اخبار آرشیوی

کدخبر: 530317

رئیس کمیته ملی المپیک در گفتگوی تفصیلی با «نسیم»:با توجه به انتخابات ریاست جمهوری و فرآیند انتخاب کابینه، سال ۹۲ برای ورزش ایران از دست می‌رود/ جایگاه چهارمی ما در بازی‌های آسیایی در خطر است/ قبول داریم که وزارت ورزش، بالادست کمیته است اما مسئول سیاستگذاری است نه اجرا/ اگر در شورای شهر رای بیاورم، ممکن است در بخش کمیته تجدید نظر کنم

خبرنگاران «نسیم» هفته گذشته مهمان محمد علی آبادی، رئیس کمیته ملی المپیک ایران بودند و گفتگوی مفصلی را با وی انجام دادند که خواندن آن خالی از لطف نیست. گفتگوی تفصیلی «نسیم» با کاندیدای شورای شهر تهران به شرح ذیل است: سوال: ‌ورزش ایران را در سال 91 چطور ارزیابی می‌کنید و آن را در دو ماهی که از آغاز سال جدید گذشته چطور می‌بینید؟ -در سال 91 ما توانستیم در کمیته ملی المپیک انتظارات فدراسیون ها را براساس قول‌ها و تعهداتی که داده بودیم انجام دهیم و ارتباط خوبی با فدراسیون‌ها داشتیم و با هیچ فدراسیونی با مشکل و چالش روبه‌رو نبودیم. در مجموع به دلیل اتفاقات ارزی و مالی که در کشور اتفاق افتاد وزارت ورزش نتوانست تمام بودجه خود را دریافت کند و به طبع نتوانست آن طور که باید و شاید فدراسیون‌ها را حمایت کند و این مسئله به فدراسیون‌ها فشار زیادی آورد. تغییر مبنای نرخ ارز که برای ورزش قهرمانی اهمیت زیادی دارد در این مدت اتفاق افتاد و از آنجا که عمده هزینه‌های کمیته ملی المپیک، استخدام مربیان خارجی، اردوهای خارج از کشور، هتل‌هایی که اجاره می‌کنیم و پول تو جیبی‌های که به ورزشکاران و قهرمانان می‌دهیم همه آنها ارزی است، باید گفت که 60 درصد از هزینه‌های کمیته ملی المپیک ارزی است. وقتی مبنای ارز تغییر کرد و حتی ارز 2500 تومانی به ورزش تعلق نگرفت و مکاتباتی هم که انجام دادیم و قول هم دادند عملی نشد، نهایتا مجبور به خرید ارز آزاد از بازار‌های غیررسمی هستیم و این امر توانایی ما را در مدیریت ورزش به یک سوم کاهش داده است. اما در هر حال ما سال گذشته را به صورت موفق طی کردیم و در این حوزه مشکل خاصی نداشتیم. موضوع اصلاح اساسنامه و چالش‌هایی که در فدراسیون‌ها به وجود آمد و خواسته‌های IOC و OCE از دیگر مسائلی بود که در سال گذشته با آن روبه‌رو بودیم و آنها از ما می‌خواستند که اساسنامه‌ها اصلاح شود و ما به‌عنوان کمیته ملی المپیک وظیفه خود را انجام و اساسنامه را اصلاح و به کمیته بین‌المللی المپیک ارسال کردیم و منتظر پاسخ آنها هستیم. امیدواریم وزارت ورزش نیز در راستای این تعامل و همکاری بتواند نسبت به اصلاح اساسنامه فدراسیون‌ها اقدام کند و این چالش پیش روی ورزش کشور از سر راه برداشته شود. سوال: آیا اصلاح اساسنامه بر روی چشم‌اندازی که برای کسب سومی آسیا و رتبه زیر ده المپیک در نظر داشتید تأثیرگذار بوده است، و آیا می‌توانید به این هدف برسید؟ - در این مسئله تنها بحث مالی و ارزی مطرح نیست و مجموع طرح‌ها و اهدافی که پیش‌بینی شده است در آن تاثیر گذار است، برای اینکه به این هدف نهایی برسیم چند موضوع به هم پیوسته وجود دارد و برای رسیدن به آن باید کمبودهای زیرساخت‌های تخصصی را جبران کنیم. برای مثال ما در قایقرانی یک مکان مناسب نداریم، برای بوکس که می‌تواند یکی از رشته‌های مدال‌آور ما باشد و ما را در بازی‌های آسیایی و المپیک حمایت کند هنوز فضای مناسب نداریم و در بخش‌های