اخبار آرشیوی

به گزارش «نسیم»، متن این پیام به این شرح است: هوالباقی هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق استاد محمد قهرمان، چهره درخشان و کم نظیر دوران، نظر صائبِ شعرِ صائبی و رایِ قابلِ شعرِ بیدلی! آخرین مصراع غزل باورش را سرود و دیده بر آستان دوست بسود! و بال به سوی باغ جنان و رحمت غفران، گشود. سبقتش در سبک هندی سابقه دیرینه داشت بر همگنان! و کرسی درسش در این قالب، گذران سلامت بود از زمستان! انجمن فرخ، رخ فرّ بود و میزان هنر، که بزرگان زبان آور زغایت باور ، شعر را به مشعر کشانده بودند و به اعتلا رسانده بودند. حاصل عمرش رشد شعر نبود که آن هم بود! لیکن رشد شاعران جوان، بیشش مقصود می‌نمود. تربتش حیدری بود و ابوترابش حمایت می نمود و اگر نه این همه توفیق، حاصل همت نیست! که عنایت است! خدایش با مولا و مقتدایش در این رجب سرتاپا برکت ، محشور فرماید و رخ علی را به فرخ انجمنش تا همیشه بگشاید. بزرگ شعر خراسان قبـیله دار هنر چو شمع سوخته، افروخته مزار هنر به اصل، ماند وفادار، قهـرمان غزل زاسـب خورد زمین آخرین سوار هنر سید محمد حسینی