رسول الله است. هر کدام از ائمه(ع) هم منتظر بودند که اگر زمینه فراهم شود و مردم بخواهند به تکلیفشان عمل کنند و هنوز مردم نخواستند و امام زمان هم چرا منتظر هستند و چرا افضل اعمال امتی انتظار الفرج است؟ زیرا آمدن امام زمان احیا کردن ولایت علی است. یعنی دیگر این منبر دست امثال آل سعود یهودی نیفتد.
الآن بزرگترین مصیبت جهان اسلام این است که سران جهان اسلام مزدوران و نوکران اسرائیلند سران به ظاهر اسلامی میآیند و با بزرگان صهیونیست شیشه شراب به هم می زنند و اسم خودشان را گذاشته اند رئیس اسلام. سید حسن نصر الله یا حماس یا جهاد یا مقاومت فلسطین با اسرائیل میجنگند اما اینها پول و سلاح به اسرائیل میدهند تا آن ها را نابود کنند یعنی مصیبتی و منکری از این بالاتر هست؟!
نسیم: عده ای بیان می کنند که چرا تا این حد بر روی تشنگی امام حسین(ع) تأکید میشود چه پاسخی به چنین افرادی می توان داد.
میرلوحی: در زمینه عطش امام حسین ملائکه ضجه زدند.
حر وقتی که آمد جلوی حضرت را گرفت گفت دستور دارم که هر جا هستی همان جا را به تو تنگ بگیرم، حتی نگذاشت حضرت بروند کنار قریهای به نام صفورا داشت. در کنار کربلا چهار یا پنج روستا بود. در کاروان کربلا چند تا خانم باردار هم بوده و البته نگهداری خانم باردار هم بسیار مشکل است و این مسئلهای است که تا به حال کمتر به آن توجه شده است. در هر صورت حضرت فرمودند که نمیخواهیم به سمت روستا برویم فقط اجازه دهید کنار آب برویم اما او قبول نکرد، حضرت فرمودند که بگذارید بازگردم و باز در جواب گفت برگشتی در کار نیست و دستور دادهاند که (ع) حسین را همان جایی که هست نگهدار. بنابراین امام تلاش کردند تا در نزدیک آب باشند اما آن ها قبول نکردند.
حضرت اباالفضل(ع) بدون شمشیر به سمت شریعه رفتند تا برای اهل حرم آب بیاورند
اصلاً شهادت حضرت قمر بنی هاشم(ع) که سپهدار و پرچمدار کربلا بودند سر آب بود.امام حسین(ع) نگذاشتند که حضرت اباالفضل(ع) بروند میدان و تا آخرین لحظه هم امام حسین نگذاشتند که ایشان به میدان کارزار بروند در حالی که کسی کلا جرأت نداشتند با حضرت عباس بجنگند. ایشان وقتی که صدای عطش بچهها را شنیدند دیگر تحمل نکردند و خدمت حضرت حسین(ع) رفتند و فرمودند "لقد ضاق صدری یا حسین" سینهام تنگ شده و آن جا بود که امام(ع) فرمودند انت صاحب لوائی تو صاحب لواء و سپهسالار من هستی "اذا مضیت تفرق عسکری" اگر سپهسالار زمین بخورد و پرچم به زمین بیفتد به معنای آن است که شکست خوردیم و حضرت فرمودند که یک کمی آب بیاور حضرت عباس(ع) موقعی که رفتند برای آب آوردن، شمشیر با خود نبردند و با خود نیزه کوچک بردند و از لا به لای نخلها رفت سمت شریعه و مشکها را پر کرد تا برای بچه ها آب بیاورند.
لبیک خاص حسین(ع) است
نسیم: کمی از خصائص الحسینیه بفرمایید و این که فلسفه لبیک گفتن به امام حسین(ع) چیست؟
تنها امام و کسی که در زیارتش لبیک هست امام حسین(ع) است. ما در زیارت پیغمبر و امیر المؤمنین لبیک نداریم اما در زیارت امام حسین 7 مرتبه آمده است که "لبیک یا داعی الله"
مخاطبان فریاد امام حسین(ع) همه انسانها در همه اعصار هستند
امام حسین وقتی فریاد زدند و یاری خواستند و فریاد غربت سر دادند و گفتند یا ابطال الصفا و یا فرسان یعنی ای شیران دلاور برخیزید من تنها و غریب و بی کسم در حقیقت مخاطبشان همه انسانها و در تمامی دوران بودند یعنی این فریاد یاری را به اعماق تاریخ تا ظهور امام زمان و بعدش نیز سر دادند تا هر کسی که میآید صدای ناله امام حسین را شنیده و به او جواب دهد چون اگر حجت خدا انسان را صدا بزند باید حتما به ندای او پاسخ داد به طوری که شما میدانید اگر پیغمبر صدا زد و شما در حال نماز خواندن بودید واجب است که نمازتان را بشکنید پیغمبر اگر فردی را صدا بزند و یا ائمه از جمله امام حسین(ع) شخصی را صدا بزنند و جواب ندهد آنوقت میشود معاویه.
