گفتگو با مردی که می‌خواهد دنیا، کشورش را بشناسد

کدخبر: 1000251

"سرمربی تیم ملی تکواندوی چاد"، می‌تواند غیرقابل باورترین شغل ممکن برای کسانی باشد که این کشور جنگ‌زده را می‌شناسند اما این مرد ۲۹ ساله می‌گوید فقط به آسمان نگاه می‌کند و شک ندارد "الله" به او و کشورش کمک خواهد کرد

سجاد بیات خبرنگار اعزامی «نسیم» به چلیابینسک، روسیه - دیدن یک تیم ورزشی از کشور چاد، می‌تواند اتفاق عجیبی باشد اما دیدن یک تیم تکواندو از این کشور در مسابقات قهرمانی جهان احتمالا یکی از آخرین انتظارات علاقه‌مندان به این رشته است. کشور نسبتا کوچک چاد در دل قاره آفریقا یکی از فقیرترین و جرم‌خیزترین کشورهای دنیاست. این کشور مسلمان با مشکلات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بسیاری دست و پنجه نرم می‌کند اما ورزشکاران این کشور در مسابقاتی مثل مسابقات تکواندوی قهرمانی جهان تلاش می‌کنند تصویر واقعی جامعه خود را به جهان نشان دهند. اینکه بهتر از اغلب ورزشکاران و اعضای تیم‌های دیگر انگلیسی صحبت می‌کنند، اولین نشانه از این است که مردم این کشور، آن چیزی که احتمالا خیلی‌ها در ذهن دارند نیستند. "نانبه‌سرج ناگوئریان" خودش را نه سرمربی تیم ملی تکواندوی چاد که نماینده کشورش می‌داند. کاپیتان تیم ملی این کشور بوده اما به خاطر مصدومیت مجبور شده ورزش حرفه‌ای را رها کند و هدایت تیم ملی کشورش را برعهده بگیرد. با افتخار و غرور از کشورش صحبت می‌کند. وقتی می‌شنود ایرانی هستم با هیجان و علاقه از من می‌خواهد او را با مسئولان تکواندوی ایران آشنا کنم تا بتواند با به گفته خودش قوی‌ترین تکواندوی جهان و کشور بزرگ مسلمانان ارتباط برقرار کند. او سراسر انرژی و انگیزه‌ است و با خنده‌ای مطمئن می‌گوید در آینده منتظر تکواندوکارانش و بقیه ورزشکاران چاد باشیم.

صادقانه بگویم، دیدن یک تیم از کشور چاد در اینجا باعث تعجب است. کمی درباره تکواندوی کشورت بگو.

تکواندوی ما مثل ایران، آمریکا، روسیه یا کره نیست. ورزش تکواندو در کشور ما بسیار جوان است. این دومین بار است که در مسابقات قهرمانی جهان حضور داریم.

دوره قبل هم شما سرمربی بودی؟

بله

یعنی اولین سرمربی تاریخ چاد هستی که یک تیم را در مسابقات تکواندوی قهرمانی جهان هدایت کرده‌. این چه حسی به شما می‌دهد؟

هرکاری برای کشورم می‌کنم من را خیلی خوشحال می‌کند. اینکه می‌توانم با نام و پرچم کشورم بین کشورها و مردم دیگر باشم برایم افتخار بزرگی است.

اینکه به خاطر مصدومیت در این سن کم نمی‌توانی مبارزه کنی ناراحتت نمی‌کند؟

البته که ناراحت می‌شوم اما افتخار سرمربی بودن تیم ملی کشورم را دارم. این افتخار بزرگی برای من است. در هر دو نقش تلاش کردم و می‌کنم که به کشورم خدمت کنم و این همه چیزی‌ست که من می‌خواهم.

به عنوان ورزشکار هم در مسابقات مهم شرکت کرده‌ای؟

در مسابقات قهرمانی جهان نه اما در مسابقات بین‌المللی حضور داشتم. اولین برد یک تکواندو کار اهل چاد در تاریخ را هم من در مسابقات بین‌المللی به دست آوردم. اتفاقی که خوشحالم چندبار دیگر هم تکرار شده.

معمولا ورزشکاران قاره آفریقا و به خصوص کشورهای مرکزی آفریقا را در رشته‌هایی مثل بوکس، دو و بسکتبال دیده‌ایم. یک نفر اهل چاد چطور می‌تواند تکواندو کار شود؟

در کشور ما خیلی‌ها تکواندو را دوست دارند. این موقعیت خوبی برای ما خواهد بود تا بتوانیم درباره کشورمان صحبت کنیم. به خاطر همین ما تکواندو کار می‌کنیم. رشته‌هایی که مثال زدی هم در کشور ما طرفدار و ورزشکار زیادی دارند اما طرفدارهای تکواندو هم کم نیستند.

مردم اینجا چه واکنشی در مواجه با یک تیم از کشور چاد دارند؟

دیدن سیاه‌پوست در این کشور عادی نیست. دیدن یک تیم از چاد از آن هم غیرعادی‌تر است (خنده). ما از روسیه خیلی دور هستیم و مشکلات زیادی در کشورمان داریم و کسی انتظار ندارد اینجا باشیم. به همین خاطر است که وقتی ما را می‌بینند دوست دارند با ما ارتباط برقرار کنند و عکس یادگاری بگیرند.

پس موقعیت خوبی برای تیم شماست تا بیشتر درباره کشورتان با مردم اینجا صحبت کنید.

بله. خیلی خوشحالم که اینجا هستیم و برایمان جذاب است که با مردم اینجا درباره کشورمان صحبت کنیم چون چیزی از چاد نمی‌دانند.

احساس می‌کنم بیشتر از اینکه یک تیم تکواندو باشید، یک گروه هستید که برای معرفی کشورتان به روسیه آمده‌اید.

البته. معرفی کشورمان به دنیا کاری‌ست که ما باید آن را انجام بدهیم. ما اینجا نقش سفیر کشورمان را داریم. با مردم و سفیرهای کشورهای مختلف ارتباط برقرار می‌کنیم و این مسئله‌ای جدا از ورزش و تکواندو است.

به نظر می‌رسد از حضور در اینجا راضی هستید و مشکلی در روسیه ندارید.

نه اینجا کشور خوبی‌ست.

نظرت درباره این مسابقات چیست؟

فکر می‌کنم سطح این مسابقات از سطح تجربه ما بسیار بالاتر است. باید تجربه خیلی بیشتری داشته باشیم تا بتوانیم با ورزشکارانی در این سطح مبارزه کنیم و آن‌ها را شکست دهیم.

در روز اول هم نتیجه خوبی نگرفتید.

به خاطر همان بی‌تجربه بودن است. من از اینکه ورزشکارانم مبارزه می‌کنند و تسلیم نمی‌شوند لذت می‌برم. همه ورزشکاران ما برای اولین بار در این سطح مبارزه می‌کنند.

با این شرایط آینده تکواندوی چاد را چطور می‌بینی؟

فوق‌العاده خواهد بود.

حسابی به آینده امیدواری.

البته. ان‌شاالله آینده خوبی در انتظار ما خواهد بود.

کشورت درگیر مشکلات زیادی است. فکر می‌کنی چطور می‌شود از ورزش به صورت کلی و تکواندو به خصوص، برای حل این مشکلات استفاده کرد؟

درحال حاضر ما تلاش می‌کنیم از طریق ورزش با کشورهای دیگر ارتباط برقرار کنیم. این ارتباطات می‌تواند به حل مشکلات کشور ما کمک کند. این ارتباطات می‌تواند ورزش ما را قوی‌تر کند و ورزش قوی می‌تواند مردم و کشور ما را قوی کند.

به مدال‌های المپیک و جهانی هم فکر می‌کنید؟

البته. می‌خواهیم مدال‌های جهانی و المپیک بگیریم. این افتخار بزرگی خواهد بود که پرچم چاد را کنار پرچم کشورهای دیگر قرار بدهیم.

فکر می‌کنی چقدر طول بکشد تا پرچم چاد در رقابت‌های جهانی یا المپیک کنار بقیه پرچم‌ها بالا برود؟

نمی‌شود درباره زمان صحبت کرد. ما هنوز اول راه تکواندو هستیم و نیاز به زمان و تجربه زیادی داریم. تلاش می‌کنیم و می‌دانم که موفق خواهیم شد ان‌شاالله.

تیم تکواندوی چاد به ریو هم فکر می‌کند؟

حضور در آن سطح می‌تواند اتفاق فوق‌العاده‌ای باشد. البته که به آن فکر می‌کنیم و درحال حاضر همه تلاش‌مان این است که بتوانیم سهمیه آن مسابقات را بگیریم. کار فوق‌العاده سختی داریم اما نگاه‌مان به آسمان است و شک نداریم الله به ما و کشورمان کمک خواهد کرد.

ارسال نظر: