اخبار آرشیوی
محمدرضا سرشار در گفتگو با «نسیم»: نویسندگان داستانی با کارهای مذهبی چندان آشنا نیستند اگر هم مطلع هستند حوصله آن را ندارند؛ چون میدانند خوانندگان معمولی متوجه کمبودهای آثار آنها نمیشوند، هر داستانی را مینویسند/ این آثار اندک و مشکل اصلی شان نیز طراحی پیرنگی جدید است
این نویسنده و منتقد ادبی همچنین درباره وضعیت داستانهای مذهبی به «نسیم»، گفت: - متاسفانه تعداد آثار اخیر بسیار اندک هستند و مشکل اصلی این داستانها طراحی یک پیرنگ جدید است که نویسنده باید در عین حال که مسلمات و واقعیات تاریخی را در مورد پیامبران و ائمه رعایت کند باید عملا داستانی نو را خلق کند. - مشکل دیگر این است که غالب مردم این داستانها را از پیش میدانند و نویسنده باید آن چیزی را که مردم بارها بارها در کتابهای تاریخی یا دیگر جاها شنیدهاند، به گونهای بنویسد که همان افراد دوباره آن را بخوانند. - این کار بسیار دشواری است و هنر بسیاری در طراحی پیرنگ و نوشتن نیازمند است تا بتواند آن حالت انتظار و تعلیق را برای مخاطب ایجاد کند و دشورای بعدی آن است که باید به چارچوب تاریخی نیز مسلط باشد. - نکته دیگر درباره داستانهای تاریخی، پرداخت آنهاست که فوقالعاده دشوار است و علت آن این است که داستانی که در صدر اسلام اتفاق افتاده و به مردمانی باز میگردد که به این مرز و بوم تعلق ندارند و فرهنگ خاص خود را دارند. - داستانی که 1400 سال پیش اتفاق افتاده و اگر بخواهیم داستانی در مورد مردم بنویسم نمیتوانیم این کار را بکنیم
زیرا جزئیات چندانی را در مورد زندگی آنها نمیدانیم. طرز صحبت، طرز پوشش، غذایی که آنها می خوردند و... اطلاع زیادی در دست نیست. - این قبیل کارها را یا نویسندگان داستانی ما با آنها آشنا نیستند و یا احتمالا اگر هم میدانند حال و حوصله آن را ندارند. خصوصا اینکه می دانند خوانندگان معمولی متوجه کمبودهای آثار آنها نمیشوند، داستانهایی را مینویسند و منتشر میکنند. علت عمده کمبود این گونه آثار این است.