"بهمن"؛ ساکت! فیلمبردار مشغول کار است
"بهمن" فیلمی است برای خودنمایی فیلمبردارش؛ هرکسی طاقت و حوصلهاش را ندارد چون کُند با قصهای ملایم است کندتر از چیزی که فکرش را بکنید؛ این فیلم بیشتر قصه برف است و اینها تا قصه تنهایی یک آدم!
خبرگزاری «نسیم»- محسن غلامی(قلعهسیدی) "بهمن"؛ فیلمی بدی نیست. ملال آور است شاید به شکل مخفی پرحس اما بیروح چرا که باید مخاطب این نوع فیلمهای کاملا ساکت باشی تا بتوانی دو ساعت پای آن بنشینی. جز فاطمه معتمدآریا باید بود که بتوان این همه جور فیلم را کشید و کمتر ضعف در بازی نشان داد .
دوربین هومن بهمنش تمیز است. فرم هم خاص شده-دلیل بر خوبی نیست- اما خب "بهمن" مخاطب خاص هم دارد. کارگردان یعنی مرتضی فرشباف، حوصله به خرج خرج داده تا کارش دیده شود اما به نظرم فیلم به اسم کارگردان اما به کام فیلمبردار است .
از آن مثلا فیلمهای به اصطلاح هنری و شخصی که باید زمان بگذرد تا بیننده رغب دیدنشان را بکند اگر بکند !
هرکسی طاقت و حوصله امثال "بهمن" را ندارد چون فیلمی کُند با قصهای ملایم است آرامتر و کندتر از چیزی که فکرش را بکنید. این فیلم بیشتر قصه برف است و سگ و اینها تا قصه تنهایی یک آدم.
نباید با این جور فیلمها توقع رونق سینما را داشت به لحاظ جذب مخاطب؛ نه اینکه فیلم بد یا خیلی بدی باشد اما هرکسی هم طاقت تماشای دو ساعت سکوت محض را ندارد .
"بهمن" بیشتر تجربه شخصی در سینماست و محل عرضه اندام برخی مثل کارگردان، فیلمبردار و بازیگر؛ تلاش میکنند خودشان را در مقابل تماشاگر آزمون و خطا کنند. دو ساعت عقب و جلو میروند تا خودشان را ثابت کنند اما... فیلم در محتوا و در قصهگویی حرفی اما برای گفتن ندارد.
سینمای داستانی باید همتش روی قصه باشد؛ قصه جدید با روایت خوب همان ظرف و مظروف. امثال "بهمن" در ساخت و حتی قصه محدودش بد نیستند ولی چنگی به دل مخاطب نمیزند. برخی هیلی خوششان میآید و خیلیها نه!
"بهمن" خوش آب ورنگ است در نما و کادربندی، فیلم در لحظه و یک تجربه دلی که ارتباطش با بیننده سخت بدست میآید واقعا سخت! نمیدانم واقعا این فیلمها میتوانند ماندگار باشند؟