اخبار آرشیوی

کدخبر: 575003

محمدرضا بایرامی: در دوران جنگ حسرت من این بود که چرا نمی توانم به کردستان بروم و از فضای دفاع مقدس در آنجا بنویسم/ نگاه نسل ما این بود که نوشتن و هنر یک نوع دردمندی است و کسی که دردمندی نداشته باشد هنرمند نیست

به گزارش خبرنگار «نسیم»، نویسنده "مردگان باغ سبز" در نشست "عصر تجربه" که در بنیاد ادبیات داستانی ایرانیان برگزار شد گفت: - 13 کتاب از من منتشر شده است اما دوست داشتم که ده کتاب از من منتشر می شد، سه گانه قصه های سبلان و کوه مرا صدا زد اوایل سال 90 به زبان انگلیسی ترجمه شد و ترجمه به زبان های دیگر نیز در راه است. - تعداد زیاد آثار دلیلی بر قوت و فضیلت نیست اما برخی نوشته ها از قوت بالایی برخوردار هستند و برخی نیز ضعیف هستند. برخی کارها را نیز خودم دوست دارم. اساسا هر داستانی می تواند پایان باز داشته باشد و اساتید داستان نویسی هم پایان باز را بهتر می دانند به شرطی که پایان نقطه اوج باشد و اجازه برداشت متفاوتی به مخاطب بدهد و تفاوت ها هم اینقدر خلاف جهت نباشد که نتوانیم به نویسنده نزدیک شویم. - در دوران جنگ حسرت من این بود که چرا نمی توانم به کردستان بروم و از فضای دفاع مقدس در آنجا بنویسم . تلستوی هیچ وقت برای من حسرت بر انگیز نبوده. از چخوف هیچ وقت خوشم نمی آمد و او را یک ژورنالیست دیدم او در آثارش یک زندگی کارمندی و موقعیت آدم های خوب را بیان می کند یکی از ویژگی های کار دم دستی این است که من بگویم چند ماهه می توانم یک رمان بنویسم. - نوشتن را اوایل انقلاب که همه به شدت آرمان خواه بودند آغاز کردم و یک دفتر دویست برگ با یک چراغ قوه خریدم و کار نوشتن را شروع کردم. مقید بودم که روزی سه چهار صفحه بنویسم و ساده هم بنویسم. مدل نوشتن من هم غلامحسین ساعدی است و بدون این که هیچ دوره یا کلاسی را ببینم تمام قواعد نویسندگی را رعایت می کردم. در همان دوره یک قصه ای را نوشتم و به حوزه هنری فرستادم ولی امثال مخملباف گفتند که این قصه اومانیستی است و در نتیجه به لحاظ محتوایی قصه را به سمت دیگری بردند. - تجربه من این است که نوشته هر قدر ساده و اصیل و روان باشد بهتر و تاثیرگذارتر است من هم سعی کردم آثار این گونه باشد و کلمات عربی هم کمتر به کار ببرم. - در دولت هشت ساله خاتمی ادبیات سینما به روز شد اما خود ادبیات به روز نیست، فیلم هایی هم که ساخته می شود شبیه جوک است و گویی هیچ گونه خلاقیتی در آنها دیده نمی شود. - نگاه نسل ما این بود که نوشتن و هنر یک نوع دردمندی است و کسی که دردمندی نداشته باشد هنرمند نیست . هنرمند اگر به خودش وفادار باشد این اتفاق خود به خود روی میدهد. اگر بتوانیم تصویر و موقعیت خودمان را بیان کنیم دیگران هم می توانند تصویر خودشان را در آثار ما پیدا کنند. - کار هنرمند این است که با کمترین امکانات حرفش را بیان و بار حسی ایجاد کند. - نویسنده باید در نوشتن شخصیت را درست بسازد وقتی شخصیت درست ساخته شود اما اگر درست نسازید مانع نوشتن شما می شود اما اگر درست بسازید برای شما امکان به وجود می آورد. - کتاب "آتش به اختیار" کاملا مبتنی بر تجربه هفت روز آخر جنگ است و داستان "سایه ملخ" نیز مربوط به روزهای اول جنگ و پس از عملیات نصر است. برای تجدید چاپ کتاب آتش به اختیار دوستان وزارت ارشاد گفتند که باید دوصفحه کتاب حذف شود که تحریک برخی نشریات و خبرگزاری ها عامل این قضیه بود.
ارسال نظر: