اخبار آرشیوی

کدخبر: 248819

هوشنگ مرادی کرمانی: ‌نویسنده می‌تواند برای مردم بنویسد، بدون اینکه آثارش مبتذل شوند و کیفیت آن‌ها پایین بیاید/ انتشار چاپ بیست و سوم "قصه‌های مجید" نشان می‌دهد که بچه‌ها هنوز هم کتاب می‌خوانند

مرادی کرمانی روز گذشته در فروشگاه مرکزی شهر کتاب با بیان این‌که هفت سال قبل از او دعوت شده تا به آموزش و پرورش برود، گفت: در آن زمان، 20 سال بود که کتاب‌هایم حق ورود به آموزش و پرورش را نداشتند؛ چرا که می‌گفتند معلوم نیست شخصیت مجید در کتاب "قصه‌های مجید" ارمنی است یا مسلمان، و دینی در قصه‌ها مشاهده نمی‌شود و داستان‌ها صرفا برای سرگرمی نوشته شده است.
خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) نوشت: هوشنگ مرادی کرمانی روز گذشته در فروشگاه مرکزی شهر کتاب با علاقه‌مندان به ادبیات دیدار و گفتگو کرد. این نویسنده‌ پیشکسوت در آغاز سخنانش با اشاره به این‌که در گذشته، نویسندگان برای عده‌ای خاص می‌نوشتند، اظهار کرد: امروز بهتر است نگاه دیگری داشته باشیم؛ ‌نویسنده می‌تواند برای مردم بنویسد، بدون این‌که آثارش مبتذل شوند و کیفیت آن‌ها پایین بیاید. او در ادامه در تعریف هنرمند با ذکر خاطره‌ای از سفرش به سیرجان کرمان، گفت:‌ در آن‌جا مرا به محلی به نام باغ سنگی بردند. پیرمرد چوپان کر و لالی آن‌جا را با درخت‌های خشک‌شده و سنگ ساخته بود و افرادی که آن‌جا بودند، اعتقاد داشتند پیرمرد دیوانه است؛ اما من تصور می‌کنم که او هنرمند است و در آن بیابان توانسته از خلاقیت خود استفاده کند. در ادامه از مرادی کرمانی خواسته شد تا بخشی از داستان‌هایش را بخواند که او در پاسخ گفت: در برنامه‌هایی که با مرحوم فریدون مشیری می‌رفتیم، به علاقه‌مندانش می‌گفت که من شاعر خوبی هستم و شعر خوب زیاد دارم، به من نگویید شعر «کوچه» را بخوان. اما پس از آن‌که شعری می‌خواند که به دل مردم نمی‌نشست، همه می‌گفتند «کوچه» را بخوان و پیرمرد ناراحت می‌شد. هوشنگ مرادی کرمانی در پاسخ به سؤالی مبنی بر این‌که با مرحوم مهدی آذریزدی از لحاظ تنهایی شباهت‌هایی دارد، ‌گفت: شباهت‌هایی با آذریزدی از نظر جغرافیا دارم؛ ‌اما من مثل او تنها نیستم؛ زن و سه بچه و دوستان و آثار زیادی دارم و نباید توقع داشته باشید همه‌ی آدم‌ها شبیه هم باشند. البته من و آذریزدی هر دو بچه‌ی فقر و روستا هستیم و سختی‌هایی که او کشیده، من هم کشیده‌ام. نویسنده‌ی «قصه‌های مجید» درباره‌ علاقه‌مندی کودکان و نوجوانان به کتاب در عصری که بازی‌های رایانه‌ای و تفریحات دیگر وجود دارد، اظهار کرد:‌ چاپ 23 «قصه‌های مجید» منتشر شد و این نشان می‌دهد که بچه‌ها هنوز هم کتاب می‌خوانند. مرادی کرمانی با بیان این‌که هفت سال قبل از او دعوت شده تا به آموزش و پرورش برود، گفت: در آن زمان، 20 سال