اخبار آرشیوی

کدخبر: 525494

رئیس کتابخانه ملی در گفتگوی تفصیلی با «نسیم»: هیچ نمایشگاهی مانند نمایشگاه تهران میلیون‌ها بازدیدکننده ندارد/ ناشران محتوایی بدون زرق و برق، قدرت رقابت ندارند/ کمترین کار نمایشگاه، کتابفروشی است/ محل ارائه کارنامه نشر کشور باید دائمی باشد

اهم محورهای گفتگوی «نسیم» با اسحاق صلاحی که در محل خبرگزاری حضور یافته بود به این شرح است: -بنده امسال یکی از اعضای شرکت کننده در جلسه سیاست گذاری نمایشگاه کتاب بودم و سعی کردیم با توجه به تجریات گذشته اتفاق های خوبی را برای نمایشگاه امسال رقم بزنیم. -برنامه ریزی کرده ایم تا تمامی ناشران خارجی ای که در نمایشگاه هستند برای بازدید از کتابخانه ملی بیایند و نشستی را برای برقراری ارتباط با این ناشران برگزار کنیم و این نشست و هم اندیشی به ارتباط بعد از نمایشگاه کمک می کند. -کمیته ای را تشکیل داده ایم که مسئول خرید کتاب از نمایشگاه هستند بعد از رصد کتاب هایی را که مدنظر کتابخانه ملی باشد می خرند. -نمایشگاه کتاب هر ساله رشد کمی و کیفی دارد و برگزاری آن کار بزرگی است ؛ هیچ نمایشگاهی در دنیا پیدا نمی شود که مثل این نمایشگاه تهران میلیون ها بازدیدکننده داشته باشد؛ حتی بازدید کسانی که کتاب نمی خرند باز هم خوب است. -چند سال پیش به هندوستان رفته بودیم و آنها از ما خواستند تا از نمایشگاه کتاب شان دیدن کنیم و کلی هم از این نمایشگاه تعریف کردند و به زعم خودشان بسیار بازدیدکننده داشت؛ وقتی که داخل آن نمایشگاه رفتیم دیدم یک سوله را طبقه بندی کرده اند و در بعضی غرفه ها 7 یا 8 نفر حضور داشتند. -در خصوص خرید از بخش داخلی نمایشگاه نیازی به این مسئله نیست چون همه ناشران موظف اند که کتاب های خود را که تولید می کنند وارد لیست کتابخانه ملی کنند فقط تنها استفاده ای که از بخش داخلی نمایشگاه داریم این است که کتابداران ما در نمایشگاه می چرخند و کتاب ها را نگاه می کنند که اگر فیپا نداشتند بعد از نمایشگاه به با آنها مکاتبه می کنیم تا وارد فیپا شوند. - بخش بین الملل را با دو نگاه رصد می کنیم یک نگاه این است که طبق لیستی که از قبل تهیه شده است کتاب ها را خریداری می کنیم و دومین کار این است که اگر کتاب هایی هم خارج از آن لیست بود را خریداری می کنیم؛ والبته محتوای کتاب ها را هم در بخش بین الملل رصد می کنیم. -سالانه 30 درصد نیاز کتابخانه ملی را از نمایشگاه تهیه می کنیم و امسال تصمیم داریم نیاز بخش عربی کتابخانه ملی را در در همین نمایشگاه برطرف کنیم. -شخصا به نمایشگاه دو نقد دارم؛ نکته اول مکان برگزاری نمایشگاه است شما ببیند هر سال چقدر هزینه فضاسازی ها نمایشگاه می شود و بعد از نمایشگاه بر باد می رود، داشتن یک مکان ثابت برای نمایشگاه لازم است و باید فکر جدی کرد اگر ده سال قبل کلنگ مکان ثابت نمایشگاه زده شده بود الان افتتاح می شد. -شبستان جوابگوی این حجم از مخاطب نیست و نکته مهم تر اینکه شبستان پیمانکار دارد و مطمئنا کارهای اجرایی آنها نیز عقب می افتد، تداخل های کاری هم وزارت ارشاد را دچار مشکل می کند هم پیمانکار را. -نقد بعدی ام به نمایشگاه این است که نمایشگاه به فروشگاه کتاب تبدیل شده است؛ یعنی همه به دنبال این هستند که کتاب بفروشند اگر کسی از قبل نداند که چه چیزی می خواهد در این آشفته بازار سردرگم می شود. - ده سال پیش با فرزندانم به