اخبار آرشیوی
نشست "کارگاههای آموزشی داستاننویسی"/ قاسمعلی فراست: کلاس داستاننویسی کاربردی ندارد ولی با کارگاه موافقم/ فتاحی: تجربه زندگی و جوهره هنری در هیچ کارگاهی یافت نمیشود/ حسنبیگی: با کارگاهها میشود به رشد داستان کمک کرد
به گزارش خبرنگار «نسیم» نشست بررسی کارگاههای آموزشی داستاننویسی عصر امروز با حضور قاسمعلی فراست، حسین فتاحی و ابراهیم حسنبیگی در محل سرای اهل قلم نمایشگاه کتاب به همت بنیاد ادبیات داستانی برگزار شد. ***قاسمعلی فراست: کلاس داستاننویسی کاربردی ندارد ولی با کارگاه موافقم فراست در ابتدای این مراسم گفت: به نظرم کلاس داستاننویسی خیلی کاربرد ندارد ولی با کارگاه داستاننویسی موافق هستم. بسیاری از نویسندگان هم استعداد و خلاقیت دارند که نیازی به کارگاه ندارند. تکنیک بهترین روش برای داستاننویس آماتور است. بعد از این خواندن رمان و داستان و کارگاه داستاننویسی است به شرطی که استاد سلیقهاش را تحمیل نکند. فراست در ادامه با بیان اینکه کارگاه داستاننویسی باید محل تضارب سلیقهها باشد گفت: اگر این گونه باشد داستان محک میخورد و قدرتمندانه نوشته میشود. بعضی حرفها و تجربهها ما برای یک نویسنده آماتور، بزرگ است. فراست با بیان اینکه نویسنده باید هنر و جوهر نویسندگی داشته باشد و تفاوتها را در شخصیتپردازی داستان بشناسد، گفت: مهم برای اهل قلم این است که سوژههای تکراری را بپروراند و بپردازد. مهم، نگاه نویسنده است که
بتواند از از یک سوژه تکراری، الهام بگیرد و کار جدید و جذابی بپزد و بپروراند. به نوعی از یک زاویه دیگر به آن سوژه تکراری بپردازد. ***فتاحی: تجربه زندگی و جوهره هنری در هیچ کارگاهی یافت نمیشود حسین فتاحی نیز در بخشهایی از این نشست گفت: اگر در روند تولید داستان دقیق شویم الهام است که به نویسنده میرسد و جوهر هنری که دارد به سوژهای میرسد و با تکنیک، ان را تبدیل به داستان میکند. عامل دیگری مثال تجربه زندگی هم میتواند به نویسنده در نوشتن کمک کند. فتاحی در ادامه با بیان اینکه تجربه زندگی و جوهر هنری در هیچ کارگاهی یافت نمیشود افزود: با این حال میتوان تکنیک و فوت و فن نوشتن را یاد گرفت. گاهی آموزش در کارگاه یا کلاس تفاوتی ندارد بلکه این استاد است که مهم است چقدر در مهارت و تکنیک داستان مهارت داشته باشد و بتواند جزئیات شخصیتپردازی را به نویسنده آماتور یاد بدهد. وی همچنین افزود: اگر کسی پنج سال خوب بخواند و دقت کند نیازی به کارگاه ندارد. فرد باید ذاتا نویسنده باشد و تجربه زندگی داشته باشد. خیلیها هستند دورهها و کارگاههای مختلف را میگذرانند ولی اگر جوهر هنری نداشته باشند و در جامعه هم زندگی نکرده باشند
حرفی هم برای گفتن و نوشتن ندارند. فتاحی گفت: کسانی هم هستند در حوزه نویسندگی که 30 سال زندگی میکنند و مینویسند اما هیچ پیشرفتی نکردهاند و همچنان در سال 57 ماندهاند. این افراد جوهره هنری ندارند یا در این جامعه زندگی نکردهاند تا حرفی برای گفتن داشته باشند. ***حسنبیگی: با کارگاهها میشود به رشد داستان کمک کرد ابراهیم حسنبیگی نیز در شروع سخنان خود با بیان اینکه کاش یک نفر مخالف دیدگاه ما هم در این نشست شرکت میکرد، گفت: من از کسانی هستم که معتقدم با کارگاهها میشود به روند رشد داستان کمک کرد و داستاننویسانی به جامعه تحویل داد. کسانی که مخالف جلسات کارگاهی هستند با این استدلال که نویسندگانی مانند هدایت،گلشیری، تولستوی و مارکز دورههای کارگاهی نگذراندهاند پس نیازی به جلسات کارگاهی نیست. وی در ادامه بیان داشت: این دوستان تعداد اندکی هستند که چنین دیدگاههایی دارند. کسانی که در کارگاهها حضور پیدا میکنند علاقهمند هستند که حضور پیدا میکنند و از همان جلسه اول داستاننویسی اینها آغاز میشود و استعداد خودشان را دارند. خیلی از کسانی هم هستند که حضور پیدا نمیکنند.