"زاینده‌ رود" زنده شد

به گزارش خبرنگار «نسیم»، اصفهان است و زنده رودش؛ مردم این شهر از مهم‌ترین دلخوشی‌هایشان آرامش کنار رودخانه است و دورهم بودن‌ها، آرامشی از جنس صدای آب، که طی سال‌های اخیر دستخوش نامهربانی با طبیعت، خساست آسمان و کم لطفی برخی مسئولین قرار گرفته است. جریان آب در رودخانه زاینده رود در شهر اصفهان و شرق آن از خرداد سال گذشته قطع شد و این شرایط چندمین بار بود که طی سال‌های گذشته اتفاق افتاد. طی ماه‌های اخیر مسئولان خبر از جاری شدن آب در رودخانه زندگی خبر داده بودند ولی مردم اصفهان به ویژه در ماه اخیر در بهت و اضطراب حوادث دلخراش اسید پاشی قرار گرفته بودند. حادثه‌ای که حرف اول مردم این شهر شده بود اما حالا با جاری شدن آب در رودخانه، نقل صحبت شهروندان زنده رود است. خانواده‌ها و دوستان وعده دیدار کنار رودخانه می‌دهند. هرچند هوا سرد شده ولی گرمی آب آن‌ها را به سمت خود می‌کشد .

در اتوبوس، تاکسی، مدرسه و مهمانی حرف زاینده رود و بازگشت مجدد زندگی به آن است. هر شهروندی پیاده و سواره که از کنار رودخانه می‌گذرد، مات و مبهوت آب شده و آرزو می‌کند، شرایط همیشه اینچنین باشد. فارغ از شهروندان، این روز‌ها خوشحال‌تر از همه کشاورزان شرق اصفهانند که تنها راه معیشت آن‌ها کشاورزی و کاشت محصولات مناسب است. غم خشکسالی و کمبود آب کمرشان را طی سال‌های گذشته خم و از حرفه‌شان دور کرده است. آن‌ها و خانواده‌هایشان آرزوی جریان همیشگی آب در رودخانه زندگی را دارند .

زیبایی شهراصفهان شهره جهانی دارد و از عمده دلیل سفر گردشگران به این شهر دیدن رودخانه پر آب آن وقایق سواری در طول آن است. اینکه میزان مسافران در تابستان و عید نوروز با خشک شدن رودخانه کاهش چشمگیری داشت امری انکار ناپذیر است این مساله حرفه بسیاری از اصفهانی‌ها که مرتبط با صنایع دستی و سوغات اصفهان است را به چالش کشیده بود. مسافر کمتر، خرید کمتر، درآمد کمتر. و امروز بازار صنایع دستی نیز رونق بیشتری می‌یابد .

هر کس برای جریان رودخانه حس خاصی دارد یکی یاد دوران نامزدی و یکی یاد پدر یا مادری که روزگاری با آن‌ها به این محل می‌آمده است اما تنها با نگاه به سمت شهروندان اصفهانی متوجه اشکی می‌شوی که در چشمانشان حلقه زده، اشکی که حاصل ادغام حسرت و شوق در دلشان است. حسرت استمرار همیشه آب و شوق جاری شدن زندگی در زاینده رود .

حسین علی پیرمرد ۷۰ ساله اصفهانی برای تماشای آب به کنار رودخانه آمده، شور و شوق در چهره پیرمرد حس می‌شود، می‌گوید: وقتی دو روز پیش از نوه‌هایش شنیده که آب به رودخانه می‌آید، بسیار خوشحال شده و به دوستان خود گفته که هر روز صبح برای پیاده روی به حاشیه رودخانه بیایند .

پیرمرد دستان خود را رو به آسمان دراز می‌کند و می‌گوید: خدا را شکر که حیات و زندگی به اصفهان بازگشته است. امیدوارم این شرایط استمرار داشته باشد و دیگر مردم اصفهان شاهد خشکی زاینده رود و شنیدن جمله «زنده رود، زنده بود» نباشند .

محمد از دیگر شهروندان اصفهانیست که با پسران هم سن و سال خود به پل خواجو آمده و کنار آب حلقه زنده‌اند، می‌گوید: وقتی از مسافران تاکسی شنید، رودخانه پر آب می‌شود، بسیار تعجب و برای دیدن رودخانه لحظه شماری کردم .

مریم نیز به همراه خانواده‌اش برای تماشا آمده است، او می‌گوید: اینکه ماه محرم مردم اصفهان شاهد رفع تشنگی رودخانه شدند بسیار جای شکر دارد. باید برای حراست از جریان آب تلاش کرد و صرفه جویی را سرلوحه زندگی قرار داد .

ترافیک معابر منتهی به حاشیه زاینده رود به ویژه پل‌های تاریخی هم که ناگفتی است، جای پارک برای خودرو به سختی یافت می‌شود. برخی قید جریمه را زده و با نوشتن شماره تلفن همراه، بر روی شیشه خودرو، دوبل پارک کرده و رفته‌اند برای تماشا. برخی هم ترجیح داده کمی دور‌تر پارک کرده و به همراه خانواده یک روز پاییزی زیبا را کنار رودخانه قدم بزنند و به روی پل برسند .

شادی و لبخند بر چهره همه شهروندان که به حاشیه رودخانه آمده‌اند، بسیار روح و جسم را تسلا می‌بخشد. ولی متاسفانه علیرغم اینکه مسئولان شهرداری خبر از ورود آب به رودخانه داشتند، هیج برنامه فرهنگی در این رابطه پیش بینی نکرده بودند و خلاء برنامه‌های فرهنگی با وجود خشکسالی‌های اخیر امری ضروری بود که مورد غفلت مسئولان شهری قرار گرفت .

با وجود اینکه ارتفاع آب رودخانه اندک است و گل آلود؛ ولی آب جاری زیبای پل‌های تاریخی صفوی را چندین برابر کرده است. پل‌هایی که در سال‌های اخیر تشنه آب و محبت طبیعت شده‌اند و بیش از هر دورانی از زمان احداثشان مورد کم لطفی قرار گرفته‌اند .

ماموران شهرداری هم جهت تمیز کردن آب رودخانه به ویژه اطراف حاشیه و نزدیک پل‌ها تلاشی مضاعف گذاشته و مشغول جمع آوری زباله‌های شناور در آب‌اند .

جریان آب در بستر خشک زاینده رود پس از پیچ و خم‌های فراوان بیش از ۲۴ ساعت است که مه‌مان دل شهروندان اصفهانی شده است و پیکر بزرگ‌ترین رودخانه فلات مرکزی حیات گرفته است. با وجود خوشحالی شهروندان، همه یک نگرانی مشترک دارند، آن هم خشکی مجدد رودخانه. اصفهانی‌ها افسوس روزهایی را می‌خورند که طبق شنید‌هایشان قرار است، مجدد زنده رود بی‌آب شود. اما در این میان دغدغه کشاورزان بیش از سایرین است. نان آن‌ها گره در آب رودخانه خورده است که امیدواریم با بارش‌های پاییزی، برنامه و مدیریت صحیح مدیران شاهد درمان زخم‌های مزمنی باشیم که طی سال‌های اخیر بر پیکر رودخانه زاینده رود زده شده است .

گزارش از فائزه نجارزادگان