اخبار آرشیوی
شهرام شفیعی در نشست "عصر تجربه": میراث ادبی ما وامدار قرآن است؛ اگر آن را از ادبیات کلاسیک ما بگیرند چیزی باقی نمیماند/ بحران کار خوب در دنیا وجود دارد؛ نویسندگان غربی هم کار بنجل زیاد دارند
به گزارش خبرنگار «نسیم»، بیست و یکمین نشست عصرتجربه، عصر روز گذشته با حضور شهرام شفیعی در سرای داستان بنیاد ادبیات داستانی برگزار شد. شفیعی در ابتدای سخنان خود با اشاره به اینکه خوشحالم که یکباردیگرفرصتی شد که با همکاران درمورد داستان و کارفرهنگی قلمی صحبت کنیم، گفت: از بنیاد ادبیات داستانی هم باید تشکر کنیم که هنوز این چراغ را در این وانفسای فرهنگی روشن نگهداشته است درشرایطی که ادبیات داستانی در سبد فرهنگی خانواده ها جایگاه بالایی ندارد. اگر سبد فرهنگی خانواده ها را نگاه کنیم می بینیم اغلب با کتابهای ، کمک درسی،آموزش زبانهای خارجی پر می شود و برای داستان ،شعر و ادبیات و این گونه مسائل کمتر جایی می بینیم،بنابراین همه ما باید وقت بگذاریم برای شرکت در چنین جلساتی تا اینکه به لطف خدا بتوانیم از این گردنه های صعب عبور کنیم. شفیعی در ادامه افزود: اعتقادی به رقابت در هنر ندارم. من 30 جایزه از جشنواره ها گرفته ام وخودم پیگیر جشنواره ها نبودم ولی دوستانی هستند که همه آمار و اطلاعات جشنواره ها را دارند. گویا فقط برای جشنواره ها می نویسند نه برای خودشان، البته مبلغ جایزه ها هم الان پایین آمده است. میراث ادبی ما وامدار
قرآن است نویسنده "خیمه خاموش" با اشاره به اهمیت ادبیات قرآنی گفت: به قرآن باید به عنوان بزرگترین پشتوانه آثار قلمی و ادبیات داستانی بپردازیم ، هرنویسنده ای به شکل هنرمندانه باید ارتباط خوبی با ادبیات قرآنی داشته باشد. میراث ادبی ما وامدار قرآن است، قرآن را اگر از ادبیات کلاسیک ما بگیرید چیزی از آن نمی ماند چون قرآن ریشه است. وی همچنین گفت: نویسندگان غربی هم کار بنجل زیاد دارند. وقتی من در کانون پرورش فکری بودم آثارخارجی زیاد به دستمان می رسید که برخی نیز بطور مستقیم از سوی ناشران خارجی بود. بحران کمبود کار خوب در دنیا وجود دارد ، در داستان کوتاه و کودک و نوجوان ما جلوتر از آنها هستیم و لی آنها در داستان رو رمان اغلب از ما قوی تر هستند. شفیعی در ادامه اظهارات خود افزود: از چندین سال پیش دوتیپ متمایز درکارهای من دیده می شود، بطور مثال،مجموعه داستان آوازهای پینه بسته و یا جزیره بی تربیت ها و راه وچاه نمونه ای ازکارهایی است که دغدغه پرمخاطب بودن ندارند و کاملا شخصی و تجربی هستند، نویسنده بیشتر سعی کرده بدون اینکه دربرابرمخاطب و سنت های جذب خواننده کوتاه بیاید،کارخودش را بدون هیچ عقب نشینی در داستانهایش پیاده
