اخبار آرشیوی

کدخبر: 534698

براتی، کارشناس حقوقی فوتبال در گفتگوی تفصیلی با «نسیم»: به جز شهرداری تبریز، سایر تیم‌های متخلف نیز باید سقوط می‌کردند/ افراد سابقه‌دار، باید مادام‌العمر محروم می‌شدند/ در این صورت تیمی از میانه جدول لیگ برتری می‌شد/ وظیفه فدراسیون، انتقال خبر تبانی به فیفا است

احمدرضا براتی، کارشناس حقوقی و معاوت حقوقی اتحادیه فوتبال، مهمان خبرگزاری «نسیم» بود و درباره عملکرد کمیته انضباطی در پرونده تبانی در لیگ دسته اول صحبت کرد. گفتگوی تفصیلی وی با خبرنگار «نسیم» را می‌خوانید: نسیم: قبل از هر چیز درباره حکمی که کمیته انضباطی برای تبانی‌کنندگان صادر کرده صحبت کنیم. خیلی‌ها می‌گویند این حکم به لحاظ بالفعل کار درستی بوده و در شرایطی که معمولا با چنین مسائلی برخورد قاطعی نمی‌شد، برای اولین بار جریمه سنگینی برای متخلفان در نظر گرفته شده است. اما در مقابل عده‌ای از حقوق‌دانان هم به این موضوع ایراد وارد می‌کنند و می‌گویند وقتی چند نفر از مجموعه یک تیم محروم می‌شوند، تخلف کل مجموعه محرز است و باید جریمه تیمی هم برای آن گروه لحاظ شود. نظر شما در این‌باره چیست؟ براتی: این کاملا بدیهی است که مبارزه با فساد کار بسیار خوبی است. مگر ما در تمام دنیا می‌توانیم کسی را پیدا کنیم که بخواهد منصفانه صحبت کند و بگوید مبارزه با فساد کار بدی است؟ اما نکته اینجاست چیزی که حکم وظیفه دارد، مستحق تشویق نیست و اگر کسی کاری بالاتر از وظیفه‌اش انجام داد باید از او قدردانی شود. بنابراین اگر دستگاه‌های نظارتی در فوتبال، ارکان قضایی و ارکان بازرسی آمدند و به وظیفه قانونی خودشان که در واقع همان برخورد با زشتی‌ها، پلشتی‌ها و تخلفات فوتبال است عمل کردند، نباید آن را در بوق و کرنا کرد. البته منظورم این نیست که قدردان برخورد آنها با فساد موجود در فوتبال نباشیم اما اگر مثلا کمیته اخلاق یا کمیته انضباطی با متخلفین برخوردی کردند، معنایش این نیست که باید از آنها بت بسازیم و آن کار را کار خارق‌العاده‌ای معرفی کنیم. طبیعی است که همه طرفدار برخورد با رفتارهای غیر اخلاقی و غیر ورزشی درفوتبال هستند. نسیم: یعنی معتقدید کمیته انضباطی به عادی‌ترین وظیفه‌اش در این زمینه عمل کرده است؟ براتی: من در رابطه با این موضوع در ابتدا یک گله از فدراسیون فوتبال دارم. ما قبل از هر چیز باید بدانیم متولی برخورد با تخلفات فوتبال چه کسی و چه دستگاهی در فدراسیون فوتبال است. در تمام دنیا چندسال است نهادی به نام "کمیته اخلاق" متولی برخورد با این‌طور مسائل شده است. این به صورت یک قانون در فیفا در آمده و اتفاقا در آخرین کنگره فیفا هم آخرین تغییرات قوانین و مقررات آن انجام شده است. در این کنگره، کمیته اخلاق را به دو بخش "بازرسی و نظارت" و بخش "قضایی" تقسیم کردند که کار اصلی بخش بازرسی و نظارت، کشف و بررسی‌های مقدماتی است و بعد از بررسی‌های انجام شده در این بخش، بقیه کارها به بخش قضایی سپرده می‌شود و‌ آنها حکم نهایی را صادر می‌کنند. رسیدگی