نمایشگاه آمدیم و بعد از دور روز فقط توانستم 1 کتاب بخرم، خیلی کار سختی است وقتی هیچ چیزی از کتاب ها نمی دانید یک راهنما که بتواند در خصوص محتوی کتاب ها راهنمایی بدهد وجود ندارد. -ما قرار است جوانان را هدایت کنیم تا از این مسیر به آن هدف یعنی گسترش کتاب خوانی برسیم، من ناشر اگر غرفه ام بیشتر زرق و برق داشته باشد، دو نبش باشد و بیشتر کتاب بفروشم که نمی شود. -این ایراد جدی است که کتاب فروشی بیشتر از نمایشگاه جلوه دارد ما در نمایشگاه های کالا که کالا نمی فروشیم؛ خدمات کالا را معرفی می کنیم و بعد در بازار خرید می کنیم، به جای اینکه در نمایشگاه ناشر، مولف، محتوی و سیکل نشر را معرفی کنیم می گوییم بیاید این کتاب ها را بخرید. -هر سال بحث های رقابت در این عرصه بدتر می شود لذا ناشرانی که در حوزه محتوی کارمی کنند و پول ندارند که به زرق و برق بپردازند قدرت رقابت در این عرصه ندارند. -ما گاهی اوقات وظایف مان را فراموش می کنیم ما در نمایشگاه نیامده ایم که غرفه بزنیم و کتاب بفروشیم این کوچکترین کار ما است. -نمایشگاه باید فرصت مناسبی باشد تا بتوان در این فضا به نقد درست پرداخت، درست است که خانه کتاب نشست هایی را در سرای اهل قلم برپا می کند اما جوابگو نیست، باید این فضا بیشتر شود نویسنده بیاید و دیگران نقد کنند و او جواب بدهد یعنی رابطه بین مولفین و مخاطب هر چه عمیق تر شود عمق مطالعه در جامعه بیشتر می شود. -نمایشگاه باید رسالت نمایشگاهی داشته باشد نه فروشگاهی؛ واقعا اگر کسی در نمایشگاه بخواهد بفهمد که کارکرد یک سال نشر چه بوده است؟ اصلا به جایی نمی رسد؛ البته درست است که غرفه یاس که کارنامه یک سال حوزه نشر است را در نمایشگاه داریم ولی باز به تعبیر حضرت آقا این کارنامه یک سال نشر کشور نیست. -اگر کسی درگیر بوده و فرآیند نشر را در یک سال گذشته بررسی نکرده باشد باید فضایی در نمایشگاه کتاب باشد تا از این مسئله مطلع شود. -اگر یک مکان ثابت برای نمایشگاه داشته باشیم می توانیم کارنامه یک سال نشر را در آنجا ارائه کنیم، البته در شورای سیاستگذاری نمایشگاه هم این را عنوان کردیم اما خب می گویند جای ثابتی نداریم. -من شخصا مخالف این هستم که برای نمایشگاه محدودیت بگذاریم یا بلیتی فروخته شود این مسئله تهدید نیست یک فرصت است از این فرصت باید خوب استفاده کرد. -این حجم از جمعیت را ما به جزء در روز قدس و 22 بهمن نداریم؛ چرا باید محدودیت ایجاد کنیم باید این فرصت را تبدیل به احسنت کنیم. -بلیط فروشی هم خوب است اما اگر درآمدزایی شود، مثلا ورودی نمایشگاه فرانکفورت 25 یورو است؛ ولی ما اگر قرار است فرهنگ سازی کنیم مخالف محدودیت ایجاد کردن هستم و به نظرم باید از این فضای پیش آمده در نمایشگاه استفاده کنیم. -فضای نمایشگاه فضای سالمی است ما باید کاری کنیم که کسی که وارد این فضا می شود دست خالی از این مکان فرهنگی برنگردد، همین که در این فضای علمی قرار می گیرد و دیگرانی را که کتاب می خرند می بیند، ترغیب می شود که کتاب بخرد اگر یک کتاب هم بخرد باز نتیجه گرفته ایم. -اگر تکلیف و دینی داریم باید از فضای عمومی نمایشگاه به نحو احسنت استفاده کنیم؛ ابتکاری که سال گذشته مسئولان نمایشگاه انجام دادند وعکس شهیده سمیه فتحی کرجو را در جای جای نمایشگاه به کار بردند و خیلی ها که این شهیده را نمی شناختند برایشان جالب بود.
ارسال نظر: