اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم» این شاعر در گفتگو با هفته‌نامه "مثلث" با بیان این مطلب افزود: - واقعا روزگار حرف نو زدن گذشته است یا اگر به سر نیامده باشد، الان وقتش نیست. - آیا حرف‌هایی که در شعر امروز از عشق زده می‌شود، واقعا عشق است؟ - فکر می‌کنم ما برای شاعر بودن به دنیا نیامده‌ایم. شاعر بودن یک بخشی از وجود ماست، یک بخشی از علاقه‌هاست. - اینکه مردم امروز از گذشته یک مقدار فاصله گرفته‌اند، بخشی از آن به خاطر تغییر سریع دنیا است. - ما در ایران در یک فرصت تاریخی و در یک بخشی از تاریخ زندگی می‌کنیم که ناگهان خیلی از تکنولوژی‌هایی که برای دوره‌های قبلی بود به همراه تکنولوژی‌های تازه یکدفعه سرازیر شدند و ما قبل از اینکه دوران مدرن را بگذرانیم، با یک جهش عظیم خود را در بطن یک دنیای تازه یافتیم و ابزارها فرهنگ خودشان را به جامعه ما تحمیل کرده‌اند. - اگر به نمایشگاه کتاب بروی می‌بینی سیصد عنوان شعر تازه از شعرای جوان منتشر شده است ولی خیلی از اینها بی‌تعارف به درد خواندن نمی‌خورد. بسیاری از شاعران معاصر سیاه‌مشق‌هایشان را به عنوان شعر منتشر می‌کنند ولی به نظر من باید کمی تامل کرد. - هرچه انسان سواد، دانش و اطلاعات فرهنگی، تاریخی، قرآنی و ادبی‌اش بیشتر می‌شود بیشتر می‌تواند از شعر حافظ لذت ببرد و تلمیحات آن را پیدا کند. - ویژگی شعر بعد از انقلاب این است که ویژگی سبک مشخصی ندارد و این تلاش که ما بخواهیم شعرهای امروز را به سبک‌های گذشته منتسب کنیم کار بیهوده‌ای است. - شعر کلاسیک امروز ترکیب و مجموعه‌ای از همه سبک‌ها است که شاعر به تناسب حال و هوای که دارد دست به تلفیق یا ابداع یا التقاط می‌زند. - در دهه 70 تلاش می‌شد یک نوآوری تازه در شعر ایجاد کنند و چقدر در فرم و شکل غزل دستکاری کردند تا این نوآوری را حاصل کنند اما این اتفاق نیفتاد. - - من با تراشیدن وجه تنزیهی برای افعال آدم‌هایی که از خیط و خطا سرشارند مخالفم. - عده‌ای برای اینکه خودشان را متعالی‌تر از دیگران نشان دهند دکان باز کرده و از الهام و این قبیل مسائل سخن می‌گویند تا خود را آدمی شیدایی معرفی کنند.