اخبار آرشیوی
چاپ دوم کتاب "یکی از این روزها به بلوغ رسیدم" حاوی یادداشتهای روزانه یکی از رزمندگان دفاع مقدس در ایام نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران عرضه میشود
این کتاب در 305 صفحه، تیراژ دو هزار و 500 نسخه و با قیمت چهار هزار و 500 تومان توسط سوره مهر منتشر و در نمایشگاه کتاب تهران در دسترس علاقهمندان قرار میگیرد.
این کتاب شامل یادداشت های روزانه نجیمی در طول 2350 روز در جبهه است که با ویراستاری مهدی عقابی پیش از این توسط سوره مهر منتشر شده بود و حالا و در آستانه بیست و چهارمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران به چاپ دوم رسیده است. نجیمی در این باره گفت: سال 1360 و در سن 13 سالگی وارد جبهه شوش دانیال شدم و در هر فرصت، تمام اتفاقات دفاع مقدس را با جزییات یادداشت میکردم که بعد برای اینکه اینکه خاطرات کامل شود تمام اسناد مربوط به آن عملیات ها و رویدادها را جمع آوری کردم و در پاورقی این کتاب آمده است. این رزمنده درباره محتوای این کتاب اظهار داشت:در این کتاب به عملیاتهایی مانند فتحالمبین،بیتالمقدس، رمضان، والفجر مقدماتی، بدر و والفجر 8 پرداخته شده است که البته مثلا در مورد عملیات محرم کامل نیست و در واقع چکیدهای از جنگ پرداخته شده است. نجیمی افزود:البته قصد دارم همین کتاب را با تمام آن 800 صفحه خاطراتم به اضافه اسناد و مدارک این دوران در 10 جلد کتاب 170 تا 180 صفحه ای منتشر کنم که تاکنون 2 جلد از این کتاب ها آماده است و اسناد و مدارک آن را هم جمع کردم که قرار است با آقای سرهنگی صحبت کنم و در صورتی که آنها قبول
کنند که از حجم خاطرات کم نشود آنها را در اختیار دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری می گذارم. این رزمنده و جانباز جنگ تحمیلی در مورد عنوان این مجموعه کتاب ها هم گفت: عنوانی که برای این مجموعه انتخاب کرده ام 2350 روز در جنگ است و دلیل انتخاب آن هم این است که من حدود 78 ماه یا 2350 روز سابقه جبهه دارم و در 16 عملیات که برخی از اینها در چند مر حله صورت گرفت،حضور داشته ام. در بخشی از این خاطرات آمده است:«صدای عراقی ها نزدیک شده بود.آنها تیراندازی کنان جلو می آمدند. سرم را آهسته بالا بردم؛به طرف من می آمدند و بین راه بچه ها را تیر خلاص می زدند.خیلی نزدیک شده بودند. با یک رگبار،چند نفرشان را به درک فرستادم. دوباره اطرافم را انفجار نارنجک و گلوله فرا گرفت.عراقی ها پی در پی «آر پی جی» و گلوله شلیک می کردند تا از کشته شدن من اطمینان پیدا کنند.باز آتش آنها قطع شد.دیگر احتمال زنده ماندن کسی را نمی دادند.»