اخبار آرشیوی
نقد و بررسی 'نامیرا'/۲- گودرزی، منتقد: "نامیرا" دغدغه دارد و همین دغدغه آن را در راستای رمانهای متعهد قرار میدهد/ کار نویسنده در کتابهای تاریخی بسیار سخت است/ سیاست دولتهای ما ضدکتاب است
به گزارش خبرنگار «نسیم»، گودرزی، منتقد در ادامه صحبت های خود در نشست نقد و بررسی کتاب نامیرا که صبح امروز در خبرگزاری تسنیم برگزار شد گفت: یک بار با آقای فراست و آقای کرمیار بحثی را داشتیم درباره نوشتن رمان با موضوع ائمه و من معتقد بودم که اثری که در این خصوص نوشته شود در گروه رمان قرار نمی گیرد اما این کتابی که آقای کرمیار نوشته است، رمان است؛ زیرا شخصیت اصلی، شخصیت معصوم نیست بنابراین از امکانات روایی رمان استفاده کرده است. وی افزود: این رمان را باید جزو رمان های واقع گرا بدانیم و البته رمان تاریخی هم می تواند باشد. رمان تاریخی به وجه اجتماعی افراد توجه می کند مانند این کتاب که بیشتر وجه اجتماعی افراد مورد توجه قرار گرفته است که البته اگر به وجوهی از روانشناسی هم توجه شده اما وجه اجتماعی بر این موضوع قالب است. وی با بیان اینکه این رمان، رمان محتوامحور است، گفت: این کتاب دغدغه دارد و می خواهد مسائلی را بیان کند و همین مسئله آن را در راستای رمان های متعهد قرار می دهد و حتی نویسنده راوی رمان را جوری انتخاب کرده است که این اهداف را به ثمر برساند. وی افزود: کرمیار شخصیت های داستان را طوری انتخاب کرده و در
موقعیتی قرار داده است که خواننده جدب شود و حتی انتخاب 7 فصل برای این کتاب نیز خود جذابیت دیگری را به داستان می دهد. و شخصیت ها در 7 فصل به کمال می رسند و این انتخاب هوشمندانه ای بوده است. گودرزی در خصوص شیوه روایی این کتاب گفت: نامیرا با یک رخداد آغاز می شود و این یکی از تفاوت های کار آقای کرمیار است؛ چون معمولا نویسندگان در ابتدای کتاب هایشان با یک مقدمه شروع می کنند و این شیوه کلاسیک دیگر جذابیت گذشته را ندارد؛ چون امروزه می گویند باید خواننده را به دل داستان پرتاب کنیم و همین باعث درگیر شدن خواننده با داستان و زیباشناختی اثر می شود. وی با اشاره به بحث تناسب بین کشش و توصیف در رمان گفت: در هر متنی خواننده مدام باید میان کشش و توصیف رفت و آمد داشته باشد و معمولا در متن های جذاب کشش ها بر توصیف می چربد و خواننده را درگیر می کند. کرمیار قصه گویی کاملی است و می داند که چطور خواننده را جذب کند. وی افزود: شیخ زنجانی که در زمان رضاخان مقدمه ای را برای کتاب های تاریخی می نوشت، در یکی از مطالبش تاکید کرده است برای اینکه جوانان را جذب قصه کنیم، قصه ای عاشقانه را به آن بیافزاید و کرمیار این کار را انجام داده است. این
منتقد با بیان اینکه کار نویسنده در کتاب های تاریخی بسیار سخت است، گفت: چون نویسنده فرجام کار را می داند کارش بسیار سخت است و باید کاری کند که بتواند خواننده را جذب کند. گودرزی با بیان اینکه 3 شخصیت غایب این داستان بسیار در داستان تاثیرگذار بوده اند، گفت: عباس، پدر ربیع، امام حسین (ع) و یزید 3 شخصیت غایب این داستان هستند اما سمت و سوی داستان را اینها شکل می دهند؛ همچنین شخصیت های مونت اثر پا به پای شخصیت های مذکر هستند و گاها بسیار نسبت به آنها تاثیرگذارتر عمل می کنند. وی تنها اشکال این رمان را چرخش ناگهانی بعضی شخصیت ها دانست وگفت: اگر این عوض شدن شخصیت کندتر صورت می گرفت مطمئنا تاثیرگذاری بیشتر داشت. گودرزی با اشاره به مشکلاتی که نشر کتاب در کشور دارد، گفت: سیاست دولت های ما ضد کتاب است چون به همه چیز توجه می کنند جز بحث کتاب و نشر آن. سیدعلی شجاعی نیز در پایان مشکل عمده را از جانب سیاستگذاران و برنامهریزان فرهنگی دانست و گفت: ما تا چه میزان بریا تربیت نیروی متخصص و منتقد حرفهای تلاش کردهایم؟ آیا رشتهای در دانشگاهها به این امر اختصاص دادهایم؟ یک اثر فرهنگی وقتی میتواند به خوبی به مخاطب معرفی شود که
نقد شود. این در حالی است که این موضوع در کشور ما جایگاه خاصی ندارد. علاوه بر این، تبلیغات اثر نیز با مشکلاتی همراه است. رسانه ملی و دیگر نهادهای متولی هزینه تولید برنامه را از ناشر میخواهند، این در حالی است که خود ناشر با مشکلات اقتصادی متعددی مواجه است. مدیران توجهی به بازرگانی کتاب ندارند. تبلیغات اغذیه و کالاهای صنعتی بیشتر از تبلیغ کتاب برای مسئولان سودآور است. نگاه اقتصادی به این حوزه سبب شده تا چنین رویهای ایجاد شود.