به مواردی مثل رشوه دادن، رشوه گرفتن، شرط بندی‌های غیر قانونی و تبانی در بازی‌ها در صلاحیت کمیته اخلاق است. متاسفانه در کشور ما با وجود اینکه در اساسنامه فدراسیون فوتبال و مواد 41 و 61 و 64 پیش‌بینی شده که ما حتما کمیته‌ای به نام کمیته اخلاق داشته باشیم، تا الان و با وجود سپری شدن مدت زمان طولانی از صدور آخرین اساسنامه در تاریخ چهارم دی ماه سال 90، هنوز کمیته‌ای به نام کمیته اخلاق نداریم. این‌جا سوال پیش می‌آید که آیا اصلاحات در فدراسیون فوتبال، تنها مختص به انتخاب رئیس فدراسیون بود؟ یعنی همین‌که ما مجمعی تشکیل دهیم و در این مجمع یک نفر را به عنوان رئیس فدراسیون انتخاب کنیم، اساسنامه را کامل به حساب بیاوریم یا نه؛ اصلاحات به این معناست که اساسنامه خوبی داشته باشیم و همه ظرفیت‌های قانونی‌اش را عملی کنیم؟ انتخاب آزادانه رئیس فدراسیون، یکی از سرفصل‌های این اساسنامه بوده ولی همه آن نبوده است. سایر قسمت‌های این اساسنامه در واقع راکد و دست نخورده باقی مانده و موارد عمده‌ای از اصلی‌ترین موارد قانون در بی‌توجهی کامل مانده است. بنابراین قبل از شروع صحبت‌هایم لازم بود بگویم حیف شد که در زمان برخورد با این اتفاق کمیته‌ای به نام کمیته اخلاق وجود نداشت که به صورت تخصصی وارد قضیه تبانی شود و به صورت تخصصی برای این تخلف حکم صادر کند. نسیم: با این حساب شما بین کمیته اخلاق و ستاد منشور اخلاقی تفاوتی قائل می‌شوید؟ از نظر من آن چیزی که به عنوان ستاد رسیدگی به تخلفات اخلاقی یا منشور اخلاقی از آن یاد می‌شود، جایگاه حقوقی و قانونی ندارد؛ چون در هیچ کجای اسانامه چیزی تحت عنوان "ستاد رسیدگی به تخلفات اخلاقی" وجود ندارد. این ستاد، یک ستاد ابداعی توسط بعضی از افراد است. این مسئله اگرچه شاید تعریف خوبی داشته باشد اما این تعریف به هیچ‌وجه در اساسنامه فدراسیون نیامده است. بنابراین داخل کردن آن در قضیه تبانی هم از نظر من جایگاه حقوقی و قانونی ندارد. با این حال تا زمانی که کمیته اخلاق تشکیل نشده، به ناچار و طبق مقررات باید بپذیریم که کمیته انظباطی می‌توانسته به این قضیه رسیدگی کند. نسیم: اگر بخواهیم به صورت اختصاصی‌‌تر درباره حکم صادر شده صحبت کنیم؛ شما این حکم را عادلانه و کافی می‌دانید؟ براتی: من همانطور که رای را می‌خواندم، از خط اول با اقماض زیر بعضی از اشکلاتی که در رای وجود داشت، خط کشیدم. اول اینکه این حکم هم از نظر ماهیتی و هم از نظر محتوای یک دادنامه اشکال دارد. موضوعی که در صدور رای با آن برخورد می‌کنیم، این است که ذکر شده این مسئله به گروه سه نفره کارشناسان ارجاع شده. خب سوال اینجاست که این گروه سه نفره چه کسانی بوده‌اند؟ در آیین‌نامه انضباطی پیش‌بینی شده که سه مربی که دارای مدرک A مربیگری آسیا هستند، این گروه سه نفره را تشکیل می‌دهند. اما این سه مربی چه کسانی هستند و چرا معرفی نمی‌شوند؟ رزومه آنها چه بوده؟ این حق افکار عمومی، محکومین و همه دوستداران فوتبال است که بدانند این سه نفر چه کسانی بوده‌اند. اصلا گزارش آنها کجاست؟ طبیعی است که وقتی چند نفر به عنوان کارشناسان خبره برای رسیدگی به موضوعی انتخاب می‌شوند، گزارش کارشان را ارائه دهند. نسیم: ارائه این گزارش از ضروریات قانون است؟ براتی: حداقل کسانی که در این محکوم شده‌اند باید از این گزارش اطلاع داشته باشند. وقتی خیلی از محکومین به جریان دادرسی دعوت نشده‌اند و حالا معترض به این مسئله هستند، حداقل باید در جریان این گزارشات قرار بگیرند. نسیم: اما چیزی که درباره این موضوع مطرح می‌شود این است که به جز کارشناسان و اعضای انضباطی فدراسیون، نهادهای قضایی و اطلاعاتی هم به شناسایی این تخلفات کمک کرده‌اند. براتی: این مسئله اشکالی ندارد و در همه جای دنیای دستگاه‌های قضایی، پلیس و دستگاه‌های امنیتی در قضایایی مثل تبانی وارد می‌شوند و اتفاقا این خیلی هم کار خوبی است؛ چرا که آنها در این زمینه تخصص دارند. الان رئیس بخش نظارت و بازرسی کمیته اخلاق فیفا فردی است که رئیس اینترپل بوده و سپ بلاتر هم به خاطر در زمینه‌های قضایی وی را برای این سمت انتخاب کرده است. نسیم: از ایرادات رای صادر شده صحبت می‌کردید. براتی: مورد دوم بعد از مسئله کارشناسان سه نفره، این است که در حکم آمده: "نظر مقام رسمی لیگ آزادگان هم اخذ شد". خب این موضوع یعنی چه؟ یعنی بهروان نظر داده و گفته به نظر من تبانی رخ داده است؟ اصلا این کار به استناد از کدام بند آیین‌نامه است؟ تنها افراد قابل ارجاع، همان سه کارشناس هستند و کمیته انضباطی رای‌دهنده است. پس باید مشخص شود که رئیس سازمان لیگ دسته اول در صدور این حکم چه نقشی داشته است. نسیم: او به عنوان مطلع هم نمی‌تواند نقشی در این زمینه داشته باشد؟ براتی: موضوع مطلع چیز دیگری است و هر کسی می‌تواند اطلاعاتش را در این زمینه در اختیار مراجع نظارتی بگذارد و شاید یک خبرنگار هم بتواند رد این رابطه کمکی کند. باز هم در ادامه آمده:"... و یکی از کارشناسات خبره داوری در این زمینه نظر داده است". خب اگر ماجرا تبانی بوده، کارشناس خبره داوری در صدور حکم چه نقشی دارد؟ آیا منظورتان این است که داوران هم در این جریانات تخلفی انجام داده‌اند؟ شاید یک مربی با توجه با تجربیات فوتبالی‌اش نتیجه را عادی نبیند و احتمالی برای انجام تبانی بدهد اما یک کارشناس داوری چطور می‌تواند متوجه وقوع تبانی در یک مسابقه فوتبال شود؟ اما اگر داوری در جریان تخلفات بوده، پس چرا در حکم به آن اشاره‌ای نشده و محکوم نشده است و اگر نبوده پس چرا از کارشناس داوری نظرخواهی شده است؟ در بخش‌های مهم‌تر حکم آمده:"عوامل باشگاه شهرداری تبریز با رفتارهای غیر ورزشی، نتیجه برخی مسابقات را تعیین نموده‌اند." "برخی مسابقات"، یعنی بیشتر از یک مسابقه. وقتی گفته می‌شود چند مسابقه، یعنی تیم‌های دیگری به جز شهرداری تبریز نیز در قضیه تبانی نقش داشته‌اند. در ادامه از تیم یادآوران شلمچه هم نام برده می‌شود. خب این یک مسابقه اما بقیه چه تیم‌هایی هستند؟ در این حکم آمده عوامل تیم‌های فولاد یزد، راهیان کرمانشاه، شهرداری بندرعباس هم در تعیین نتیجه برخی مسابقات نقش داشته‌اند. با این وجود چرا باید تنها برای تیم‌های شهرداری تبریز و یادآوران شلمچه حکم صادر شود و بقیه محکوم نشوند؟ اگر این نگرانی وجود داشته که شاید با وسواس زیاد در حکم‌ها، کل لیگ تحت تاثیر قرار بگیرد و مثل چین و ترکیه لیگ تعطیل شود، خب این نگرانی وارد نیست و اگر هدف ما مبارزه با فساد فوتبال است، نباید در این زمینه نگرانی داشته باشیم. نسیم: ایراد دیگری هم در رای صادر شده وجود دارد؟ براتی: بله. در بند "ج" این رای آمده:"عدم همکاری در مرحله تحقیقات و مکتوم گذاشتن ادله و قرائن، رفتارهای ارتکابی در پرونده مذکور بوده است." و در ادامه گفته می‌شود:"تیم شهرداری تبریز را با در نظرگرفتن اقدامات صادقانه برخی مقامات ورزش‌دوست استان و توجه وافر شورای شهر، با یک درجه تخفیف رو به رو شده است". اولا که ماده 29 آیین‌نامه انضباطی، شرایط تخفیف را گفته است. در این بند آمده:"الف- گذشت شاکی و مدعی خصوصی، ب- وضع خاص متخلف و سابقه او، ج- اقدامات، اظهارات یا راهنمایی‌های متخلف که در کشف تخلف و آثار آن مفید باشد." که این مورد آخر در بررسی رای تبانی‌ها بسیار مهم است. این سه مورد اگر وجود داشت، تخفیف در حکم قانونی است اما جایی نیامده که اگر مقامات استان و شورای شهر همکاری در این زمینه داشتند، متخلف شامل تخفیف می‌شود. این در حالی است که در حکم حتی جریمه‌ای هم بابت عدم همکاری باشگاه شهرداری تبریز در نظر گرفته شده و این دو مورد تناقض‌هایی را ایجاد می‌کند. در قانون آمده کسانی که سابقه تکرار تخلف دارند، باید به اشد مجازات محکوم شوند اما ما در این حکم با اسامی رو‌به‌رو هستیم که همواره افراد مسئله‌داری در فوتبال بوده‌اند و استفاده از تخفیف برای آنها سندیت قانونی ندارد. نکته دیگر اینکه این افراد طبق چه قوانینی با محرومیت‌های دو ساله رو به رو شده‌اند؟ در حالیکه ماده 11 اساسنامه فیفا در تشدید مجازات‌های این افراد صحبت می‌کند و حتی در ماده 69 آمده که این افراد باید با محرومیت‌های مادام‌العمر روبه‌رو شوند. یک مثال جالب در این مورد وجود دارد. داوری به نام "اوریگ اولیخوف" از اکراین، در بازی بین زسکا صوفیه و بازل سوئیس با پیشنهاد رشوه رو به رو می‌شود اما او قبول نمی کند و کامل استاندارد سوت می‌زند. بعدا مقامات یوفا متوجه این پیشنهاد می‌شوند و این داور را برای همیشه از فعالیت‌های فوتبالی محروم می‌کنند؛ محرومیتی که صرفا به دلیل آگاه نکردن مقامات از پیشنهاد رشوه بوده است. یعنی در دنیا با فساد به این شکل برخورد می‌شود اما در کشور ما آدم‌هایی که سوابق غیر قابل دفاع دارند، با محرومیت دو ساله جریمه می‌شوند. ایراد دیگر وارد به حکم، این است که به نظر من به صورت کاملا بی‌جا شلوغ شده و در یک حکم برای 30 - 40 نفر حکم صادر شده است. همین باعث شده تا در آن به کلی‌گویی‌هایی مثل "رفتارهای نامتعارف" و "اقدامات ناجوانمردانه" رو آورده شود. ای کاش ما به جای یک رای، 20 رای