سیدضیاالدین دری: با تولید هر فیلمی از اهمیت فتنه ۸۸ کم نکنیم

سیدضیاالدین دری در خصوص عدم ساخت و تولید فیلم با موضوع فتنه 88 و توقف آن بعد از دو کار سینمایی به خبرنگار «نسیم»، گفت: طبیعی است که دولت دهم با این ماجرا مواجه بوده و خود آن هم به آن توجه نشان داد و دو فیلم هم با این موضوع تولید کرد اما دیدید که خود دولت دهم هم بعد از دو فیلم؛ با دلیل، تولید درباره این موضوع را متوقف کرد.

وی علت را اینگونه توضیح داد: ساخت فیلم سینمایی درباره این موضوع بسیار هزینه بر است درست زمانی که در سینمای ما پول کافی نیست. یا بخش دولتی و یا بخش خصوصی باید این فیلم ها را تولید کنند و از این دو حالت خارج نیست.

*فیلم هم بسازیم برایمان حرف و حدیث بیخود درمی‌آورند

این کارگردان ادامه داد: اگر بخواهیم از بخش خصوصی توقع تولید فیلم با این موضوع را داشته باشیم با کمبود بودجه مواجه می شویم که بخش خصوصی به خاطر هزینه بالای تولید به سراغ آن نمی رود. گذشته از هزینه تولید این موضوع اسباب برخی از حرف و حدیث های رسانه ای می شود.

به گفته وی؛ تولیدکننده با حسن نیت هزینه می کند و فیلم را می سازد اما برای کلمه به کلمه فیلم حرف و حدیث به وجود می آید البته نه اینکه صرفا همه مخالف باشند اما دیدگاه ها و زاویه دید هر کارگردان و نویسنده به این موضوع متفاوت است. از این رو چون تحت حمایت نیستند پس تولید نمی کنند و در مقابل اگر بخش دولتی مانند فارابی هم بخواهد این موضوع را دنبال کند باید پاسخگو همه باشد که سوبسیت و هزینه صرف تولید چه فیلمی و با چه هدفی شده است!

*بخش خصوصی جرأت ورود ندارد

دری افزود: باید بپذیریم که بخش خصوصی به دلیل هزینه، حساسیت و نگاه های متفاوت در این باره فیلم تولید نمی کند زیرا نمی پذیرد که با تولید آن در چالش های نقدانه بیافتد.

کارگردان سریال "کلاه پهلوی" عامل دیگر را نبود امکانات دانست و گفت: ساخت این موضوع تدارکات و سیاهی لشکر زیادی را می طلبد یعنی همان امکاناتی که در سینما با کمبودشان مواجه هستیم. مثلا در "قلاده های طلا" امکانات لازم در اختیار ابوالقاسم طالبی قرار گرفت اما متاسفانه این امکانات به اندازه ای نیست که در اختیار همه قرار بگیرد. از طرفی داستان پردازی در مورد فتنه 88 هم نباید خیالی باشد و نمی توانیم به این واقعه داغ تاریخی با تخیل نگاه کنیم و باید سیاست های زمان آن را در اولویت قرار دهیم.

*باید امکانات باشد تا بخش خصوصی هم وارد شود

وی اضافه کرد: اگر امکانات وجود نداشته باشد سینمای بخش خصوصی توان ساخت اینگونه فیلم ها را ندارد.

دری در ادامه به تفاوت در نگاه هر کارگردان و نویسنده به موضوع فتنه 88 اشاره کرد و اظهار داشت: اساسا هر نویسنده و کارگردان نگاه متفاوتی به این موضوع دارد و می خواهد زاویه دید خود را به تصویر بکشد البته هیچکس بحث و تردیدی به اصل ماجرا و سیاسی و اجتماعی بودن آن ندارد اما دیدگاه ها متفاوت هستند.

وی با مثالی صحبت را اینگونه ادامه داد: به عنوان مثال هیچ کارگردان و نویسنده به اصل موضوع دفاع مقدس تردید ندارد اما مثلا ابراهیم حاتمی کیا نگاه خود را در این باره به تصویر می کشد یا زندگی چمران را می سازد اما نگاه خود را از زندگی چمران تولید می کند. حال سوال اینجاست آیا یک تولید کننده می تواند با نگاه خود به موضوع فتنه 88 بپردازد؟ اگر کارگردانی از زاویه انسانی به این موضوع بپردازد آیا از او سوال نمی شود که چرا از زاویه ایدئولوژیک به آن نپرداخته؟ در این صورت فیلمساز چه جوابی باید بدهد. شاید فیلمساز در نگاه انسانی مسایلی را دیده که حتی کارشناسان سیاسی وقت هم به آن مساله توجه نکرده اند اما نمی تواند آن را در فیلم خود بازگو کند. پس دلگرمی و حمایت در این ماجرا وجود ندارد.

*نباید این موضوعات را دستمالی کرد تا اعتبارش کم شود

کارگردان فیلم سینمایی "عشق ممنوع" تاکید کرد: اگر قرار است به درستی به این موضوعات پرداخته نشود پس بهتر است که آن را دستمالی نکنیم تا از اعتبارش کاسته نشود. بهتر است ده سال هم در این باره فیلمی ساخته نشود اما اگر ساخته می شود یک فیلم خوب ساخته شود.

وی ادامه داد: معمولا در موضوعاتی که تنش های اجتماعی را در خود دارند بیشتر از یک یا دو اثر خوب نمی توان تولید کرد. تحلیل ها بیشتر از سه یا چهار زاویه دید ندارند. بهتر است صبر کنیم تا زمان بگذرد متاسفانه ما عجله داریم در خصوص هر موضوعی سریع فیلم بسازیم در حالی که ظرفیت طرح برخی مسایل به زمان نیاز دارد تا بدون حساسیت به آن نگاه شود و افکار عمومی را تحریک نکند.

دری یادآور شد: به عنوان مثال در خصوص ترور کندی، آمریکا چند فیلم تولید کرده است؟ آیا بیش از دو یا سه فیلم بوده؟ وقایع تاریخی آمریکا همیشه با فاصله به فیلم تبدیل می شوند درست است که ما افکار آن ها را قبول نداریم اما اگر از بعد افکار عمومی و مسایل اقتصادی به این عملشان نگاه کنیم در حقیقت کار کاملا استانداردی است.

* نباید فیلم تبدیل به گزارش شود

وی تأکید داشت: بهتر است زمان بگذرد، حرف تازه ای برای گفتن به وجود آید تا برای نسل های بعدی که اطلاعاتی در این خصوص ندارند با تکنیک به روز شده و بازیگران جدید، فیلم تولید شود.

ضیاء الدین دری در پایان گفت: آن زمان از حساسیت ها هم کم شده و بهتر می توان به آن پرداخت در غیر اینصورت نمی توانیم فراتر از همین دو یا سه فیلم برویم و اگر بیشتر بسازیم فیلم تبدیل به یک اثر گزارش گونه خواهد شد.