تمامی مجالس عزاداری لبیک به حضرت سیدالشهدا(ع) است
الآن تمام مجالس ما یک نوع لبیک است حضرت فریاد زدند و کمک خواستند آن زمان هیچ کس جوابش را ندارد تاریخ بشر باید خون گریه کند که جواب سید الشهدا حسین بن علی(ع) داده نشد.
و نهضت امام زمان هم یک نوع لبیک به امام حسین(ع) است. امام زمان(عج) میگویند لبیک یا جداه زیارت ناحیه مقدسه حضرت میفرماید"لَئِن اَخَّرتَنِی اَلدُّهُورُ وَ عاقَنی عَن نَصرِکَ المَقدُور لَاَبکِینَّکَ صَباحَاً وَ مَساءَ ... فَلاَندُبَنَّکَ صَباحَاً وَ مَساءً وَ لَاَبکَینَّ عَلَیکَ بَدَلَ الدُمُوعِ دَمَاً" الدهور یعنی اگر زمانه مرا تأخیر انداخت و مقدرات مرا از یاری تو جلوگیری کرد، صبح و شب به یاد مصائب تو گریه می کنم و از بام تا شام سرشک از دیده می بارم و ندبه می نمایم و به جای اشک خون می گریم. و این کلام را حجت خدا میگوید هر کسی ملک و فلک در عالم صدای حسین را شنیده باشد باید بیایند و اجابت کنند. و حضرت فرمود در عوض هر صبح و شام مجلس عزا به پا میکنم و خون گریه میکنم و این یک نوع لبیک گفتن به امام حسین است و لبیک به امام حسین(ع) نیز یعنی لبیک به همه ائمه.لبیک یا حسین، لبیک یا رسول الله یا علی یا فاطمه یا...است. لبیک به همه خوبیهای عالم است. برای هیچکدام از ائمه نیامده که بی تابی کنید و جزع و فزع کنیداما برای امام حسین(ع) آنقدرباید گریه کرد که حتی جزع و فزع باشد.
در مصیبت جزع زیادی و پاره کردن لباس و به زانو زدن مکروه است ولی برای امام حسین نه
وقتی که حور العین و فاطمه زهرا برای امام حسین به صورت میزند چرا ما نزنیم. این گونه عزاداری فقط برای امام حسین است.
تمامی مصیبتهای انبیا را امام حسین(ع) به تنهایی بر دوش کشیده است
نسیم: چرا این گونه خصائص را تنها برای اباعبدالله الحسین(ع) داریم و برای دیگر ائمه و هیچ انبیائی بیان نشده است؟
میرلوحی: مصیبت امام حسین آنقدر بوده که آسمان هم گریه کرده است و مجموعه مصائبی که برای امام حسین اتفاق افتاده بی نظیر است. البته گاهی بعضی از انبیاء مقداری شباهتهایی داشتند مثل حضرت یحیی. حضرت یحیی را سرش را بریدند و اتفاقاً زین العابدین تعبیری دارند که می فرمایند هر منزلی که میرفتیم امام حسین(ع) در زمزمههایشان حرف از یحیی میزدند هیچ جا فرود نیامدیم و از هیچ جایی حرکت نکردیم مگر این که امام حسین(ع) اسم یحیی را میبردند.
شاید یکی از علتهای اختصاصات امام حسین که این موقعیت را دارند این است که هر مصیبتی که شما فکر کنید اینجا جمع شده است. ضربت به سر امیر المؤمنین ، ضربت به پهلو و سیلی فاطمه زهرا، مسمومیتهای ائمه دیگر و جراحت و سنگ زدن به پیامبر(ص) همه را امام حسین(ع) به خود دیدند. همه این مصیبتها شمشیر و ضربت و نیزه و سر بردین و به خاک و خون کشیدن و تمام این مصائب را یک جا یک حجت خدا باهم داشته است. و این چیزی است که در دیگر امامان و حتی انبیا دیده نشده است.
شهادت عادت اهل بیت است اما اسارت اهل بیت خیر
ابو حمزه ثمالی ظاهراً میگوید به حضرت گفتم که بارها از شما شنیدم که ان القتل لنا عاده و کرامتنا من الله الشهاده یعنی این قتل عادت شما اهل بیت است و شهادت افتخار شما است شما پدرتان امام علی(ع)و مادرتان فاطمه زهرا و امام حسن(ع) شهید شده اند. اما شما 35 سال است بی تابی میکنید شما اهل بیت(ع) که به شهادت عادت دارید. حضرت فرمودند ما عادتمان شهادت بوده ولی اسارت ناموس حتی در اهل بیت هم سابقه نداشت. بر حضرت زهرا ظلم کردند ولی حضرت را به اسارت نبردند که سوار بر محملهای بدون جهاز و به جاهایی که آنها را نمیشناسند ببرند. در آن زمان شام همه مسیحی بودند و تازه مسلمان شده بودند و آن هم چه اسلامی؟ اسلام معاویه واصلاً اسم علی را خیلیها تا آن زمان نشنیده بودند اسرای کربلا را به چنین سرزمینی بردند.
روی مسیر حرکت کاروان اسرای کربلا مطالعه کنید
برخی در قدیم می گفتند چرا در بعضی جاها آمده که مثلا پای شتر از روی یخ سر خورده و بچهای از کاروان افتاده است. کربلا که هوا گرم بوده است. پس یخ و سرما از کجا آمده است. در جواب این ها پیشنهاد میدهم که همگی روی مسیر حرکت کاروان اسرای کربلا کمی مطالعه و تأمل داشته باشند. اهل بیت رسول و اسرای کربلا را از همان منطقه تکریت و کوههای ترکیه فعلی بردند و از آنجا بردند به کوههای حلب همین جاهایی که الان محل داعشیها است. و اصلاً این مسیر را اگر کسی برود و ببیند می فهمد که چه بر سر کاروان اسرا آمده است.
مرز بین عراق و سوریه در کوههای ولید 15 الی 20 درجه زیر صفر است و خیلی سرد است.
سختی کاروان اسرای کربلا قابل تصور نیست
از مسلمات حتمی تاریخ عاشورا این است که اهل بیت را به اسارت بردند شام و صد در صد روز اول صفر اینها وارد شام شدند و در این شکی نیست. حتی مسیحیها هم این را نوشتند که این کاروان را به دمشق بردند و ابو ریحان بیرونی هم این را نوشته که روز اول ماه صفر سال 61 کاروان اسرای اهل بیت را وارد شام کردند. من اسنادی در مکتب الاسد سوریه دیدم که مربوط به مسیحیها است که آنجایی که زین العابدین را بردند و... مسیحیها 1200 سال پیش نوشتند.
و اینها را با شتر بردند که حتی بعضی از کودکان در راه در آن سرما کشته شدند حتی در کوههای حلب مزار محسن ابن الحسین را داریم که یکی از زنان امام حسین بچه را سقط کرده است. یک دختر دو سه سال داشته امام حسین که در بعلبک لبنان دفن شده به نام سیده خوله که سید حسن نصر الله چند سال پیش در حرم سیده خوله سخنرانی کرد.
حتی در تواریخ شیعه و سنی ذکر شده که اسرا را به منطقه فلسطین فعلی بردند به منطقهای به نام عسقلان بردند. و اینها قصدی جز اذیت کردن اسراو نشان دادن قدرت بنی امیه نداشتند
اگر کسی با همین ماشینهای پیشرفته و امکانات زیاد هم مسیر کاروان را در همین دوران برود و ببیند متوجه سختی که اهل بیت پیامبر(ص) در این مسیر طاقت فرسا و طولانی کشیده اند می شود وای به حال آن زمان که چنین امکاناتی نبوده و آن ها نیز اسیر بوده اند.
خطبههایی که ناموس شیعه هستند
چهار خطبه داریم که اینها ناموس شیعه است یکی خطبه غدیر است یکی خطبه فاطمه زهرا است یکی خطبه زینب کبری و یکی هم خطبه زین العابدین است. شیعهای که با این خطبهها مأنوس نباشد و عبارات آنها را بلد نباشد و با اینها بزرگ نشده باشد اصلاً شیعه نیست اما عده ای کاری کردند که اصلاً سالها است که ما این خطبهها را نمیخوانیم.
من مقیدم در تلویزیون هر سال در این ایام یک تکه از خطبه حضرت زینب را بخوانم، همه وظیفه داریم که این خطبهها را بیان کنیم. یادم است زمان قدیم در مساجد میخواندند ولی متأسفانه الآن دیگر نمیخوانند و اگر این خطبهها خوانده شود و احیا شود این مسیر اسارت اهل بیت و خیلی از این مسائل خود به خود روشن میشود و دیگر سئوالی پیش نمیآید که واقعاً مصائب بوده یا نبوده است. بعضی از روشنفکران فقط تمام سوادشان و تحقیقشان همه را مصرف میکند که آیا این عطش بوده یا نبوده یا ذوالجناح بوده یا نبوده مقتل بوده یا نبوده و تمام آن قوایی که خدا به او داده را در تشکیک خیمهگاه و قتلگاه مصرف میکند.
گفتگو: علیرضا ملوندی - نسیم اسدپور