می‌دادیم اما شفاف سازی می‌کردیم و بطور کامل به جزئیات تخلفات اشاره می‌کردیم. اینطور رای دادن آثار بدی دارد. اول اینکه همه‌چیز مبهم می‌ماند و افکار عمومی متوجه اصل ماجرا نمی‌شود و نکته دوم و مهم‌تر اینکه عبرت آموزی که یکی از فلسفه‌های مجازات است، به وجود نمی‌آید. حکم از دو جهت باید مستند سازی شود. اول؛ "مستند سازی مصداقی" و دوم "مستند سازی قانونی". مستند سازی مصداقی، یعنی بیان دقیق جرم و صدور حکم و مستند سازی قانونی، یعنی جرم x به استناد ماده y شامل مجازات معینی است. یعنی هم عمل را مشخص می‌کنیم و هم آن اقدام را با یک ماده قانونی منطبق می‌کنیم. اگر غیر از این باشد، بعضی از محکومین حق دارند بگویند ما چه کار کرده‌ایم که شامل این حکم شده‌ایم؟ نتیجه همین است که بعضی از متهمین اعتراض کرده و از نامشخص بودن جرمشان صحبت کرده‌اند. شاید این مسئله حتی مظلوم‌نمایی هم باشد اما حتی جنایتکارترین افراد هم این حق قانونی را در جهت تبیین حکمشان دارند. ما به عنوان حقوقدان در زمان خواندن این حکم گیج می‌شویم، چه برسد به افراد عادی که درباره آنها حکم نامفهوم صادر شده است. حتی در ماده 12 آیین‌نامه خودمان هم به ضرورت ارائه جزئیات در حکم‌های قضایی اشاره شده است. نسیم: قانون درباره تغییر امتیازات در صورت احراز تبانی چه حکمی می‌دهد؟ در تبصره دو ماده 41، به این صورت آمده که در صورت حذف تیم‌ یا تیم‌های تبانی کننده و سقوط به دسته پایین‌تر، امتیازات و گل‌های زده تیم‌های هم گروه با این تیم‌ها متناسب با زمان تبانی اعمال می‌شود. اگر بازی‌ها در دور رفت باشد، همه امتیازات و گل‌های زده و خورده صفر می‌شود. اگر از دور برگشت باشد، امتیازات و گل‌ های زده و خورده دور رفت لحاظ و امتیازات دور برگشت لحاظ نمی‌شود. این روزها خیلی‌ها درباره وضعیت جدول مسابقات لیگ دسته اول سوال می‌کنند و جالب اینکه یکی از مسئولین کمیته انضباطی در مصاحبه‌ای گفته بود این سؤال را از من نپرسید و دراین‌باره از مسئولان سازمان لیگ سوال کنید. اتفاقا این سوالی است که مسئولان کمیته انضباطی باید به‌آن پاسخ دهند. آنها باید در حکم، به وضعیت جدول اشاره می‌کردند؛ چرا که آیین‌نامه انضباطی این مسئله را جزو تکالیف کمیته رسیدگی به تخلفات اعلام کرده و اگر این موضوع در آیین‌نامه مسابقات بود، مسئولان سازمان لیگ باید پاسخگوی سؤالات درباره وضعیت جدول می‌شدند. اینجاست که موضوع برخورد با تخلفات تیم‌های دیگری که در ماجرا دخیل بودند و حکمی درباره آنها صادر نشده، اهمیت پیدا می‌کند. چون با این شرایط، کل جدول تغییر می‌کرد و تیمی که در میانه جدول قرار داشت، به لیگ برتر صعود می‌کرد. حالا به نظر شما اینطور حکم دادن اشتباه نیست؟ نسیم: در این شرایط تیم‌های پاکی که نقشی در تخلفات نداشته‌اند و حقی از آنها زایل شده، حق قانونی برای شکایت و اعتراض به این حکم دارند؟ براتی: بله حق اعتراض را که همه دارند اما باید به این مسئله هم توجه کنند که آیا گوش شنوایی برای رسیدگی به اعتراض آنها وجود دارد یا نه. نکته مهم دیگری هم وجود دارد که حتما باید به آن اشاره کنم. استاندارهای بین‌المللی فوتبال می‌گوید وقتی کمیته انضباطی یا کمیته اخلاق پی به وجود فساد در فوتبال برد، باید فدراسیون جهانی را از این مسئله آگاه کند. فیفا این مسئله را در بند سه ماده 70 تکلیف کرده است و همینطور در ماده 136 آیین‌نامه فیفا، به تمام کشورها تکلیف شده که اگر یکی از مصادیق فساد در کشورتان احراز شد، شما باید بلافاصله فیفا را از این اتفاق آگاه کنید. اما در مسئله تبانی فوتسال، مطمئنا این اتفاق نیفتاد چون آن زمان فیفا و AFC اجازه نمی دادند که تیم تبانی‌کننده در لیگ قهرمانان آسیا شرکت کند. در قضیه اخیر هم این مشکل وجود دارد و سؤال اینجاست که چرا کمیته انضباطی گزارش این اتفاق به فیفا را برای فدراسیون تکلیف نکرده است؟ به نظر می‌رسد مسئولان کمیته انضباطی یا به این مسئله اشراف ندارند و یا از گزارش این موضوع احساس نگرانی می‌کنند. اگر مورد اول دلیل ماجرا است که خیلی بد است اما اگر مورد دوم صحیح است، باید گفت جای هیچ نگرانی وجود ندارد؛ چراکه وقتی فیفا از برخورد جدی نهادهای نظارتی ما با فسادها آگاه شود، امتیاز مثبتی برای فوتبال ما تلقی می‌شود. گذشته از آن اگر فیفا زمانی متوجه این تخلفات شود، مطمئنا تبعات سنگینی درانتظار مسئولان فدراسیون خواهد بود. نسیم: اگر قرار بر صدور یک حکم قانونی و بدون ایراد برای متخلفان باشد، شما به تفکیک برای این افراد چه حکمی در نظر می‌گیرید؟ براتی: من می‌توانم استاندارد‌های بین‌المللی در صدور این حکم‌ها را بگویم ولی اینکه اینجا باید چه حکمی برای متخلفین داده می‌شد در دامنه وظایف من نیست چرا که من در جریان دقیق جزئیات تخلفات نیستم و در حکم هم اشاره‌ای به جزئیات نشده است. طبق ماده 145 آیین‌نامه انضباطی فیفا، یک سری از موارد هست که همه کشورها در آیین‌نامه انضباطی‌شان باید از آیین‌نامه ویژه فیفا تبعیت کنند. از جمله این قوانین، ماده 69 آیین‌نامه انضباطی فیفا است که درباره مداخله غیرقانونی در نتایج مساقات یا همان تبانی صحبت کرده است. در این بند آمده:"چنانچه از طریق شواهد نتیجه‌گیری شد که افرادی در نتایج مسابقات دخالت غیرقانونی داشته‌اند، برای مثال حداقل 15 هزار فرانک سوییس جریمه نقدی می‌شوند و در مواردی که تخلف آنها شدید باشد و متخلفین نیز افراد سابقه‌داری باشند، در این صورت باید "محرومیت مادام‌العمر از هرگونه فعالیت فوتبالی " برایشان در نظر گرفت. اینها جرایم شخصی است که برای متخلفین در نظر گرفته می‌شود اما درباره اشخاص حقوقی، یعنی باشگاه‌ها گفته می‌شود که اگر تخلف شدید باشد، حداقل مجازات، حذف از رقابت‌ها و سقوط به دسته پایین ‌تر است و کسر امتیاز هم حتما باید در مورد آنها اعمال شود. نسیم: برای دو تیم دسته دومی یعنی استیل آذین و مس سونگن هم رای‌هایی صادر شده. درباره این‌ حکم نظری ندارید؟ براتی: درباره صدور این حکم هم در خوشبینانه ترین حالت می‌توانیم بگوییم که عجله شده است. چون اگر طبق گفته‌ها مربی دستور به بازی تاخیری داده است، خب این ممکن است که یک دستور فنی باشد؛ چرا که خیلی از مربیان بازی تدافعی و اتلاف وقت را در دستور کارشان قرار می‌دهند اما اگر منظور این باشد که زد و بندی برای این مسئله صورت گرفته باشد که باید محرومیت به مراتب سنگین‌تری برای محکومین در نظر گرفته شود. نسیم: اما نظر مسئولان کمیته انضباطی این بود که تبانی احراز نشده است. براتی: خب مسئله مربوط به سه کارشناس مربی باز هم درباره این مسئله مطرح می‌شود؛ چرا که آنها با توجه به اطلاعات و شناخت فنی‌شان تشخیص طبیعی بودن یا غیر طبیعی بودن روند بازی را می‌دهند. بنابراین اگر تبانی احراز نشده، این جرایم ناعادلانه تلقی می‌شود. اما در صورت احراز تبانی جریمه نباید محدود به مربی شود؛ چون او بازیکن داخل زمین نیست و مطمئنا دستوراتی بابت تخلف به بازیکنانش داده و مجموعه تیم باید با حکمی در زمینه تخلفشان رو‌به‌رو شوند. نسیم: اصلا مرز بین جریمه تیمی و جریمه فردی کجاست؟ براتی: در مقررات درباره این موضوع تصریح نشده و خط کش مشخصی در این زمینه وجود ندارد اما تصور خود من بر این است که روحیه حاکم بر تیم ملاک تشخیص است. اصلا وجود سه مربی با مدارک A آسیا به همین دلیل است و به هوش و ذکاوت مقامات مسئول رسیدگی مربوط می‌شود. نسیم: در حال حاضر امکانی برای اصلاح ایرادات حکم‌های صادر شده وجود دارد؟ براتی: فلسفه وجودی دادگاه‌های عالی همین است که دادگاهی بالاتر از دادگاه صدور حکم وجود داشته باشد. در همین فوتبال بعد از کمیته انضباطی ، کمیته انضباطی فیفا و بعد از آن دادگاه بین‌المللی CAS وجود دارند تا به اعتراضات و ایرادات رسیدگی کنند. یا در سطح بین‌المللی کمیته انضباطی فیفا، کمیته تجدید نظر و بعد از آن دادگاه CAS حضور دارد. فلسفه وجود آنها این است که ممکن است دادگاه اولیه اشتباهاتی در زمینه صدور حکم داشته باشد و این اصلا ایرادی ندارد. آنجایی که مشکل به وجود می‌آید، این است که افراد اشتباه‌شان را نمی‌پذیرند یا کارشناسان و منتقدین را دشمن فرض می‌کنند. نسیم: با وجود اعتراضاتی که به حکم تبانی وجود داشته، این حکم به کمیته استیناف ابلاغ می‌شود. در این شرایط این سوال پیش می‌آید که آیا استیناف تنها در جهت اعتراضات برای کاهش شدت حکم‌ها نظر می‌دهد یا ممکن است در استیناف این جرایم سنگین‌تر شوند؟ براتی: همانطور که گفتم به دلیل آگاه نبودن از جزئیات اطلاعی در این زمینه ندارم اما چیزی که طبیعی است این است که در صورت احراز تخلفات این جرایم باید سنگین‌تر و احکام شدیدتر شوند. نسیم: اما این سوء تفاهم برای خیلی ها وجود دارد که در استیناف حکم‌ها سبک‌تر می‌شوند. براتی: البته این فرمولی دارد که همیشه در دادگاه‌های تجدیدنظر حکم‌ها سبک تر می‌شوند اما این مربوط به دادگاه‌ها و مقررات عمومی است. در مورد پرونده‌های فوتبالی باید ببینیم چه کسی اعتراض می‌کند؟ چون ممکن است اعتراض از طرف متخلفین نباشد، بلکه باشگاه‌های ذی نفع به این احکام اعتراض داشته باشند.
ارسال نظر: