اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، محمد درویش کارشناس محیط زیست و استاد دانشگاه به بیان این نکات درباره بحران دریاچه ارومیه پرداخت؛ -اگر الان با چنین بحرانی روبرو هستیم، اگر شهامت شناسایی و معرفی عوامل ایجاد این بحران را نداشته باشیم، با بحرانی فراتر از این در سطح فراملی مواجه می‌شویم. -حدود 80 دشت در کشور ما سالی یک تا دو متر آب آنها افت می‌کند؛ دریاچه ارومیه به مراتب، وضعیت بدتری دارد. -محیط زیست یک مسأله فانتزی نیست و هر تغییری در آن، بر زندگی مردم تأثیرگذار است. -مشکل دریاچه ارومیه از دهه 70 شروع شد؛ مسئولان منطقه با دیدن بالارفتن سطح دریاچه ارومیه، با تصور اینکه با یک غده سرطانی روبرو هستند، اقدام به گسترش بی رویه برداشت از منابع آب آن کردند. -با افزایش بی رویه 360 هزار هکتار اراضی کشاورزی چنین مشکلی پیش می‌آید. -وقتی 72 سد بزرگ و کوچک احداث شد و افزایش 100 درصدی اراضی کشاورزی را داشته‌ایم، درست نیست که انگشت اتهام را به سمت آسمان ببریم. پیشنهاد من این است که با شهامت اشتباهات مدیریتی را قبول کنیم و تغییر حوزه آبریز دریاچه ارومیه را بر اساس ویژگی‌های بوم شناسی منطقه دنبال کنیم. -تفکر انتقال آب مازاد از یک حوزه به حوزه دیگر، در کشوری که بر روی کمربند خشک جهان قرار گرفته است، خطرناک است. -فقط در شرایطی می‌توانیم از منابع بین آبی صحبت کنیم که بیم مرگ مردم در میان باشد. این مسأله از لحاظ اقتصادی می‌تواند زندگی مردم را هم در اردبیل و هم در ارومیه تهدید کند. - اختصاص 2300 میلیارد تومانی برای احیای دریاچه ارومیه در حالی محقق نشد که اکنون صحبت از 4000 میلیارد تومان برای انتقال آب می‌گوییم. - بجای هزینه در بحث سدسازی، باید ارتقای نرم‌افزاری را در بخش کشاورزی تجربه کرد. - چرا به جای مزیت کشاورزی در این منطقه از بازرگانی مرزی یا توسعه انرژی‌های نو استفاده نمی‌کنیم؟ - بارور سازی ابرها چندساله انجام شده است اما هیچ‌ آماری در خصوص افزایش بارندگی از این طریق ارائه نشده است. (سوال مخاطبان: فعالان محیط زیست در دهه 70 کجا بودند که الان صدایشان درآمده است) درویش: - فعالان محیط زیست تریبونی برای بیان مشکلات خود ندارند؛ اولین بار است که در صدا و سیما و در یک برنامه پربیننده به یک موضوع زیست محیطی پرداخته شده است. هیچ روزنامه‌ای در کشور یک صفحه ثابت محیط زیست ندارد، بنابرین حرف‌ها باید مجالی برای بیان پیدا کند.