رکابزن المپیکی: تیم خوبی در کانادا پیدا کردم/ شرایط مثل قبل باشد دوست ندارم به المپیک بروم

کدخبر: 2308463

رکابزن المپیکی گفت: قصد خداحافظی از دوچرخه سواری را ندارم اما به دلیل مسائل شخصی نمی‌توانم در قهرمانی آسیا شرکت کنم، هر چند ممکن است نبودنم کار را برای بقیه رکابزنان سخت کند.

آروین گودرزی در گفت و گو با ایسنا درباره علت شرکت نکردنش در مسابقات دوچرخه سواری جاده قهرمانی آسیا ۲۰۱۹ بیان کرد: تیم ملی از من خواست در مسابقات جاده قهرمانی آسیا شرکت کنم اما درگیر مسائل شخصی هستم یکی از مسائلم این است که دارم در کانادا ادامه تحصیل می‌دهم و فعلاً برنامه‌ای برای حضور در این مسابقات ندارم.

گودرزی در پاسخ به این پرسش که فکر نمی‌کند نبودنش ممکن است بر روی عملکرد تیم تأثیر بگذارد، تصریح کرد: بالاخره نبود من تأثیر می‌گذارد چون در مسابقات سال گذشته کمک تیم بودم. امسال هم ممکن است نبودنم مقداری کار را برای بقیه رکابزنان سخت کند با این حال رکابزنان با استعدادی در ایران داریم که بالاخره آنها هم احتیاج دارند میدان ببیند و خودشان را نشان دهند همانطور که روزی ما خودمان را نشان دادیم. البته من قصد خداحافظی ندارم اما فکر می‌کنم نبودنم در این مسابقات راه را برای بقیه رکابزنان باز می‌کند و شاید به این شکل برای آنها هم بهتر باشد.

*تیم خوبی در کانادا پیدا کرده‌ام

رکابزن المپیکی ایران در مورد تیم جدیدش نیز گفت: تیم خوبی پیدا کردم و این تیم، بهترین تیم کانادا است. در تمام رده‌های سنی تیم دارد و در مسابقات شرکت می‌کند. امسال با این تیم می‌خواهم در خیلی مسابقات شرکت کنم و فکر می‌کنم بتوانم عملکردم را ارتقا دهم. شرایط رکابزنان را در کانادا دیدم و واقعاً دوچرخه سواران قوی هستند. دوچرخه سواری کانادا برنامه ریزی دقیق را انجام داده و واقعاً سطحشان بالا رفته است. من هم اینجا خیلی از مسائل را می بی نم و یاد می‌گیرم و این به نفع من است.

گودرزی در لباس تیم باشگاهی جدید خود

*بخاطر سربازی نتوانستم با یکی از بهترین تیم‌های دنیا قرارداد ببندم

او در پاسخ به این پرسش که فکر نمی‌کند باید زودتر از این به فکر لژیونر شدن می‌افتاد، تاکید کرد: من از سن پایین‌تر خیلی دوست داشتم لژیونر شوم . وقتی در کمپ سوئیس بودم از تیم BMC پیشنهاد داشتم که یکی از ۱۶ تیم حرفه‌ای دنیا است و شرایط خیلی خوبی را در دنیا داشت. می‌توانستم قرارداد امضا کنم و حرفه‌ای شوم اما باید خدمت سربازی می‌رفتم و همین باعث شد خیلی فرصت‌ها را از دست بدهم. پس از آن هم سنم بالا رفت از طرفی وقتی دیدم پیشگامان تیم خوبی است و به خوبی هم دارد پیشرفت می‌کند به آن تیم پیوستم. با تیم پیشگامان هم خیلی مسابقات رفتیم و عناوین زیادی را کسب کردیم اما در یکی دو سال آخر حضور تیم در مسابقات کمتر شد و شرایط به گونه‌ای شد که دیگر نمی‌شد ادامه داد. خود باشگاه هم به نوعی از ادامه دادن آن شرایط دلسرد شده بود.

او افزود: اصل لژیونر شدن در سن زیر ۲۳ سال است که من آن موقع باید خدمت سربازی می‌رفتم بعد از آن هم پیشگامان بهترین گزینه‌ای بود که من پیش رو داشتم و الان هم ناراضی نیستم که در آن تیم بودم چون خیلی چیزها یاد گرفتم. شاید دو سال اخیر پیشمان باشم که چرا زودتر به دنبال تیم خارجی نرفتم. اما من صبر کردم گفتم شاید شرایط بهتر شود که این اتفاق رخ نداد.

*نبود باشگاه لطمه جبران ناپذیری می‌زند

نایب قهرمان بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ در مورد آینده دوچرخه سواری با توجه به فعال نبودن باشگاه‌ها گفت: نبود باشگاه مسلماً صدمه جبران ناپذیری را به ورزش ما می‌زند. دوچرخه سواری ما احتیاج به مسابقه دارد. الان با توجه به شرایطی که به وجود آمده به نظرم باید مسابقات داخلی به گونه‌ای طراحی شود که احتیاجی به این نباشد که تیم‌ها به خارج از کشور بروند. ما می‌توانیم مسابقات داخلی را با شرایط خوب و حرفه‌ای و با تعداد روزهای بالا برگزار کنیم. مسابقات باید به گونه‌ای باشد که انگیزه را در ورزشکاران ایجاد کند و برایشان جذاب باشد و تمام زندگی ورزشکار آن مسابقه شود همچنین بتواند اسپانسر جذب کند. این مسائل را هم احتیاج به پایه‌ریزی دارد و فکر می‌کنم شرایط کشور در حال حاضر به گونه‌ای نباشد که بتوان آن پایه‌ریزی‌ها را انجام داد. به هر حال با شرایطی که هست می‌توان چند مسابقه داخلی خوب برگزار کرد تا روی عملکرد ورزشکاران تأثیر مثبتی بگذارد.

منبع: ایسنا

مسئولیت صحت اخبار ارائه شده به عهده منبع خبر بوده و این رسانه صرفاً رسالت اطلاع‌رسانی خود را در این رابطه انجام می‌دهد.

ارسال نظر: