کارگردان " هالیوود اسب تروآ": عمار حلقه گمشده سینمای انقلاب است

داوود جلیلی که با مستند " هالیوود اسب تروآ" در این دوره از جشنواره مردمی عمار حضور دارد در گفتگو با «نسیم» گفت: این مستند یک بررسی در هالیوود است و نشان می دهد چطور در این سینما از زنان استفاده ابزاری می شود. یک قرن از به وجود آمدن هنر سینما می گذرد و از این رو ما مروری بر سینمای هالیوود و نقشی زنان در سینمای هالیوود داشته ایم.

وی ادامه داد: هالیوود از همان ابتدای به وجود آمدن صنعت سینما مایل بوده است که زن را به عنوان یک وسیله وارد دنیای سینما کند و از این راه صنعت سینما را به سمت پولسازی سوق دهد.

خاستگاه " هالیوود اسب تروآ" با این خط فکری، جشنواره عمار است

این مستندساز در خصوص ویژگی های جشنواره عمار توضیحاتی را بیان کرد و گفت: خاستگاه فیلمی که من ساخته ام و فیلم هایی با این خط فکری جشنواره عمار است و به همین علت ما این جشنواره را برای اکران فیلم مان انتخاب کردیم.

وی ادامه داد: سالها در بستر سینمای انقلاب حلقه های گمشده ای وجود داشته و امروز جشنواره عمار این مورد را به خوبی پوشش می دهد و برای فیلسازانی که دغدغه انقلاب دارند بستر مناسبی را مهیا کرده است تا بتوانند نظرات و حرف ها و ایده هایشان را بیان کنند.

در جشنواره‌های دیگر به حوزه انقلاب کمتر توجه می‌شود

جلیلی اضافه کرد: جشنواره عمار و فیلم هایی که در این جشنواره شرکت می کنند وارد حوزه هایی می شوند که در جشنواره های دیگر کمتر به آنها پرداخت می شود و یا اصلا توجهی نمی شود. از طرفی اکران های مردمی عمار به نظر من بزرگترین حُسن این جشنواره است.

وی افزود: فیلم های این جشنواره در پنج هزار نقطه ایران اکران می شوند که حیرت انگیز است. فیلم من اگر حتی فقط در هزار نقطه هم نمایش داده شود به این معنی است که من با مخاطبان بسیاری ارتباط برقرار خواهم کرد و پیام فیلم توسط مخاطبان زیادی شنیده خواهد شد.

حمایت‌های عمار از فیلمسازان در سینمای ایران بی‌نظیر است

جلیلی با اشاره به اینکه حمایت های عمار از فیلمسازان در سینمای ایران بی نظیر است؛ یادآور شد: حُسن بزرگ دیگر جشنواره عمار این است که کارگردانان را حتی پس از جشنواره همراهی و حمایت می کند و فیلمسازان را پس از ایام جشنواره رها نمی کند.

این مستندساز ادامه داد: من سه سال پیش فیلمی در جشنواره عمار داشتم و موفق به کسب یک جایزه در بخش داستانی هم شدم پس از ایام جشنواره هر ماه از طرف این جشنواره با من تماس گرفته می شد و مسئولان جشنواره در همان روستایی که من فیلم را ساخته بودم امکان اکران فراهم کردند و حتی فیلم را به صورت سی دی منتشر کرده و در مکان های فرهنگی پخش کردند.