اخبار آرشیوی

به گزارش خبرنگار «نسیم»، محمدحسین جعفریان در ادامه صحبت های خود گفت: -به گفته یکی از دوستانم مراسم بزرگداشت مثل مراسم ترحیم است که متوفی هم حضور دارد با این تفاوت که میفهمی چه کسانی دوستت دارند. -برخی از دوستان که بسیار مشغله داشتند و من اصلا گمان نمی‌کردم که در این مراسم حضور یابند امدند و دوستانی که گمان می کردم یک روح در دو بدن هستیم نیامدند؛از این همه تعارف شرمنده شدم این تعارف ها بیشتر از لیاقتم بود و من را بهت زده کرد. -یک جلسه‌ای خصوصی با رهبری داشتیم که و من رد ان جلسه نکاتی را در خصوص افغانستان برای حضرت آقا بیان کردم و ایشان به یک وزارت خانه‌ای اشاره کردند و گفتند که من تعجب میکنم که چرا از حضور شما در آنجا استفاده نمی‌شود. -در حال حاضر جایی پیدا شده است به اسم موسسه رسانه ای اوج که قدر این تخصص من و امثال من را می داند و من از مدیریت این موسسه تشکر می کنم. -موسسه اوج برنامه 54 قسمتی را در درباره مهاجران افغانی تدارک دیده است و این آروزی همیشگی من بوده است که نگاه مردم ایران را نسبت به مهاجران افغان تغییر کند، مهاجران افغان تنها کارگران نیستند بلکه پزشکان و دانشمندانی هم هستند که باید با آنها حرف بزنیم؛ موسسه اوج این فرصت را در اختیار من قرار داده است. -رسانه های ما نگاه درستی به افغانستان نداشته اند امیدوارم بتوانم این نگاه غلط را با این مستند اصلاح کنم. -پدرم خیلی برای من زحمت کشیده است و با وجود اینکه کارگر بودند اما هرگز اجازه نداد کار کنم و کمکم کرد؛ امیدوارم در آینده به سمت رمان نویسی هم بروم و داستان زندگی ام را بنویسم.