اخبار آرشیوی
یوسفعلی میرشکاک: اگر یک بیت شعری که برای کربلا و امام حسین(ع) سروده شده مورد قبول خداوند و ائمه قرار بگیرد، شاعر برنده است/ روشنفکرزدگی در کشور بیداد میکند
به گزارش «نسیم»، میرشکاک در بخشهای دیگری از اظهارات خود در جلسه روز گذشته "هنر در منظر شهید آوینی" ضمن اعلام این مطلب افزود: - شعر گفتن برای بار اول جز برای آنهایی که طبع موزون دارند، کار سختی است. هرگاه ذهن برای سرودن شعر کم آورد، صلوات بفرستید و کلمات را زمزمه کنید. با این روش فضای شعر، خود به خود شکل می گیرد. - سرودن شعر آزاد از شکل کلاسیک سخت تر است؛ چون شعر کلاسیک مانند این است که بخواهیم خانه ای بسازیم ولی اسکلتش آماده است به همین دلیل راحت تر می توان خانه را ساخت ولی شعر آزاد را باید بدون وزن سرود و مانند ساخت خانه ای است که اسکلت ندارد. شعرهای احمد شاملو و شعر سپید گرمارودی را اگر نگاه کنید متوجه می شوید که در اشعار آنها بدون وزن آشکار، وزن عروضی وجود دارد؛ چون وزن عروضی تکرار می شود و فقط باید به اندازه فواصل موسیقایی شعر، کلمات را جایگزین کنید و شکل مشخصی ندارد. به همین دلیل شعر آزاد گفتن خیلی راحت است. - اگر ما در گذشته تعداد زیادی شاعر داشتیم به این دلیل بود که آنها ذهن شان از کلمات و اشعار دیگر شعرا پر بود و راحت شعر می گفتند. هر اندازه ذهن مان از شعر پر باشد راحت تر می توانیم در نظام عروضی شعر
بگوییم. - برای شیعه در همه مسائل، در دنیا و آخرت، گذشته، حال، آینده و.... مسئله کربلا است. قبل از اسلام 2 و 3 نوع وزن در شعر ایران رایج بوده که حتی تا قرن 13 هجری و ورود مدرنیته به ایران؛ قومیت ملی مان در این 3 وزن به جهان معرفی می شدند. یکی از این 3 وزن، وزن مستفعلاتن است که در کردستان رایج بود، دیگری وزن فاعلاتن است که در لرستان رایج بوده و آخرین وزن هم مفاعیلن است که در بیشتر مناطق کشور رایج بوده است و کل فرهنگ قومی ما در این 3 وزن بیان شده است. - اگر در شعر گفتن برای کربلا و امام حسین (ع) یک بیت از شعر مورد قبول خداوند و ائمه قرار بگیرد در واقع می توان گفت که شاعر برنده است. حضرت محمد (ص) درباره شعر گفتن در باب اهل بیت (ع) گفته است: اگر کسی یک بیت برای اهل بیت من شعر بگوید من تضمین می کنم که در بهشت یک خانه به آن شاعر داده می شود و این مسئله شوخی نیست. - ناصرالدین شاه و فتحعلی شاه مدح می گفتند چون باور داشتند که اگر یک بیت از این مدح ها مورد قبول خداوند واقع شود آنها آخرت شان را برده اند. عمروعاص می توانست تنها به خاطر آن شعرهایی که در وصف معاویه گفته بود و بعد از آن همه بلایی که بر سر امام علی (ع) و
امام حسن مجتبی (ع) آورد، رستگار شود. عرب ها تنها 4 آدم باهوش داشتند که یکی از آنها معاویه و عمروعاص بودند؛ البته آنها باهوش شیطانی بودند و توانستند مسلمانان را در اوج پیروزی، تنها با قرآن بر سر نیزه کردن و پول دادن فریب دهند. - حسین منزوی تا زمانی که زنده بود هم مسلمانان و هم روشنفکران از او فرار می کردند و تنها 4 و 5 نفر به منزوی توجه می کردند و تا زمانی هم که فوت کرد هیچ کس نمی دانست که شعر آیینی داشته باشد. همان یک بیتی که در وصف حضرت فاطمه (س) گفته است برای آخرت او کافی است. حسین می توانست در زمان حیاتش اشعارش را آشکار کند و مانند بسیاری از افراد از سازمان ها و ارگان های دولتی حقوق بگیرد ولی این کار را انجام نداد. - مرحوم عماد خراسانی زمانی که فوت کرد من گریه می کردم که هیچ شعری برای اهل بیت نگفته بود. بعد از مرگ عماد، کتابی از او به دستم رسید که همه اشعار آن در ستایش اهل بیت (ع) بود. الان طوری شده که بسیاری از افراد از طریق شعر گفتن برای اهل بیت (ع) امرارمعاش می کنند. معجزه اصلی اسلام قرآن است که در واقع کلام است و اهل بیت (ع) هم معجزه شان کلام است. این مسئله نشان دهنده این است که شعر و در کل زبان در
اسلام جایگاه ویژه ای دارد. - شاعر زمان امام باقر (ع) دیگوجن بوده است. کسی که به خاطر عشق و علاقه به امام باقر (ع) همسرش را می کشد؛ زمانی که دلیل این کارش را از او سوال می کنند، می گوید: قلبم تنها جای عشق به امام باقر (ع) و حتی حاضر است به خاطر عشق به امامش همسرش را بکشد. زمانی که دیگوجن می میرد نه شیعیان و نه اهل سنت حاضر نمی شوند او را به خاک بسپارند و خود امام باقر (ع) مراسم دفن او را انجام می دهد. وقتی دلیل این کار را از امام باقر (ع) سوال می کنند، امام در جوابشان می گوید دیگوجن از محبان ما بود و همین مسئله برای ما کافی است. اگر استعدادمان را برای عالم غیب کنیم از همانجا به ما کمک می شود. آنچه که انسان را نجات می دهد وَلایت به معنی عشق به خداوند است و ولایت بدون وَلایت معنا ندارد. روشنفکرزدگی در کشورمان بیداد می کند به همین دلیل اگر می خواهید آثار غربی ها را ترجمه کنید، سعی تان این باشد آثاری را که کسی تا به حال ترجمه نکرده، ترجمه کنید. اگر آثاری که بارها در کشور ترجمه شده افراد دوباره ترجمه کنند این شبهه به ذهن مخاطب می رسد که مترجم در حال تقلید از کارهای دیگر افراد است. - بعد از سی و چند سال خواندن غزل
بیدل به این نتیجه رسیدم که اگر بیدل حرف هایش را ساده تر بیان می کند، جایگاه بالاتری در شعر پیدا می کرد. بسیاری از اشعار حافظ حرف عادی است که در قالب شعر بیان شده است و برخلاف اشعار برخی از شاعران، خیال در اشعار او وجود ندارد. - بعد از شاملو دیگر کسی را پیدا نکردیم که مانند او باشد؛ چون افراد بر روی زبان مسلط نیستند و شعر چون در زبان به وجود می آید باید شعرا بر زبان تسلط کافی داشته باشند. لحن شاعر باید با واژه های مناسب در شعر وجود داشته باشد.