اخبار آرشیوی
حسین ساوهشمشکی: در المپیک سوچی و با مقایسه با بازیهای ونکوور پیشرفتی نداشتهام/ برای بدنسازی المپیک باید خودمان هزینه کنیم/ کلا برای المپیک ۱۴ مسابقه دادیم، شش رقابت در ترکیه و هشت مسابقه هم در ایران/ بیشتر بچههای المپیکی ۴۰ مسابقه دادهاند
به گزارش «نسیم»، ساوه شمشکی که در مراسم افتتاحیه پرچمدار ایران بود و با تجربه ترین عضو تیم ملی است، سعی می کند مشکلات اسکی را موشکافی کند. گفت وگوی او با پایگاه اطلاع رسانی وزارت ورزش و جوانان را بخوانید: از چهل و یکمی در بازی های ونکوور به سی و یکمی در بازی های سوچی رسیدی، این می تواند موفقیت باشد؟ برای من موفقیت نبود. چرا؟ من المپیک قبلی با نفر اول 17 ثانیه اختلاف داشتم، این المپیک هم همین اختلاف را دارم. یعنی در چهار سال هیچ پیشرفتی نداشته ای؟ پیشرفت چطور به دست می آید؟ باید تمرین کنی. ما در این چهار سال در جا زده ایم. محمد ( کیادربندسری) نتیجه اش از من بهتر شد. او چهار سال از من جوانتر است و به امید خدا المپیک بعدی هم نتیجه اش بهتر می شود. در این مسابقات پنج نفری که از نظر زمانی به من نزدیک بودند، تا حدودی از نظر جسمانی بهتر از من بودند. اما فکر می کنم فقط دو قسمت از آخر مسیر را من بدتر از آنها رفتم. آن هم به خاطر خستگی بود، بقیه مسیر را من جلوتر بودم. برای من زیاد اهمیت ندارد که بتوانم زمانم را یک ثانیه بهتر کنم، چون برای من تاثیری در رده بندی ندارد. من هر سال باید طوری کنم که دو سال بهتر اسکی کنم تا یک
کم به نفرات اول نزدیکتر شوم. همه چیز که دست من نیست. من تلاش کنم و بتوانم بدنسازی ام را بهتر کنم، ولی در دروازه و مسیری تمرین نکرده ای که مشابه مسیر این مسابقات باشد، ایراد از من و مربی ام نیست. مشکل از سیستم است. یکی از مشکلات شما با طولانی بودن مسیر بود. ما در مسیر 27 ثانیه ای تمرین داشتیم و مسابقه 45 ثانیه ای دادیم و در المپیکی شرکت کردیم که مسیرش یک دقیقه و سی ثانیه بود. این ها همه تفاوت است. یک دقیقه و سی ثانیه مسیر را باید حفظ کنی. ما از نظر ذهنی هم کم می آوریم. بدنی اش که بماند. می گویید بدنسازی نکردیم، برنامه بوده انجام ندادید، یا اینکه برنامه ریزی نشده بوده؟ من و محمد بدنسازی داشتیم. ولی بدنسازی ما برای المپیک نبود. برای بدنسازی المپیک باید خودمان هزینه کنیم. من باید برای اسکی هزینه کنم یا برای بدنسازی؟ امیدوارم که همه اینها درست شود که نمی شود. چه دلیلی وجود دارد که درست نمی شود؟ چهار سال قبل جلسه داشیتم و قول دادند که همه چیز بهتر می شود، اما نشد. چه چیزی باید بهتر شود که نمی شود؟ ما مربی فرانسوی داریم از زمانی که مربی ما شده، من فقط 10 جلسه با او تمرین کرده ام. با بقیه المپیکی ها هم شاید پنج روز
دیگر هم با او کار کرده باشند. الان مربی ایران است؟ مربی ایران است، ولی با نوجوانان کار می کند. ایران مربی که الان کنار شما نیست، برای چه کاری استخدامش کرده اند؟ استخدام کرده اند که کار کند ولی کمرش مشکل داشت و جراحی کرد و نتوانست همراه تیم باشد. می توانستیم هزینه این مربی را برای تمرین تیم بگذاریم تا بچه ها یکی دو ماه بیشتر اسکی کنند. واقعا یک ماه و دو ماه بیشتر تمرین کردن، تاثیر دارد؟ خود شماها می گویید اکثر بچه های المپیکی تابستان را در نیمه کره جنوبی تمرین می کنند و زمستان را در اروپا. با یک ماه بیشتر که چیز زیادی عوض نمی شود. ما کلا برای المپیک 14 مسابقه دادیم، شش تا ترکیه و هشت مسابقه هم در ایران. بیشتر بچه های المپیکی چهل مسابقه داده اند. هر چقدر هم غر بزنیم به جایی نمی رسد. این مشکلات همیشه گفته شده، چرا ارده ای برای حل کردنش وجود ندارد؟ ما می گوییم، ولی این حرف های ما زیر سایه انتقاداتی قرار می گیرد که یک عده برای منفعت شخصی انجام می دهند که بیشتر بی مورد است . چه منفعتی؟ مثلا اینکه می خواهند جایگزین یکی شوند، سرمربی شوند. به خدا ما بهتر از علیداد( ساوه شمشکی) نداریم. 18 سال عضو تیم ملی بوده، چهارسال
کمک ایوان( سرمربی سابق تیم ملی) بوده و یک سال است که با ما کار می کند. اگر کسی هست که شش صبح بتواند پیست باشد، معرفی کنند. با این ناامیدی که داری، به نظر می رسد که می خواهی بعد از دو المپیک، کنار بکشی؟ نه ناامید نیستم. در هر مسابقه ای که شرکت می کنم، یک چیز جدیدی یادمی گیرم و برای خودم اندوخته ای می شود. جدا از مسایل مالی و نتیجه اش چیزی که برای خودم من می ماند، چیزهایی است که یاد می گیرم. از این المپیک چه چیزی برایت ماندگار می شود؟ این المپیک خیلی ها چیزها داشت. اما مهمترین این است که فهمیدم در رنکینگ استارت که من نفر هشتاد و سوم بودم، می توانم به عنوان نفر پنجاهم استارت کنم. خیلی راحت می توانم به این نفراتی که قبل از من بودند، برسم. راهش را هم یاد گرفته ام که یک کم سرمایه می خواهد. برای چهار سال بعد برنامه ریزی می کنی؟ فعلا مسابقات جهانی را در پیش داریم و به آن فکر می کنم. البته اگر تا قبل از این مسابقات، مدام برای ما مسابقه نگذارند و بتوانیم برای تمرین هم در یک پیست خوب برویم. مسابقه دادن به ضررتان است؟ مسابقه را باید زمانی بدهی که حداقل دو ماه تمرین داشته باشی. ما بیست روز اسکی می کنیم و بعد مسابقه می
گذارند. برای چهار نفر اول تیم ملی یک کم راحت تر است اما به فکر کسانی باشند که از نفر هفتم به بعد هستند. فصل بدنسازی و مسابقات هر رشته ای مشخص است. مشخص است . ما هم با اروپایی ها مسابقات را شروع می کنیم ولی فصل تمرین فرق می کند. ما از مهر و آبان به پیست می رویم و اروپایی ها از تیر و مرداد. ما آذر مسابقه می دهیم و آنها آبان. صد دلار نفری جایزه گرفتید، واقعا رسیدن به رده سی و سی ویکمی، فقط صد دلار ارزش داشت؟ توقع این صد دلار را هم نداشتیم. چهار سال قبل در جلسه با مسئول وقت ورزش جلسه داشتیم گفت چه مشکلاتی دارید، گفتیم مسابقه، لوازم، حقوق. برای پنج ماه، ماهی دویست و پنجاه هزارتومان حقوق می دادند و بیست درصد هم برای مالیات کم می کردند. چهار سال گذشت حقوق ما شد، چهار صد هزار تومان. دو تا هم چوب اسکی گرفتیم و یک ماه هم به تمریناتمان اضافه شد. این کل پیشرفت ما بود. قرار بود اگر جز سی نفر اول باشید، 10 میلیون تومان جایزه بگیرید، الان خیلی از این رده فاصله ندارید، فکر می کنید این جایزه را بدهند؟ نمی دانم ولی یک گلایه دارم. قبل از این که به المپیک بیاییم، جلسه ای را با آقای گودرزی، وزیر ورزش داشتیم. به ما گفتند که
المپیک، المپیک است و بچه های زمستانی و تابستانی فرقی نمی کنند. اما به نظرم فرق داریم. بچه هایی که برای المپیک تابستانی سهیمه گرفته بودند، 10 میلیون تومان پاداش گرفتند اما کسی نگفت که این پاداش به ما هم تعلق می گیرد .