کند. نویسنده "درخت گلابی" در ادامه گفت: در سال 65 اولین کتابم چاپ شد و قبل از آن هم در مطبوعات کارهایی از من منتشر شده بود. کارهای خاص تر را که اشاره کردم مخاطب معمولی خود را داشت و مورد استقبال هم قرارگرفت .ولی درآن سالها این آثار بیشتر مورد استقبال جشنواره ها بود و جایزه های زیادی هم گرفتم و بعد از آن شدیدا به نفع مخاطب عقب نشینی کردم، یعنی همچنان می توانم آن گونه بنویسم اما گفتم تا کی باید کتابهایی بنویسیم که بچه ها نخوانند. عمده آثارم، طنز است شفیعی با اشاره به گرایش خود به طنز گفت: حدود 90 درصد کارهایی که از من منتشر شد، طنز بود و خوشبختانه کتابها با استانداردهای، توزیع و فروش ،مسائل فنی و پرزنت کردن کتاب فروش خوبی داشت، آماری که از کتاب غرب وحشی وسرزمین بی تربیت ها و چند مجموعه دیگر دارم گویای این واقعیت است، کتابهای پرمخاطبی بوده اند و البته درباره طنز هم حرفها و اختلاف نظرهای خیلی جدی با دوستانی که طنز کار می کنند دارم. من متخصص طنز نیستم و خوشم هم نمی آید. طنز بدون خنده معنی ندارد، مخاطب دچار انبساطی می شود و تناقضها و تفاوتهای درونی مفاهیم را می بیند، طنزی که نمی تواند بخنداند نمی شود طنز گفت. همه
می خندانند ولی عمق خنده ها و میزان و تعقلشان فرق می کند، تعقل و تعمق در مفاهیم هم می تواند متفاوت باشد. در طنز لازم نیست آدم احساس حقارت بکند از منظری هم می شود باشکوه بود. نویسنده کتاب برگزیده کتاب دفاع مقدس در ادامه گفت: دوفرزند دارم که یکی از اینها در سنی است که حدود هفت سال است روی این گروه سنی متمرکز شده ام گروه جیم یعنی گروه سنی دانش آموزان ابتدایی ،چهارم و پنجم دبستان، که ما بیشترین آمار این گروه سنی را داریم اما کسی برای اینها نمی نویسد و مغفول مانده است، البته برای پیش دبستان و اول و دوم دبستان کتاب زیاد است. شفیعی با بیان اینکه غرب وحشی را برای گروه سنی جیم نوشته بودم که از باشکوهترین کتابهای من است گفت: ناشر گفت مخاطب بزرگسال هم دارد و 5 جلد هست که بصورت تک جلدی آن را برای برگسالان منتشر شد. کارطنز یک تفاوت ماهوی با بقیه کارها دارد و آن اینکه دستمزد قطعی و آنی از مخاطب می گیرید که اگر نگیرید موفق نبوده اید، من سعی کرده ام در آثارم در هر دو ، سه خط یکبار مخاطب را بخندانم. کلاسهای داستاننویسی بیشتر گردش اقتصادی دارد نویسنده "ماه در چاه"، فعالیت کلاسهای داستاننویسی را بیشتر برای گردش اقتصادی
توصیف کرد و افزود: برای نوشتن هم باید ژن داشت هم باید آموزش دید بهترین آموزش هم خود آموز است ، کلاسها بیشتر گردش اقتصادی خودشان را انجام می دهند. آدم باید زرنگ باشد و بداند چه کتابی را بخواند و چه کتابی را نخواند و وقت خود را برای کتابهایی که موج روز هستند صرف نکند. باید هنر نخواندن را هم یاد بگیریم. طنز نویسی در خانواده ما تا حدودی بود و بخشی هم آموخته هاست.هنرمند کسی است که داشته هایش را می شناسد و اینها را مهندسی کرده است و مهندسی هم قابل توضیح دادن نییست. وی با اشاره به وظیفه و مسئولیت ناشر گفت: ناشر کسی است که استعدادهارا شناسایی می کند و می گوید فلان نویسنده آثارش منتشر نشده و سراغ او می رود اما ناشران ما تبدیل به چاپچی شده اند. تنها نباید شعار داد که چرا آثار ترجمه ای زیاد است باید پیشنهاد هم داد و گفت نویسنده ایرانی هم می تواند بنویسد.