اخبار آرشیوی

این شاعر افغانستانی در بخش‌های دیگری از گفتگوی خود با «نسیم» افزود: - آینده ادبیات افغانستان مثل خود آینده این کشور مبهم و نامعلوم و سردرگم است. یک سری شرایط هست که آدم را نسبت به آینده امیدوار می‌کند. الان نسل جوان ادبی خوبی در این کشور هستنند ولی از آن طرف می‌بینیم که اینها وقتی به جایی می‌رسند مثل نسل اول و دوم از این کشور مهاجرت می‌کنند و مشکل اینجاست که به کشورهای غربی می‌روند که زبان فارسی زبان رسمی آنها نیست - جنگ ایران و عراق حالت دفاعی داشت و طبیعی بود که این دفاع در ادبیات ایران بار ارزشی داشته باشد/ شعر افغانستان تا مقطع درگیری با روس‌ها بار ارزشی و حماسی داشت ولی با روی کار آمدن طالبان به شعر ضد جنگ تبدیل شد - شاعران افغانستان بیشتر روی خرابی‌های و تاثیرات مخرب جنگ تکیه داشتند و شعرشان غمگین‌تر و عاطفی‌تر بود. اینها بیشتر روی منفور بودن جنگ تمرکز کردند. - بار عاطفی در شعر جنگ افغانستان قویتر از شعر جنگ ایران است. ولی از لحاظ ساختار تکنیکی شعر جنگ ایران چیزهایی دارد که می‌تواند بر شعر جنگ افغانستان و جاهای دیگر تاثیر گذار باشد. - شعر شاعران ایران بیشتر حماسی بود و دشمن ستیزی عنصر اصلی و اساسی شعر دفاع مقدس ایران بود. البته اخیرا در این چند سال برخی شاعران جوان ایرانی به حوادث جنگ مثل مشکلات جانبازان شیمایی، خانواده شهدا و ... توجه کردند و سعی کردند از آن نگاه حماسی فاصله بگیرند. چرا که اینها جنگ را ندیده‌اند و درکی از آن ندارند و بیشتر با تبعات اقتصادی و اجتماعی و انسانی و گرفتاری‌های آن مواجه هستند.