اخبار آرشیوی

کدخبر: 616290

بزرگداشت "شهریار"/۱- رئیس حوزه هنری: مردم فراموش نمی‌کنند در آخرین روزهای عمر پیرمرد، وقتی خبرنگار تلویزیون از او پرسید بهترین شعری که شنیده‌اید چیست؟ با گریه گفت "خدایا! خدایا! تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار" برای اینکه یک ملت آن را سروده است

به گزارش خبرنگار «نسیم»، اهم صحبت‌های محسن مومنی شریف در این مراسم که شب گذشته در محل حوزه هنری برگزار شد به این شرح است: - روز ملی شعر و ادب گره خورد است به نام سپهر ادب شعر معاصر اختر پر فروغ ادبیات و هنر روزگارمان حضرت استاد شهریار. این خوش سلیقگی و هوشمندی نام گذران این روز را نشان می دهد. به هر حال همچنان که به نام بزرگان شعر کهن مانند فردوسی، سعدی، حافظ و عطار روزهایی از سال هست که در آن روزها به آنان بیشتر پرداخته می شود، اگر قرار بود روزی هم به نام شعر معاصر در سطح ملی نام گذاری شود، نام شهریار برازنده این روز است. - با همه احترام به دیگران بزرگان شعر و ادب معاصر، شخصیت و آثار استاد شهریار ویژگی هایی دارد که تنها منحصر به خود اوست و در دیگر بزرگان شاعر این همه مؤلفه باهم جمع نشده است. او به معنی درست کلمه به لحاظ قدرت ادبی و حضور اجتماعی و به لحاظ وسعت مخاطب، بی نظیر است و شاعر ملی ماست. خوانندگان و شنوندگان شعر او هم خواص هستند و هم عموم مردم. - شهریار از نخستین شاعرانی بود که به انقلاب بزرگ مردمش ایمان آورد و تا بود در کنار آنان از ارزشهای انقلاب اسلامی دفاع کرد. در روزگار هجوم بیگانه به کشورش مردم را تنها نگذاشت، روزهای نبرد با شعرهای حماسی خود، ررمندگان وطن را می ستود و در شهادت شهیدان عزادار می شد و شعر می سرود. - اشعار او در یاری انقلاب اسلامی در حدی است که امروز کتابی به نام "انقلاب در شعر شهریار" منتشر شده ا ست او به امام عزیزمان عشق می ورزید. مردم ایران فراموش نمی کنند که در آخرین روزهای عمر پیرمرد، وقتی خبرنگار تلویزیون از او پرسید استاد بهترین شعری که شنیده ای چیست؟ او با گریه و گفت" خدیا خدایا، تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار!" برای این که شعری است که یک ملت آن را سروده است. - او به رهبر فرزانه امان که آن روز رئیس جمهور بود، ارادت مخلصانه داشت و این ارادت را پنهان نمی داشت و ابای از اعلام آن نداشت. در اشعار متعددی که به ایشان تقدیم کرده، به آن اشاره دارد. از جمله وقتی یکی از نسخه های حیدربابا را که برای ایشان فرستاده اند. - استاد شهریار در همه موضوعات ،اجتماعی، عاشقانه البته عاشقانه نجیب، شعر آیینی و ولایی شعر دارد. کمتر ایرانی از طبقات مختلف است که بیتی از شهریار حفظ نباشد. کمتر روزی است ابیاتی از او در زبان مردم و محاوره ها به گوش نرسد مثل شعر" علی ای همای رحمت". - همه این مؤلفه ها وقتی در کنار هم جمع می شوند او را از دیگر بزرگان متمایز می کند و به مرتبه ای می رساند که به افتخار می توان او را شاعر ملی نامید. اگر بنا باشد روزی بنام روز ملی شعر نامگذاری شود آن روز بنام شهریار است البته کسانی هم بودند نسبت به نام گذاری روز شعروادب فارسی بنام استاد شهریار ان قلت داشتند این ربطی به جایگاه ممتاز ادبی استاد شهریار نداشت بلکه به علت اعتقاد شهریار به اسلام و انقلاب اسلامی بود. اگر شهریار نسبت به این مقولات اراداتی نداشت، آن معترضان نیز با او و این روز مشکلی نداشتند بلکه مجسمه اش را هم در طاقچه خانه اشان می گذاشتند. - خاطره ای را که از مرحوم استاد شاهرخی بیاد دارم. ظاهراً در اوایل دهه شصت، گروهی از جوانان تندرو که بعداً هم عاقبت به خیر نشدند، به نام ارگانی، مسلحانه به منزل استاد می ریزند و به ایشان جسارت می کنند. برای دلجویی از استاد، عده ای از بزرگان شعر کشور از جمله مرحوم استاد اوستا، مرحوم استاد شاهرخی و بزرگانی دیگر به تبریز می روند و به خدمت استاد می رسند. ایشان از اینان به گرمی پذیرایی می کنند و ضمن تشکر از لطفشان و لطف کسانی که از طر یق این دوستان پیام فرستاده بودند، می فرمایند من از این که آن جوانان جسارت کرده اند این قدر ناراحت نیستم که از یک احساس ناراحتم. و آن اینکه احساس می کنم شما و دوستان تهرانی خیال کرده اید من به خاطر عمل آن جوانان از انقلاب جدا می شوم و حالا آمده اید از من دلجویی کنید و مثلاً مانع شوید! نه این طور نیست، نسبت من با انقلاب بالاتر از این حرفهاست که از این کارها رنجیده شوم و با انقلاب زاویه پیدا کنم.
ارسال نظر: