اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، این شاعر در بخش‌های دیگری از اظهارات خود افزود: - شاعرانی مانند فردوسی که تفکرات شیعی خود را در لباس کلمات به آیندگان فهماندند، در مواقعی که حکومت اجازه ستایش پیامبر پاکی ها و ائمه اطهار را نمی دهد باز هم می توان این بزرگواران را ستایش کرد و این کار راه حلی جز سرودن شعر ندارد. - ما از سده چهارم هجری به بعد شاهد ظهور جریان شعر آیینی ومخصوصا شعر شیعی هستیم که متاسفانه بسیاری از این آثار ارزشمند طی جنگ ها و هجمه های گوناگون به تاراج رفت و تنها گوشه ای از آن اثار باقیست که البته همان مقدار بسیار مفید فایده برای آیندگان تا همین امروز قرار گرفته است. - تقریبا از این دوره به بعد کسی را در ادبیات فارسی پیدا نمی کنید که نعت رسول اکرم و مدح ائمه اطهار نکرده باشد. این وصف و مدح به دو صورت اتفاق می افتاد مستقیم و غیر مستقیم، طریق اول که ملحم از احادیث ایشان است و با دست اویزی به احادیث خود ائمه اطهار و رسول مکرم اسلام به نعت و ستایش مقام والای این بزگان اشاره میکند و در مورد دوم به صورت آشکارا خود با اتصال به خیال منفصل به وصف این بزرگواران می پردازند.