اخبار آرشیوی
رونمایی از تقریظ رهبری بر کتاب 'لشکر خوبان'/۳- نویسنده: خوشحالم که کاری که با صداقت و اخلاص و در گمنامی نوشته شد توانست تا از لشگر شهید مهدی باکری سخن بگوید/ امیدوارم قلمهای جسور و باهوش، خاطرات لشکرهای خوبان را به دور از هرگونه نگاه سیاسی و سلیقه و با نگاه به جنگ ثبت کنند
به گزارش خبرنگار «نسیم»، معصومه سپهری در این مراسم که عصر دوشنبه در محل تالار غدیر وزارت کشور برگزار شد، ضمن اعلام این مطلب گفت: 18 سال پیش که با آقای مهدی قلی رضایی آشنا شدم دختری 20 ساله بودم. کمی عکاس کمی خبرنگار و کمی شاعر که تلاش می کردم تا زندگی ام را در راه حقیقت بگذرانم اما به دیده تردید به دفاع مقدس نگاه می کردم آن زمان 5 سال از پایان جنگ می گذشت و من احساس می کردم که لزومی ندارد پس از پایان جنگ به این موضوع دوباره پرداخته شود.سال 74 مدیر دفتر ادبیات مقاومت آذربایجان آقای ناظمی به من اطمینان داد و جرأت داد برای نوشتن زیرا تا آن زمان من تجربه نوشتن را نداشتم با این حال ایشان به من پیشنهاد نوشتن را داد. سپهری در ادامه اظهاراتش گفت: بیش از 4 سال نگارش این کتاب طول کشید و من و آقای رضایی هر دو می خواستیم تا به عمق جنگ با صداقت نگاه کنیم. نگارش کتاب در سال 78 و 79 تمام شد اما یک مسیر 5 ساله را طی کرد تا سال 84 و سال 85 نیز در جشنواره دفاع مقدس به عنوان اثر برگزیده تاریخ شفاهی شناخته شد. در سال 88 هم در جشنواره ربع قرن دفاع مقدس در بخش تاریخ شفاهی برگزیده شد. سال 90 کتاب نورالدین پسر ایران منتشر شد اما من
همه جا از لشکر خوبان سخن می گفتم چون دینی به گردن من بود و حالا خیلی خوشحالم که کاری که با صداقت و اخلاص و در گمنامی نوشته شد توانست تا از لشگر شهید مهدی باکری سخن بگوید. سپهری در ادامه افزود: بچه های اطلاعات، نیروی اعتماد و چشمان مهدی باکری بودند این ها مظلومیتشان به این دلیل بود که استراحتی نداشتند و آقا مهدی آن ها را کدخدای لشگرشان می نامید و ای کاش که قلم ها و قدم هایی سراغ تک تک این عزیزان بروند ناگفته هایی در سینه های آن هاست که در اوج مظلومیت قرار گرفته است. این اتفاق که در لشگر خوبان اتفاق افتاده به دلیل مظلومیت شهدای آن هاست.همیشه با خودم می گویم آقا مهدی هرچند یادگاری و فرزندی نداشته اما این عزیزان یادگارهای ایشان هستند. مولف "لشکر خوبان" همچنین گفت: مسلما خون خالص یک شهید می تواند آن را عزیز کرده و آب را به خیمه های تشنه برساند و امیدوارم تا قلم های جسور و باهوش خاطرات لشگرهای خوبان را به دور از هرگونه نگاه سیاسی و سلیقه ها و به دور از برنامه ها و با نگاه به جنگ ثبت کنند و به این ترتیب یاد و راه و مرام شهدا را زنده نگه دارند و مساما هر اتفاقی که با خلوص آغاز شود به سرانجام نیکو خواهد رسید. در
ادامه این مراسم نیز، مهدیقلی رضایی، راوی کتاب گفت: از الطاف و توجهات رهبری به کتاب و بحث دفاع مقدس بسیار سپاسگزارم. ایشان امروز ما را شرمنده کردند و ما را مورد تفقد قرار دادند من بسیجی 15 ساله ای بودم که به جبهه رفتم یک شهید از دوستان من بود به نام احمد یوسفی منیر که ما احمد کوچولو صدایش می کردیم در آن زمان بچه ها عادت داشتند که از همدیگر امضا برای شفاعت می گرفتند من هم نوشتم که اگر شهید شدم احمد را از شفاعت خود محروم نمی کنم همین متن را احمد نوشت و اضافه کرد به شرطی که مهدی در این راه بماند و راه را ادامه دهد و پس از آن امضا کرد.