مختلف نیز همین کمبودها وجود دارد. طراحی‌هایی که از سال 85 تا 87 انجام دادیم یک طراحی‌ها به هم پیوسته است که یک موضوع به هم پیوسته و مدون را پیگری می‌کند. این طرح چند شاخصه و چند آیتم دارد که آنها باید در کنار هم و موازات هم اجرا می‌شد و هر کدام از آنها که دچار نقصان شود هدف نهایی را با مشکل روبه‌رو خواهد کرد. برای مثال طرحی که در حوزه زیرساخت‌های ورزش کشور طراحی کردیم رسیدن به یک و نیم متر مربع فضای ورزشی به ازای هر نفر بود که امروز به 8/0 مترمربع رسیده است در حوزه بانوان نیز باید به صورت جدی برنامه‌ریزی کنیم اگر می‌خواهیم به جایگاه سومی و یا دومی آسیا برسیم؛ جایگاه دوم آسیا نیازمند 80 مدال طلا است آیا همه آن را باید از بخش مردان سرمایه‌گذاری کرد. اگر قرار باشد این‌گونه برنامه‌ریزی کنیم کار بسیار سختی در پیش داریم و لازم است که زنان نیز در بخش مدال‌آوری وارد میدان شوند. ما باید منابع مالی را متناسب با رشد ورزش کشور تعیین کنیم. زمانی بود که قایقرانی، تیراندازی و تیراندازی با کمان در عرصه ورزش کشور حضور فعالی نداشت اما امروز این رشته‌ها برای ما یک شانس مدال محسوب می‌شود و این نشان می‌دهد که اینها باید بیش از گذشته در رقابت‌های جهانی و بین‌المللی شرکت کنند و حتی لزوم حضور مربی خارجی در آنها احساس می‌شود حتی لازم است این رشته‌ها در برگزاری لیگ فعال تر باشند و باید یک فعالیت گسترده را در سطح کشور انجام دهیم ماحصل این برنامه‌ریزی‌ها نتیجه‌ای است که ما انتظار آن را داریم. مدال را که به‌ آسانی به کسی تقدیم نمی‌کنند بلکه این ما هستیم که باید به دنبال کسب مدال برویم و باید مبارزه کنیم. برای اینکه به یک ورزشکار ویژه و نخبه برسیم باید تمام کشور را پایش و شناسایی کنیم و از دل آنها ورزشکارانی را شناسایی کنیم که قابلیت رشد داشته باشند. این طرحی است که از ابتدای دولت نهم به‌عنوان طرح ورزش کشور بر روی دیوار تمام ورزشگاه‌ها و فدراسیون‌های نصب کردیم و اعتقاد داشتیم که باید زیرساخت‌ها را به حد مطلوب رساند. نمی‌توانیم که تنها در یک استخر که در مجموعه آزادی وجود دارد تمرین کنیم و این حاصل تلاش چندین ساله است که امروز چند استخر استاندارد در کشور داریم. زمانی که در سطح کشور دو استخر استاندارد برای شیرجه نداریم چطور می‌توانیم انتظار داشته باشیم که در این رشته مدال کسب کنیم. وقتی که برای قایقرانی تنها پیست آزادی را داریم که آن هم بارها بازسازی شده، به طبع سطح توانایی برای کسب مدال پایین خواهد آمد. حال باید بپرسیم که مکمل این زیرساخت‌ها چیست؟ و من در جواب باید بگویم که مکمل آن منابع مالی، اردوهای آمادگی، مربیان خارجی و تجهیزات و لوازم مناسب است. اینها یک اجزای به هم پیوسته است که اگر یکی از بخش‌های آن اجرا نشود شانس موفقیت کاهش می‌یابد. سوال: این کمبودها را می‌توان به‌عنوان یک فرصت در نظر گرفت که فکرهای نو ظهوررا در بر داشته‌باشد؟ آیا قبول دارید که برخی از پول های که در ورزش هزینه شده در بخش‌های مناسبی سرمایه گذاری نشده است؟ -به هر حال انسان همواره در حال بررسی عملکرد خود است و یک سیستم نیز باید همین‌گونه باشد و نقاط ضعف و قوت خود را بشناسد و اگر جایی هزینه انجام داده است که لازم نبوده آن را شناسایی کند. وقتی که محدودیت‌های مالی ایجاد می‌شود نگاه‌ها و افکارها بیشتر متمرکز به این مطلب می‌شود. البته ما در سال گذشته در حد مطلوب امکانات نداشتیم و این کاملا مشخص است که برای شناسایی یک قهرمان ممکن است روی هزار نفر سرمایه‌گذاری کنیم و در نهایت از بین آنها یک قهرمان شناسایی شود و در پایان نیز ببینیم که برای این شناسایی 20 میلیارد تومان هزینه کرده‌ایم. قهرمان یک ماشین نیست که به راحتی آن را از نمایشگاه تهیه کنیم بلکه یک انسان است که باید درابتدا ظرفیت‌های آن شناخته شود و سپس طی مراحل مختلف و با هزینه‌های زیاد به قهرمانی برسد. برای رسیدن به یک قهرمان به قله یک دامنه وسیع در پایین قله وجود دارد که باید روی آنها کار شود. تازه زمانی که یک ورزشکار شناسایی و در سطح ملی قرار می‌گیرد باید این را در نظر بگیریم که ممکن است این ورزشکار 200 روز در اردو باشد. بعد اردوهای مختلف برگزار کند و در تورنمنت‌های بین‌المللی شرکت کند که اینها هزینه‌های سنگینی را دارد. آنچه ما در تحلیل بودجه به دولت فرستادیم این است که به اردوها مربی خارجی و تورنمنت‌های بین‌المللی نگاه کامل شود تا زمانی که وارد میدان می‌شود تنها ذهن خود را بر روی قهرمانی متمرکز کند. ورزشکاری که می‌خواهد در عرصه المپیک بازی کند نباید مشکل کرایه خانه و یا غیره را داشته باشد چرا که او کار سختی در پیش دارد و باید تمرکز کامل داشته باشد. اینها همه اجزای اصلی قهرمانی هستند و باید در کنار هم باشند و اگر می‌خواهیم در آسیا دوم شویم و 80 مدال طلا بگیریم باید زیرساخت‌ها کامل و به روز باشند و ابزارهای ورزشی منطبق بر تغییرات جهانی به روز شود . باید بهترین مربیان داخلی و خارجی در اختیار ورزشکار باشد و یک رفاه نسبی برای آنها فراهم شود و در کنار آن نیز شرایط حضور بانوان نیز فراهم شود. سوال: پیش‌بینی شما در مورد جایگاه ایران در مسابقات کره جنوبی چیست آیا با این شرایط در 2014 دوم می‌شویم؟ -‌ اگر شرایط این‌گونه باشد رتبه ما خوب نیست و حتی احتمال دارد از رتبه چهارم خود نیز نزول کنیم. پشت سر ایران کشورهای مثل قزاقستان، هند، چین تایپه و تایلند هستند که با سرعت به سمت کسب جایگاه چهارمی حرکت می‌کنند و اگر ما نتوانیم در این دوره بالاتر از 25 مدال طلا بگیریم جایگاه چهارمی ما به صورت جدی در خطر است. حالا در نظر بگیریم که این اعتباری که در اختیار کمیته ملی المپیک است بخش اعظم آن به صورت ارزی هزینه می‌شود. امروز هزینه بلیط هواپیما سه برابر شده است و هتلی که در کشورهای دیگر کرایه می‌کنیم با دلار سه برابر گرفته می‌شود و این درحالی است که به ما نه ارز 1226 تومانی دادند و نه 2500 تومانی و ما باید سه برابر سال گذشته از بازار دلار سه هزار و 500 تومانی بخریم معنی این حرف از جهت حساب و کتاب این است که بودجه امسال ما یک سوم سال گذشته شده است و این در حالی است که بودجه ما باید افزایش داشته باشد و باید تلاش کنیم که مدال‌های ما افزایش پیدا کند. با تعارف نمی‌توان مدال گرفت و باید یک کار سنگین و با برنامه انجام داد. باید هوشمندانه و با هدف عمل کرد.کار سختی برای بازی‌های کره جنوبی پیش رو داریم و امیدواریم شرایط تغییر کند به‌خصوص اینکه در آستانه تغییر مدیریت سیاسی کشور نیز قرار داریم. 24 خرداد ماه انتخابات ریاست جمهوری در پیش است و تا شهریور ماه در تکاپوی حضور رئیس جمهور جدید هستیم. وقتی که رئیس جمهور بر کرسی ریاست بنشیند تازه زمان معرفی و تغییر وزرا است که این اتفاقات تا مهر و آبان ماه طول می‌کشد تازه زمانی که وزرا در سیستم اداری خود قرار می‌گیرند اول تغییرات در وزارتخانه است و می‌خواهم بگویم که سال 92 برای ورزش از دست رفته است و ما برای بازی‌های کره جنوبی تنها شش ماه فرصت داریم. حالا ما چطور می‌توانیم در این شش ماه بازیکن شناسایی کنیم و اردوها را برگزار کنیم؟ چطور می‌توانیم در این شش ماه منابع مالی بگیریم و سیستم را برنامه‌ریزی کنیم؟ در سیستم مدیریت ورزش در فاصله دو ماه مانده به بازی‌های آسیایی باید در اوج آمادگی باشیم و در مسابقات کار را به پیش ببریم. کار ورزشکار لحظه‌ای است و فرد باید همیشه آماده باشد. ما مسابقات آسیایی، جهانی را در پیش داریم و ورزشکار همیشه باید آمادگی فیزیکی،‌روحی، جسمی و تاکتیکی داشته باشد و هر لحظه افت کرد باید بدانیم که این یک زنگ خطر است. مقداری از افت‌های ورزشکاران پس از مسابقات طبیعی است ولی اگر این نزول زیاد باشد خطرناک است و باید سریع عمل کرد. من در اینجا برای بازی‌های کره‌جنوبی اعلام خطر می‌کنم و اعلام می‌کنم که جایگاه ما در رده چهارم آسیا در خطر است. ما سال قبل 55 میلیارد بودجه داشتیم که امسال به 45 میلیارد کاهش یافته است و ارز نیز سه برابر شده است و ما بیش از یک‌سوم کاهش سقف بودجه داشته‌ایم البته باید از دولت به دلیل اختصاص بودجه سال گذشته تشکر کنم و ما بالاترین دریافتی را در سال گذشته داشتیم. ما باید بودجه خود را در ابتدا برای مخارج کمیته برداریم و بعد نیز مابقی آن را بین 50 فدراسیون تقسیم کنیم و حالا حساب کنید که چه بودجه کمی در اختیار فدراسیون‌ها قرار می‌گیرد. فدراسیون‌ها مقداری کمی بودجه از کمیته ملی المپیک دریافت می‌کنند و مقداری نیز وزارت ورزش به آن کمک می‌کند که البته وزارت ورزش نیز امسال در شرایط مالی مناسبی قرار ندارد. سوال: در اصلاح‌ اساسنامه وزارت ورزش اعتقاد دارد که نیازی به اصلاح آن وجود نداشته در این خصوص توضیح دهید؟ -‌ من بعید می‌دانم که وزارت ورزش چنین نظری داده باشد. آیا تصمیم اصلاح اساسنامه در اختیار ما است؟ تغییرات اساسنامه در داخل ایران نیست بلکه در نشست‌های IOC احکامی مبنی بر اصلاح اساسنامه‌ها صادر می‌شود و همه کشورها باید آن را انجام دهند. ما مشکلی در خصوص برگزاری انتخابات قبل از اصلاح اساسنامه نداشتیم اما این IOC بود که از ما خواست انتخاباتی برگزار نشود و تغییراتی نیز که در فدراسیون‌ها انجام شد مزید بر علت شد و آنها را بر اصلاح اساسنامه کمیته ملی المپیک و فدراسیون‌ها و بازگشت روسای برکنار شده تاکید کرد و اینها را به‌صورت کتبی به ما اعلام کردند وطبیعی است که باید به این خواسته توجه می‌کردیم. IOC از ما خواست که علاوه بر اصلاح اساسنامه، روسای برکنار شده را برگردانیم و ما آن را به وزارت ورزش اطلاع دادیم در جلسه‌ای که با وزارت ورزش انجام دادیم وزیر علی‌رغم تمام استدلال‌هایی که آورد به این نتیجه رسید که این سه کار باید انجام شود و این موضوع نه دست وزارت ورزش است نه دست کمیته ملی المپیک. سوال: این بحث مطرح است که علی‌آبادی در زمان خود چندین رئیس فدراسیون را برکنار کرد چرا درحال حاضر توجه IOC بر این سه فدراسیون معطوف شده است.؟ -‌ حتما علی‌آبادی روسای فدراسیون‌ها را براساس مقررات و قانون عوض کرده و بهانه‌ای دست کسی نداده و چارچوب‌ها را رعایت کرده است. سوال: یعنی در برکناری این روسا نیز باید چارچوب‌ها رعایت می‌شد؟ - IOC علاقه‌ای به مداخله در مسائل ریز کشورها ندارد اما یک زمانی چهار فدراسیون با هم عوض می‌شوند و یا اینکه خود روسا اعلام شکایت می‌کنند و طیبعی است که فدراسیونهای جهانی و کمیته بین المللی المپیک پیگیر آن می شوند که ما هم باید بطور منطقی برای کارمان دلیل قانع کننده بیاوریم. سوال: برای بازگشت روسا و تعامل با وزارت ورزش جلسه‌ای برگزار کرده‌اید؟ -‌ ما با وزارت ورزش به‌عنوان یک نهاد رسمی و دولتی در تعامل هستیم و جز تغییر اساسنامه ها که ما هم معتقدیم، باید اصلاح شود و یا اینکه اساسنامه کمیته ملی المپیک براساس قوانین باید درست شود در بقیه مسائل دنباله‌رو IOC نیستیم و مسائل را از طریق آنها دنبال نمی‌کنیم امیدواریم به زودی این مسائل حل شود. سوال: در مورد حذف کشتی چه اقداماتی انجام داده‌اید؟ متأسفانه فدراسیون کشتی مدت زیادی است که در خواب است و ما در این مورد ضرر زیادی داده‌ایم. کمیته ملی المپیک چه اقدامی انجام داده است؟ - کمیته ملی المپیک یک اقدام وسیع انجام داده است. شما می‌دانید که حذف کشتی در دست ایران نیست ولی ما می‌توانیم به عنوان یکی از قدرت‌های این رشته پیگیر مسئله باشیم. کمیته ملی المپیک با IOC و OCA و FILAمکاتبه کرده‌ است و من به تمام کمیته‌های المپیک دنیا نامه زدم و ژاک روک به نامه ما پاسخ داده و اعلام کرده که تصمیم آنها قطعی نیست. البته دلایلی را مبنی بر عدم حضور تماشاگران در کشتی مطرح کرده است که این موضوع مربوط به ایران نیست. بعلاوه همه جای دنیا تلاش می‌کنند تا ورزش خود را وارد المپیک کنند و ما نیز تلاش می‌کنیم که کشتی را بر المپیک حفظ کنیم. من امیدوارم با کار گسترده‌ای که انجام داده‌ایم کشتی در المپیک بماند البته فدراسیون کشتی کشورمان نیز باید احیا شود و به‌صورت جدی این مسئله را پیگیری کند نباید از یاد برد که این مسئله مربوط به امروز نیست و ممکن است در آینده رشته‌ای دیگر حذف شود و یک رشته‌ای که مورد علاقه مردم جهان است وارد آن شود. برای مثال ووشو در دنیا طرفدارانی پیدا کرده که فدراسیون‌های آن برای ورود به المپیک تلاش می‌کنند. در حال حاضر هشت رشته آماده ورود به المپیک هستند که کشتی نیز یکی از آنهاست. سوال: شما شانس کشتی را چقدر می‌دانید؟ -شانس کشتی را کم نمی‌دانم چرا که کشورهای مانند ایران، روسیه، ترکیه و امریکا به صورت جدی پیگیر این مسئله هستند. سوال:‌ چرا نماینده‌های ایران در کرسی‌های آسیایی و جهانی کم هستند آیا ما دیپلماسی ورزشی نداریم؟ -این مسئله به تغییرات دائمی برمی‌گردد. ما ساختار ورزشمان درست نیست مثلا فدراسیون‌ها که باید با کمیته ملی المپیک کار کنند زیر نظر وزارت ورزش هستند و کمیته اختیاری روی آنها ندارد. در قانون ورزش برای وزارت ورزش قوانین خاصی تعیین شده و باید ورزش همگانی فعال و زیرساخت‌ها را قوی کنددر حالی که کمیته ملی المپیک وظیفه قهرمان‌پروری و حضور در بازی‌های آسیایی وجهانی را دارد. سوال: اگر این اشکال قانونی وجود دارد آیا مجلس نباید در آن ورود کند؟ - ما این مسئله را پیگیری کردیم ولی به نتیجه نرسیدیم. سوال: اگر مجلس تصویب کند که فدراسیون‌های المپیک زیر نظر کمیته ملی المپیک فعالیت کنند مشکلات حل نمی‌شود؟ -‌این پیشنهاد شما است و بسیار هم خوب است. ما می‌گویم که بازی‌های المپیک و آسیایی کار کمیته است و وزارت ورزش باید بر روی ورزش همگانی کار کند اما به هر جهت در طول سال‌ها چون اقتدار نظام در دست دولت است NGO ها در آن ضعیف هستند. در همه بخش‌های خصوصی هم این مشکل وجود دارد لذا وزارت ورزش از این اقتداری که دارد استفاده می‌کند و روی فدراسیون‌ها اعمال حاکمیت می‌کند. این حرف درست است که باید یک تغییر ساختاری داشته باشیم و وزارت ورزش باید از کمیته یک گزارش در خصوص عملکرد آن بخواهد. ما قبول داریم که وزارت ورزش بالا دست کمیته ملی المپیک است اما مسئول سیاستگذاری است نه اجرا و قرار نیست وزارت ورزش تیم داشته باشد و یا سالن ورزشی و باشگاه در اختیار داشته باشد. ما یک بدنه حجیم ایجاد می‌کنیم و کسی نمی‌تواند آن را مدیریت کند ما باید این امر را به بخش خصوصی واگذار کنیم. ما زمانی که بزرگ‌ترین کارخانه‌ها را به بخش خصوصی واگذار می‌کنیم چه معنی دارد که تعدادی استخر و سالن کوچک به دست دولت اداره شود. اینها باید دست بخش خصوصی باشد تا ورزش سیرصعودی خود را طی کند. من اعتقاد دارم که اگر وظایف تعیین شود و وزارت ورزش از جایگاه اجرایی به سمت یک جایگاه مدیریت و سیاستگذار قرار بگیرد ورزش کشور رشد چشمگیری خواهد داشت. سوال: اهالی ورزش باید چه کارهایی انجام دهند که صحبت های اخیر مقام معظم رهبری در دیدار با اهالی ورزش عملی شود؟ - متاسفم که به دلیل سفر نتوانستم در این جلسه باشم و این موضوع در سال 91 باعث حسرت من شد. این سوال شما به اصلاح ساختار بر می گردد و باید مشخص شود که چه کسی باید پاسخگو باشد و چه کسی باید سوال کند در این زمان باید مشخص شود کمیته ملی المپیک باید سوال کند یا وزارت ورزش و جوانان، متاسفانه جایگاه ها جابه جا شده است و مجری و ناظر یکی شده است و کسی نیست که سوال بپرسد. هر کسی باید کار خودش را به درستی انجام دهد و باید حوزه فعالیت خود را مشخص کند. اخلاق از وظایف وزارت ورزش است و باید با سازماندهی و تعیین آیین نامه آن را عملی کند و با ورزشکارانی که خلاف شئونات ایران و اسلام و جایگاه قهرمانی خود عمل می کنند برخورد کنند. در رسانه ها هم هر کسی بی حاشیه باشد، فراموش می شود و کسی که جریان ساز باشد در رسانه ها حضور پیدا می کند و این خوب نیست سوال: در انتخابات کمیته ملی المپیک شرکت می کنید؟ -من برای انتخابات شورای شهر ثبت نام کردم و فکر میکنم شورای شهر تهران از جایگاه بالایی برخوردار است چراکه تهران، پایتخت جمهوری اسلامی و نماد آن در دنیا است و با 7.5 میلیون جمعیت که بخش عمده آن را نخبگان و زبدگان تشکیل می دهد از جایگاه ویژه ای برخودار است و مرکز سیاسی و اقتصادی ایران محسوب می شود.تهران باید از نگاه مردم و از نگاه جهان نمونه باشد. این هوایی که امروز مردم تنفس می کنند، ترافیکی که وجود دارد و زلزله که تهران را تهدید می کن، در شان نظام جمهوری اسلامی با این توانمندی هایی که دارد، نیست. این شهر باید مجهز به بهترین امکانات مکانیزه و حمل و نقل باشد من اگر در شورای شهر رای بیاورم، ممکن است در بخش کمیته ملی المپیک تجدید نظر کنم و این مسأله بستگی به آینده دارد. سوال:یعنی شما پیش بینی میکنید که انتخابات کمیته ملی المپیک بعد از انتخابات شورای شهر و ریاست جمهوری است؟ - نمی دانم، اگر انتخابات کمیته ملی المپیک قبل از شورای شهر باشد، به طبع شرکت میکنم و به دلیل NGOبودن کمیته می توانم در هر دو انتخابات شرکت کنم و اگر مسئولین امر تشخیص دهند که در شورای شهر بهتر می توانم خدمت کنم، بعدا تصمیم میگیرم.
ارسال نظر: