اخبار آرشیوی

این طنزپرداز در بخش‌های دیگری از گفتگوی خود با «نسیم» افزود: - متاسفانه طنزپردازان به زبان و قالب طنز توجه نمی‌کنند. بعضا کسانی هستند که بین دوستان‌شان شیرین زبانی می‌کنند و جوک‌های بامزه تعریف می کنند، بعد اینها حرف‌های با مزه‌هاشان را به نام طنز منتشر می‌کنند که اینها هیچ چیزی خاصی به مخاطب نمی‌دهد و اندیشه‌ای را به مخاطب منتقل نمی‌کنند. - کاری که ما می‌توانیم بکنیم این است که در نشریات، روزنامه‌ها، سایت‌ها و... اقدام به تولید و نشر طنز فاخر بدهیم. طنزی که هزل و هجو نباشد که هم به مخاطب احساس شادی و شعف بدهد و هم به او آموزش و نکته خاصی را آموزش دهد. چرا که وظیفه طنزپرداز این است که مخاطب را بالا بکشد درک و اندیشه او را بالا ببرد. - در یک برهه ای جلسات طنز در حلقه رندان برگزار می‌شد که باعث ارتقای طنز فاخر شده بود و طنزپردازان کارهایی ارائه می‌دادند که واقعا خوب بود و مخاطب استفاده می‌کرد ولی الان مدتی است دچار پسرفت شده و آنچه ارائه می‌شد سنخیتی با طنز فاخر و اصیل ندارد. - یکی از دلایل این وضعیت هم فقدان استادان خوب و قابل است. با از دست دادن طنزپردازانی همچون منوچهر احترامی، عمران صلاحی و ... این حوزه دچار رکود شده و کلاس‌هایی هم که اقدام به آموزش طنز می‌کنند به جای طنز فاخر، هزل و هجو را به مخاطب علاقه مند آموزش می‌دهند.