بود که کتاب‌هایم حق ورود به آموزش و پرورش را نداشتند؛ چرا که می‌گفتند معلوم نیست شخصیت مجید در کتاب «قصه‌های مجید» ارمنی است یا مسلمان، و دینی در قصه‌ها مشاهده نمی‌شود و داستان‌ها صرفا برای سرگرمی نوشته شده است. او افزود: ‌در اکثر افراد، ذهنیت دیکتاتوری وجود دارد که تصور می‌کنند کتاب درسی فقط باید بر اساس سلیقه‌ی خودشان نوشته شود. این موقعیت باعث می‌شود فضایی که باید در کتاب‌ها باشد و چیزی که طعم شیرین ادبیات را زیر زبان بچه‌ها بچکاند، ‌وجود نداشته باشد. این نویسنده‌ی آثار کودک و نوجوان ادامه داد: در آن سال‌ها، نادر ابراهیمی هم حرف‌های من را می‌گفت. ‌من نیز در آن زمان می‌گفتم که کتاب درسی را اگر بتکانی، اخلاق از آن می‌ریزد، بچه‌ها به قدر کافی از اطرافیان‌شان نصیحت می‌شنوند و این‌گونه از کتاب‌های درسی فراری می‌شوند. مرادی کرمانی در رابطه با خلاقیت در آثارش افزود: کسانی که کار خلاق می‌کنند، دست خودشان نیست و به طور ذاتی می‌توانند خلاق باشند و من هم دست خودم نبود. او با بیان این‌که در کتاب «شما که غریبه نیستید» بیش‌تر از بقیه‌ی آثارم خودم بوده‌ام، ‌افزود: در کتاب «هوشنگ دوم» که ادامه‌ای است بر «شما که غریبه نیستید»، در رابطه با همزاد انسان‌ها گفته‌ام و معتقدم هر کس دو شخصیت دارد؛ یکی شخصیتی است که در طول روز نقش بازی می‌کند و دیگری شخصیتی است که در تنهایی هر کس وجود دارد و هوشنگ دوم، شخصیت اصلی من است که شاخک‌های تیزی دارد و از هر چیزی که می‌بیند، داستانی می‌نویسد و یک بچه‌ی روستایی و یتیم و فقیر است. او افزود: «هوشنگ دوم» که همیشه مرا وادار می‌کند بنویسم، شرح زندگی آدمی است که بسیاری از شغل‌ها مانند کتاب‌فروشی، شاگرد نانوایی و نوشابه‌فروشی و غیره را تجربه کرده است. مرادی کرمانی با تأکید بر این‌که نباید نگران این باشیم که علاقه‌های بچه‌های‌مان تغییر کند،‌عنوان کرد: ما در جهانی زندگی‌می‌کنیم که بسیار کوچک است، ‌در خانه‌ای زندگی می‌کنیم که سقف ندارد و هر چقدر که درها را قفل بزنیم، باز هم برف و باران از سقف داخل می‌آید. بچه‌ها به قهرمان نیاز دارند؛ به طور مثال، «شاهنامه» و کتاب‌هایی مانند آن بسیار خوب و عزیز هستند؛ اما ابزاری را که غربی‌ها برای نشان دادن قهرمان‌های‌شان دارند، ما نداریم. او در ادامه در رابطه با کتاب «هوشنگ دوم» اظهار کرد: «هوشنگ دوم» زندگی‌نامه‌ی خودنوشت من است و درباره‌ی آن می توانم بگویم که چکیده‌اش صداقت است و بیش‌تر از 60 سال بحران‌ها و مرارت‌ها را نوشته‌ام و کتاب باعث شده است تا افرادی تشویق شوند و زندگی‌نامه‌ی خود را بنویسند. هوشنگ مرادی کرمانی در بخشی از این برنامه، قسمتی از کتاب «پلوخورش» خود را خواند. او تا پایان برنامه به احترام مخاطبانش، ایستاده به سؤال‌های آن‌ها پاسخ داد
ارسال نظر: